Milczenie owiec
Aby wejść w umysł mordercy, musi ona rzucić wyzwanie umysłowi szaleńca.
The Silence of the Lambs (1991)
Produkcja
Budżet
$19 000 000
Opłaty
$272 742 922
Reżyser
Scenariusz
Thomas Harris
Autor
Kompozytor
Producent
Ronald M. Bozman
Aktorzy
Dżodi Foster
Clarice Starling
Antoni Hopkins
Dr. Hannibal Lecter
Skot Glen
Jack Crawford
Ted Levine
Jame Gumb
Anthony Heald
Dr. Frederick Chilton
Brooke Smith
Catherine Martin
Diane Baker
Senator Ruth Martin
Kasi Lemmons
Ardelia Mapp
Krótki opis
Clarice Starling jest stażystką FBI, której zadaniem jest przeprowadzenie wywiadu z Hannibalem Lecterem – psychiatrą uwięzionym za serię morderstw i aktów kanibalizmu. Jej instruktor, Jack Crawford, ma nadzieję, że lekarz pomoże Biuru stworzyć profil seryjnego mordercy porywającego młode kobiety na Środkowym Zachodzie. Lecter zgadza się wymieniać informacje, lecz żąda w zamian szczegółów z przeszłości Starling. Ta gra wciąga ją coraz głębiej w sprawę, która wciąż trwa, a samo zadanie staje się nie tyle śledztwem, co próbą wytrzymałości psychicznej.
Film wyreżyserował Jonathan Demme; była to ósma z czternastu pełnometrażowych produkcji w jego karierze, zrealizowana po filmie Poślubiona mafii, a przed Filadelfią. Scenariusz napisał Ted Tally na podstawie powieści Thomasa Harrisa. W rolę Starling wcieliła się Jodie Foster, której partnerem ekranowym jako Lecter został Anthony Hopkins. Wśród sześćdziesięciu dziewięciu aktorów w obsadzie znaleźli się również Scott Glenn, Ted Levine, Anthony Heald oraz Brooke Smith.
Przy budżecie wynoszącym około 19 milionów dolarów, film zarobił na całym świecie około 273 milionów dolarów, co stanowi wielokrotność kosztów produkcji. W serwisie IMDb obraz otrzymał ocenę 8,6 na podstawie 1,7 miliona głosów, a w TMDB 8,3 z ponad osiemnastu tysięcy głosów. Ocena krytyków wynosząca 8,9 na podstawie 159 recenzji stawia go na poziomie co najmniej tak wysokim, jak oceny widzów.
Co pozostało za kulisami
- Anthony’emu Hopkinsowi przypadło 24 minuty 52 sekundy czasu ekranowego, co nie przeszkodziło mu zdobyć nagrody Oscara w kategorii „Najlepsza rola męska”.
- W filmie Jayma Gampa nazywa się raz Jayem, a raz żeńskim imieniem Jamie. W książce w dzieciństwie dokuczano mu z powodu imienia, co przyczyniło się do jego transekсуаłości.
- Podczas przygotowań do zdjęć Jodie Foster i Scott Glenn otrzymali nagrania audio, które seryjni mordercy zrobili podczas popełnianych przez nich zabójstw. Jodie stanowczo odmówiła wysłuchania tych mrożących krew w żyłach nagrań, a Scott, niestety, zdecydował się i przez długi czas dręczyły go koszmary senne.
- Podczas przygotowań do roli Anthony Hopkins uważnie przestudiował akta najbardziej znanych seryjnych morderców naszych czasów. Odwiedził również więzienia, w których przetrzymywano te osoby, a nawet uczestniczył w kilku głośnych procesach sądowych.
- Michelle Pfeiffer odmówiła głównej roli, tłumacząc się tym, że film będzie bardzo krwawy i brutalny. Po tym Jonathan Demme zdecydował się zaprosić do projektu Jodie Foster i, jak się okazało, nie pomylił się.
- Brooke Smith, grająca porwaną dziewczynę Catherine, i Ted Levine, grający Buffalo Billa, byli bardzo blisko podczas kręcenia filmu.
- Podczas jednej ze scen w celi Anthony Hopkins starał się patrzeć prosto w kamerę, motywując ten krok tym, że pod takim kątem widzowi wydaje się, że jego postać „wie wszystko”.
- W grudniu 2011 roku film, jako „posiadający duże znaczenie kulturowe, historyczne lub estetyczne”, został wpisany do Narodowego Rejestru Filmów Stanów Zjednoczonych.
