Transamerican Express
Kraj
Genre
Budżet
$6 500 000
Opłaty
$51 079 064
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Edward K. Milkis, Thomas L. Miller, Marcin Rańschoff, Frank Jabłański
Operator
Kompozytor
Artysta
Alfred Svinni
Casting
Instalacja
David Bretherton
Cały zespół (24)
Cały zespół (24)
Krótki opis
Redaktor książek, nieco ekscentryczny, podczas podróży pociągiem z Los Angeles do Chicago, uważa, że widzi wyrzuconego z pociągu zamordowanego mężczyznę. Kiedy nikt nie chce mu uwierzyć, zaczyna prowadzić własne śledztwo. Ale to jedynie sprowadza na siebie uwagę zabójcy.
Co pozostało za kulisami
- Początkowo planowano kręcić film w USA, ale firma kolejowa „National Rail Passenger Corporation” obawiała się o swój wizerunek i odmówiła współpracy z twórcami filmu. Film musiał być kręcony w Kanadzie na Kanadyjskiej Kolei Pacyficznej z jej lekko zamaskowanym sprzętem.
- Wnętrza kręcono w studijnych pawilonach, w dekoracjach zamontowanych na gumowych kołach, aby można je było kołysać. Aby pokazać cienie drzew stojących wzdłuż linii kolejowej, członkowie ekipy filmowej nosili przed lampami za oknami wagonów duże przedmioty, przemieszczając się na zmianę od jednego okna do drugiego.
- Katastrofa pociągu w finale filmu miała realny pierwowzór. 15 stycznia 1953 roku w pociągu z Bostonu, przybywającym do Waszyngtonu, zawiodła magistrala hamulcowa. Na dwie mile przed stacją Union Station maszynista zdążył nadać sygnał o stanie wyjątkowym, a służby stacyjne zdążyły ewakuować budynek. Elektrowóz GG1 przebił barierę ograniczającą z prędkością 25 mil na godzinę, ciągnąc za sobą dwa wagony pasażerskie (reszta odłączyła się po uderzeniu i zatrzymała). Elektrowóz i dwa wagony dosłownie wjechały do hali na parterze, powodując zawalenie się jej podłogi, a lokomotywa zapadła się do piwnicy. Nikt nie zginął i nie odniósł poważnych obrażeń. Aby wydobyć elektrowóz o długości 24 metrów, jego ramę pocięto na trzy części, następnie ją ponownie złożono i wprowadzono do użytku; obecnie znajduje się on w muzeum w Baltimore.
- Ostateczna katastrofa pociągu została nakręcona w hangarze dla samolotów z wykorzystaniem specjalnie stworzonych do tego celu makiet pociągu i stacji kolejowej. Sposób, w jaki lokomotywa uderza w budynki dworca, został nakręcony w dwóch połączonych hangarach zakładu montażu samolotów „Lockheed” w Burbank w Kalifornii, z wykorzystaniem pełnowymiarowej makiety lokomotywy „FP-7A”. Dekoracje stacji zajmowały powierzchnię kilku akrów. Katastrofę pociągu filmowano dziewięcioma kamerami, a w filmie wykorzystano zaledwie 14 sekund nagranego materiału. Koszt dekoracji, zdjęć i sprzętu wyniósł 500 000 dolarów, czyli około 36 000 dolarów za sekundę.
- Początkowo planowano kręcić film w USA, ale firma kolejowa „National Rail Passenger Corporation” obawiała się o swój wizerunek i odmówiła współpracy z twórcami filmu. Film musiał być kręcony w Kanadzie na Kanadyjskiej Kolei Pacyficznej z jej lekko zamaskowanym sprzętem.
- Finałowa katastrofa pociągu była kręcona w hangarze samolotowym z wykorzystaniem specjalnie do tego celu zbudowanych makiet pociągu i stacji kolejowej. Sposób, w jaki lokomotywa uderza w budynki stacji, kręcono w dwóch połączonych ze sobą hangarach zakładu produkcyjnego „Lockheed” w Burbanku w Kalifornii, z wykorzystaniem pełnowymiarowej makiety lokomotywy „FP-7A”. Dekoracje stacji zajmowały powierzchnię kilku akrów. Katastrofę pociągu filmowano dziewięcioma kamerami, a do filmu weszło zaledwie 14 sekund nagranego materiału. Koszt dekoracji, zdjęć i sprzętu wyniósł 500 000 dolarów, czyli około 36 000 dolarów za sekundę.
Podobne filmy
8.2/10
8.2/10
8.1/10
8.1/10
8/10
7.9/10
7.9/10
7.8/10
7.8/10
7.8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
