...I sprawiedliwość dla wszystkich
Krótki opis
Arthur Kirkland jest idealistycznym adwokatem z Baltimore, który wierzy w system prawny, mimo że na jego oczach ten zawodzi. Ugody i proceduralne skróty pozwalają winnym uniknąć kary, podczas gdy jeden z jego klientów trafia za kraty przez formalny szczegół. Wtedy na biurko Arthura trafia najgorsze zlecenie w jego karierze: ma reprezentować sędziego Henry’ego T. Fleminga, człowieka, z którym wielokrotnie się ścierał i którego głęboko pogardza, a który stoi przed zarzutem gwałtu. Odmowa oznaczałaby utratę prawa do wykonywania zawodu, ale obrona kogoś, kogo uważa za winnego, kosztowałaby go utratę zasad.
Film wyreżyserował Norman Jewison. Jest to dziesiąta z dziewiętnastu jego pełnometrażowych produkcji, zrealizowana po filmie F.I.S.T., a przed Opowieściami żołnierza. Scenariusz napisali Barry Levinson i Valerie Curtin, natomiast producentami byli Norman Jewison oraz Patrick J. Palmer. W rolę Arthura wcielił się Al Pacino, a obok niego wystąpili: Jack Warden jako sędzia Francis Rayford, John Forsythe jako Fleming, Lee Strasberg jako dziadek Sam, Christine Lahti jako Gail Packer oraz Craig T. Nelson jako Frank Bowers. Produkcja została sfinansowana przez Columbia Pictures z budżetem wynoszącym 6 milionów dolarów, a wpływy z biletów na całym świecie wyniosły około 33 milionów dolarów.
Widzowie przyjęli film cieplej niż krytycy. Na IMDb oceniają go na 7,4/10 na podstawie około 45 000 głosów, a na TMDB na 7,1/10 przy 619 głosach, podczas gdy ocena krytyków wynosi 6,6/10 na podstawie 36 recenzji.
Co pozostało za kulisami
- Tytuł filmu pochodzi z przysięgi wierności flagi Stanów Zjednoczonych (słowo justice po angielsku może oznaczać zarówno sprawiedliwość, jak i sądownictwo).
- Pomysłem na stworzenie piosenki grupy Metallica „...And Justice For All” zainspirowany był film. Ten sam tytuł otrzymał również album z 1988 roku, który zawierał tę kompozycję.
- W niektórych scenach Jeffrey Tambor występował w peruce. W kolejnych scenach pokazywany jest już jako łysy, a ponieważ sceny zazwyczaj kręci się nie po kolei, lecz chaotycznie, Tambor najpierw ogolił się na łyso do scen, w których gra łysą osobę, a potem musiał zakładać perukę.
- Podczas kręcenia Al Pacino często improwizował. Podobało mu się to, ale zapamiętywanie replik ze scenariusza przychodziło mu z trudem, i zamiast replik ze scenariusza często wypowiadał spontaniczne wypowiedzi. Pogłoski mówią, że jego mentor Al Pacino, reżyser Lee Strasberg (1901-1982), powiedział mu kiedyś: „Al, głupku, naucz się wreszcie swoich replik!”. Wiele lat później Al Pacino przyznał, że to była mądra rada.
- Scenę w kawiarni z udziałem Jacka Wadena i Ala Pacino nakręcono w 26 dublach. Mówi się, że Warden tak przejadł się, że zwymiotował.
- Przygotowując się do roli, Al Pacino rozmawiał z prawnikami, dużo czytał o jurysprudencji i uczestniczył w rozprawach sądowych.
- Nawet poza planem zdjęciowym Al Pacino starał się pozostać w roli, do czego przyzwyczaił się jeszcze podczas nauki u Strasberga. Nawet podczas przerw na posiłki Pacino, zwracając się do Strasberga, nazywał go Dziadkiem (z powodu roli w tym filmie).
- Finałowa scena w budynku sądu została nakręcona z pierwszego ujęcia.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