- Scenarzysta Ted Tally, pisząc scenariusz do filmu, widział w roli agentki Starling tylko Jodie Foster. Jednak kiedy reżyserskie krzesło zajął Jonathan Demme, postanowił zmienić wybór swoich poprzedników i zaprosił do filmu Michelle Pfeiffer.
- Morderca o imieniu Buffalo Bill stał się rodzajem zbiorowego wizerunku trzech realnie istniejących seryjnych morderców. Oto poznajcie tych przerażających ludzi, z których każdy na swoim koncie ma co najmniej pół setki ofiar: Ed Gein, który uwielbiał zdzierać skórę ze swoich ofiar, przystojny Ted Bundy, używający fałszywego gipsowego opatrunku na ręce, aby przyciągnąć naiwne kobiety, i Gary Heidnik, który lubił trzymać swoje ofiary w głębokiej jamie, gdzie zazwyczaj umierały z głodu.
- Ted Bundy, pomimo wszystkich swoich przewinień, udzielił pomocy w rozwiązaniu serii zabójstw. Ted został stracony 24 stycznia 1989 roku, ale mordercę udało się znaleźć dopiero w 2001 roku - 12 lat po egzekucji Bundy'ego. Był nim Gary Ridgway, który przyznał się do dokonania 48 przestępstw.
- Oprócz Hackmana do roli doktora Lectera pretendowali Robert Duvall, Jeremy Irons i Brian Cox.
- Główny motyw fabularny miał paralele z wydarzeniami, które miały miejsce w rzeczywistości, a mianowicie z relacjami profesora Uniwersytetu Kryminologii Roberta Keppela i seryjnego mordercy Teda Bundy'ego.
- Podczas oglądania materiałów wideo Anthony zauważył, że morderca Charles Manson nigdy nie mruga podczas rozmowy i natychmiast przeniósł to spostrzeżenie na ekran.
- Wpatrując się uważnie w plakat, można dostrzec wizerunek czaszki na ciele motyla. A wpatrując się jeszcze uważniej, można rozpoznać, że czaszka składa się co najmniej z trzech nagich kobiet (są wersje plakatów, na których można policzyć aż siedem kobiet).
- Anthony Hopkins, opisując głos, który nadał Hannibalowi Lectorowi, nazwał go symbiozą głosów Trumana Capote'a i Katharine Hepburn.
- Film jest oparty na powieści Thomasa Harrisa „Milczenie owiec” (The Silence of the Lambs, 1988).
- Podczas pierwszego spotkania Clarissy i doktora Lectera ten zasugerował, gdzie można znaleźć Buffalo Billa. Opisał swój rysunek, wykonany na ścianie celi pojedynczej: „Nazywa się Duomo – widziałem ten obraz w włoskim Belvedere”. Nieco później Starling dowiaduje się, że Buffalo Bill mieszka w Belvedere, w stanie Ohio.
- Człowiek w niebieskiej czapce w końcowej scenie filmu na tropikalnej wyspie to reżyser Jonathan Demme, który w swoim filmie odegrał epizodyczną rolę-cameo.
- Anthony Hopkins, opisując głos, który nadał swojej postaci Hannibalowi Lecterowi, nazwał go „symbiozą Trumana Capote'a i Katharine Hepburn”.
- Rola Hannibala Lectera została zaproponowana Gene'owi Hackmanowi, któremu również oferowano reżyserię. W tym samym czasie do roli Clarice rozważano Michelle Pfeiffer i Meg Ryan.
- Początkowo planowano wprowadzić film do kin jesienią 1990 roku. Jednak Orion Pictures zdecydowało się wstrzymać premierę do stycznia 1991 roku, aby nie konkurować z innym swoim hitem „Tańczący z wilkami”, który również z powodzeniem brał udział w wyścigu o Oscara.
- Większość materiału filmowego została przygotowana w Pittsburghu. Miasto idealnie nadawało się do zdjęć ze względu na ogromną liczbę budowli architektonicznych i innych pięknych miejsc. Dzięki temu ekipa filmowa zdołała stworzyć iluzję, że zdjęcia kręcone są w różnych zakątkach kraju.
- Ten film stał się trzecim w historii ceremonii Oscar, któremu udało się zdobyć wszystkie 5 głównych nagród: „Najlepszy film”, „Najlepszy reżyser”, „Najlepszy aktor”, „Najlepsza aktorka” i „Najlepszy scenariusz”. Wcześniej takie same zaszczyty przypadły „To się wydarzyło pewnej nocy” (1934) i „Przechodząc przez szklankę” (1975).
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
