Zwyczajni ludzie
Krótki opis
Zwyczajni ludzie to dramat o zamożnej amerykańskiej rodzinie, która próbuje odnaleźć się w rzeczywistości po tragicznej śmierci starszego z dwóch synów. Ocalały brat, Conrad, dręczony jest poczuciem winy z powodu wypadku, w którym zginął jego brat. Po próbie samobójczej korzysta z pomocy psychiatry, starając się jednocześnie wrócić do szkoły i działalności w chórze. Matka, Beth, która zawsze faworyzowała zmarłego syna, nie potrafi zapewnić mu niezbędnego wsparcia. Ojciec, Calvin, znajduje się w kleszczach między nimi obojgiem, próbując zapobiec rozpadowi rodziny. Film został zaadaptowany przez scenarzystę Alvina Sargenta z powieści Judith Guest o tym samym tytule.
Reżyserem obrazu został Robert Redford; był to jego debiut reżyserski, poprzedzający Rzekę życia oraz sześć kolejnych pełnometrażowych produkcji. W rolach rodziców wystąpili Donald Sutherland i Mary Tyler Moore, Judda Hirsch wcielił się w postać psychiatry, doktora Bergera, a Timothy Hutton zagrał Conrada. W filmie pojawia się również Elizabeth McGovern jako Jeannine. Produkcja, stworzona przez Ronalda L. Schwary dla wytwórni Paramount i Wildwood Enterprises, trwa 124 minuty.
Przy budżecie wynoszącym około 6 milionów USD, film zarobił na całym świecie w przybliżeniu 55 milionów USD, co stanowiło wysoki zwrot z inwestycji. W serwisie IMDb otrzymał ocenę 7,7/10 na podstawie około 62 000 głosów, natomiast w TMDB oceniono go na 7,4/10 przy około 724 głosach, co świadczy o szerokim uznaniu wśród widzów. Ocena krytyków na poziomie 8,6/10 z 105 recenzji wskazuje, że film został przyjęty przez recenzentów jeszcze cieplej niż przez ogół publiczności.
Co pozostało za kulisami
- Zdjęcia realizowano od 9 października 1979 roku do 10 stycznia 1980 roku.
- Film jest oparty na powieści o tym samym tytule autorstwa Judith Guest.
- Dla Timothy’ego Hattona i Elizabeth McGovern ten film był pierwszą pracą w branży filmowej.
- Ojciec Timothy’ego Hattona, aktor Jim Hutton, zmarł krótko przed rozpoczęciem zdjęć.
- O rolę doktora Bergera ubiegał się Gene Hackman, a o rolę Beth Jarrett – Lee Remick. Do roli Kelvina próbowano aktorów Bruce’a Derna i Kena Howarda.
- Podczas kręcenia zdjęć Elizabeth McGovern uczęszczała do Akademii Muzycznej Juilliard. Na mocy porozumienia z kierownictwem Akademii otrzymała zgodę na kręcenie tylko w soboty – dziewczyna opuszczała szkołę w piątek wieczorem i wracała w niedzielę rano.
- Michael J. Fox przesłuchiwany był do roli Conrada.
- Dom rodziny Jarrettów znajduje się tuż za rogiem innego domu, który został wykorzystany podczas kręcenia filmu „Ryzykowny biznes” dwa lata później.
- Bardzo ważną rolę w filmie odegrała kompozycja, która stała się głównym motywem przewodnim filmu – „Canon w D-dur” Johanna Pachelbel’a. Canon brzmi w wykonaniu chóru na samym początku filmu, a wersja instrumentalna – w napisach końcowych.
- W trakcie zdjęć Elizabeth McGovern studiowała w Juilliard School. Pozwolono jej na to, pod warunkiem, że będzie wyjeżdżała do Chicago co piątek wieczorem i wracała w niedzielę, a zdjęcia realizowane będą tylko w soboty. To był pierwszy przypadek, gdy student tej uczelni otrzymał zgodę na występowanie w filmie podczas semestru.
- Robertowi Redfordowi zajęło półtora roku napisanie pierwszej wersji scenariusza, a kolejny rok na dopracowanie, ponieważ w oryginalnej powieści Judith Guest były tylko dialogi i brak opisów wewnętrznych przeżyć bohaterów.
- Do roli psychiatry początkowo planowano zaprosić Richarda Dreyfussa, ale w tym okresie przeżywał załamanie nerwowe.
- Początkowo finałową scenę w jadalni z udziałem Donalda Sutherlanda i Mary Tyler Moore nakręcono w plenerze. Podczas montażu Sutherlandowi jednak nie spodobała się jego własna gra, więc wspólnie z reżyserem Robertem Redfordem ponownie nakręcili tę scenę w dekoracjach jadalni w studiu filmowym. Moore była zajęta w teatrze w Nowym Jorku, więc Redford musiał czytać jej repliki.
- Do roli doktora Bergera początkowo wybrano Gene'a Hackmana, ale nie mógł on wziąć udziału w projekcie z powodu dokrętek do fantastycznego filmu akcji Richarda Lestera „Superman II” (1980). Roli podjął się Judd Hirsch, ale pod warunkiem, że zagra ją w ciągu 9 dni, ponieważ później miał być zajęty na planie serialu „Taxi” (1978-1983).
- W scenie opisującej śmierć syna, bohater grany przez Donalda Sutherlanda lekko się jąka. Jąkanie wyszło przypadkowo, ale gdy Robert Redford oglądał nagrania z dnia, ten niuans tak mu się spodobał, że postanowił zostawić ją w filmie.
- Zdjęcia Diny Manoff zajęły zaledwie jeden dzień. Scenograf Bernie Pollack zobaczył ją w sklepie, postanowił, że idealnie sprawdzi się w roli Karen i od razu zaproponował jej 20 dolarów, żeby kupiła sobie w sklepie, co tylko zechce.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
