Ned Biti (Ned Beatty) - znany z pracy przy tego typu projektach: «All the President's Men» (1976), «Wszyscy ludzie prezydenta» (1976), «Wszyscy ludzie prezydenta» (1976), «Superman» (1978), «Superman» (1978),
Ned Thomas Beatty (6 lipca 1937 – 13 czerwca 2021) był amerykańskim aktorem. Został nominowany do Oscara, dwóch nagród Emmy oraz Złotego Globu, a także zdobył nagrodę Drama Desk Award.
Nominacje te były wynikiem jego ról w filmach i serialach telewizyjnych, takich jak „Sieć” (1976), „Przyjacielski ogień” (1979), „Ostatni pociąg do domu” (1990), „Usłysz moją pieśń” (1991) oraz w ekranizacji „Kociątko na gorącym blaszanym dachu” (2004).
Odniósł wielki sukces komercyjny w zapadających w pamięć rolach, m.in. jako dyrektor Bobby Trippe w „Deliverance” (1972), prawnik z Tennessee Delbert Reese w „Nashville” (1975), prokurator generalny Dardis w „Wszystkie prezydenckie smycze” (1976), ksiądz Edwards w „Egzorcysta II” (1977), pomocnik Lexa Luthora, Otis, w „Supermenie” (1978) i „Supermenie II” (1980), prawa ręka Batesa, Sydney Morehouse, w „Zabawce” (1982), w podwójnej roli Borisova i Pavla Petrovica w „Czwartym protokole” (1987), prezentera telewizyjnego Ernesta Wellera w „Repossessed” (1990), ojca Rudy’ego Ruettigera w „Rudy” (1993), detektywa McNaira w „Just Cause” (1995), naczelnika więzienia i pracodawcy Raya i Claude’a, Dextera Wilkinsa, w „Life” (1999), skromnego szeryfa w „Tam, gdzie rosną czerwone paprocie” (2003), skorumpowanego senatora Charlesa F. Meachuma w „Strzelcu” (2007), kongresmena USA Doc Longa w „Wojnie Charliego Wilsona” (2007) oraz jako głos antagonisty, Misia Lotso, w „Toy Story 3” (2010).
Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „Ned Beatty”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów znajduje się w Wikipedii.