Przylądek strachu

W ciemności nie ma nic, czego nie ma za dnia. Z wyjątkiem strachu.
Cape Fear (1991)
7.3/10
293 490
—
brak ocen
7.3/10
4059
7.3/10
241000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$35 000 000
Opłaty
$182 291 969
Reżyser
Scenariusz
John D. MacDonald
Autor
Kompozytor
Producent
Zdjęcie Barbara De Fina
Barbara De Fina
Aktorzy
Zdjęcie Nik Nolte
Nik Nolte
Sam Bowden
Zdjęcie Jessica Lange
Jessica Lange
Leigh Bowden
Zdjęcie Żuliet Lews
Żuliet Lews
Danielle Bowden
Zdjęcie Joe Don Baker
Joe Don Baker
Claude Kersek
Zdjęcie Robert Miczam
Robert Miczam
Lieutenant Elgart
Zdjęcie Gregory Peck
Gregory Peck
Lee Heller
Wszyscy aktorzy i role (10)

Krótki opis

„Przylądek strachu” opowiada historię Sama Bowdena, prawnika mieszkającego w spokojnym miasteczku na południu USA wraz z żoną Leigh i nastoletnią córką Danielle. Czternaście lat wcześniej, pracując jako obrońca z urzędu, Sam prowadził sprawę Maxa Cady’ego, brutalnego sprawcy przestępstw seksualnych. Bowden zataił dowody, które mogły pomóc jego klientowi, przez co Cady został skazany na wieloletnie więzienie. Po wyjściu na wolność Cady, który w celi poświęcił czas na samokształcenie i planowanie zemsty, zaczyna osaczać rodzinę Bowdenów. Testuje granice prawa, nie przekraczając ich wprost, i zamienia ich zwyczajne życie w nieustanną kampanię zastraszania.

Reżyserem filmu jest Martin Scorsese. Jest to siedemnasta z trzydziestu ośmiu pełnometrażowych produkcji w jego dorobku; obraz ten był pierwszym po filmie „Chłopcy z ferajny”, a po nim nastąpił „Wiek niewinności”. Scenariusz napisał Wesley Strick, producentką była Barbara De Fina, a w głównych rolach wystąpili Robert De Niro jako Max Cady oraz Nick Nolte, Jessica Lange i Juliette Lewis. W licznej obsadzie pojawiają się także Robert Mitchum i Joe Don Baker.

Film, którego budżet wyniósł około 35 milionów dolarów, zarobił w światowym box office około 182 milionów dolarów, co stanowi solidny zysk jak na mroczny thriller. Reakcje widzów są pozytywne i spójne: w serwisie IMDb film uzyskał ocenę 7,3/10 na podstawie około 241 000 głosów, a w TMDB 7,3/10 z około 4 000 głosów. Ocena krytyków na poziomie 6,9/10 z 60 recenzji jest zbliżona do not z nadanych przez widzów, co sugeruje szeroki konsensus w odbiorze dzieła.

Co pozostało za kulisami

  • Film chciał kręcić Steven Spielberg, ale ostatecznie wystąpił jedynie jako producent wykonawczy.
  • Scorsese niechętnie podjął się kręcenia „Przylądka Strachu”, ponieważ nie podobały mu się zbyt słodkie i poprawne relacje w rodzinie prawnika. Ale De Niro chciał zagrać Cady’ego i przekonał reżysera do podjęcia się filmu.
  • W remake’u Scorsese w epizodach pojawili się Robert Mitchum i Gregory Peck. W oryginalnym filmie Mitchum grał Cady’ego, a Peck – Sama Bowdena.
  • Pełnej aluzji do starego filmu mogło nie być, ponieważ zamiast Mitchuma miał grać George C. Scott. Wykorzystał on chorobę jako wymówkę, aby zrezygnować z filmu kilka dni po rozpoczęciu zdjęć.
  • W filmie pojawia się również Martin Balsam w roli sędziego, który w starym filmie miał jedną z ról drugoplanowych.
  • To ostatni występ Gregory’ego Pecka w pełnometrażowym filmie. Później pojawił się jeszcze w dwóch produkcjach telewizyjnych.
  • Robert De Niro zapłacił stomatologowi 5 tysięcy dolarów, aby ten nadał jego zębom odpowiedni wygląd do roli więźnia, który odsiedział 14 lat. A po zakończeniu zdjęć musiał zapłacić kolejne 20 tysięcy dolarów, aby przywrócić swoim zębom normalny stan.
  • Muzykę do filmu skomponował Elmer Bernstein, jednak w niektórych epizodach Scorsese wykorzystał partyturę Bernarda Herrmanna ze starego „Przylądka Strachu”. Również nowy scenariusz Wesleya Stricka bazuje na oryginalnym scenariuszu Jamesa R. Webba. Co ciekawe, Scorsese po raz pierwszy w swojej karierze dopuścił scenarzystę na plan zdjęciowy.
  • Tatuaże Maxa Cady’ego zostały wykonane specjalnymi farbami, które wyblakły po kilku miesiącach.
  • De Niro przeczytał badania na temat przestępstw seksualnych i sam zaproponował scenę, w której Cady gryzie swoją ofiarę.
  • De Niro spędził kilka miesięcy na siłowni, aby nabrać masy mięśniowej niezbędnej do roli. Natomiast Nikowi Noltemu, który jest fizycznie dobrze zbudowany, musiano nakazać ścisłą dietę, aby nie wyglądał w kadrze silniej niż De Niro.
  • Do roli Sama Bowdena Scorsese chciał zaangażować Harrisona Forda. Nawet prosił De Niro, aby zadzwonił do Forda i przekonał go do zagrania w filmie.
  • Robert Redford również mógł zagrać prawnika Bowdena.
  • Podczas przesłuchań do roli Danielle Bowden pojawiła się wtedy jeszcze nieznana Reese Witherspoon.
  • Rozważano Drew Barrymore, Sarę Jessicę Parker, Nicole Eggert do roli Danielle. Rola została również zaproponowana Jennifer Connelly, Alice Milano, Winonie Ryder, Tiffany Thiessen i Christine Applegate, ale one odmówiły.
  • Scena w szkole między Cady’em a Danielle została całkowicie zaimprowizowana przez De Niro i Juliette Lewis. Przy okazji, w scenariuszu była to scena pościgu, ale Scorsese chciał, aby była to scena uwodzenia.
  • W scenie nieudanej próby zabójstwa Maxa Cady’ego przywołany zostaje cytat z utworów niemieckiego poety i filozofa XVII wieku Silesiusa. Rozrzucając wynajętych przez adwokata napastników, Max Cady z patosem woła: „Jestem tak wielki jak Bóg! Bóg jest tak nikczemny jak ja!”
  • W kinie wyświetlany jest film „Problematyczny dzieciak” (1990).
  • Zdjęcia do filmu trwały od 19 listopada 1990 do 17 marca 1991 roku.

Podobne filmy

Czym zapamiętałeś ten film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.