Ostatnie kuszenie Chrystusa

Jezus staje przed największą pokusą: zostaniem na Ziemi i byciem po prostu normalnym człowiekiem.
The Last Temptation of Christ (1988)
Chronometraż: 2:44 (164 min)

brak ocen
7.2/10
1204
7.4/10
11345
7.5/10
68000
Oceń film:
Data premiery
Genre
Budżet
$7 000 000
Opłaty
$8 373 624
Witryna internetowa
Reżyser
Scenariusz
Producent
Barbara De Fina, Harry J. Ufland
Operator
Kompozytor
Artysta
John Beard, John Frankish
Casting
Cis Corman

Krótki opis

Jezus, skromny cieśla z Judei, który zaczyna uświadamiać sobie, że jest Synem Bożym, zostaje wciągnięty w rewolucyjną działalność przeciwko rzymskim okupantom przez Judę – mimo jego protestów, że miłość, a nie przemoc, jest drogą do zbawienia. Brzemię bycia zbawicielem ludzkości dręczy Jezusa przez całe życie, prowadząc go do wątpliwości.

Co pozostało za kulisami

  • „Ostatnie kuszenie Chrystusa” to adaptacja powieści o tym samym tytule autorstwa Nikosa Kazandzakisa.
  • Epigrafem do filmu są słowa Nikosa Kazandzakisa: „Dualna natura Chrystusa – największa tęsknota człowieka do poznania Boga, tęsknota tak ludzka i zarazem tak nieludzka… zawsze była dla mnie niezgłębioną tajemnicą. Od wczesnej młodości moim najgłębszym cierpieniem i źródłem wszystkich moich radości i męk była nieustanna i bezlitosna walka między duchem a ciałem… a moja dusza była areną, na której te dwie armie zeszły się i skrzyżowały broń”.
  • Pierwszą próbę nakręcenia filmu na podstawie książki podjął już w 1983 roku. Zdjęcia filmu z budżetem około 20 mln $ rozpoczęły się w studiu Paramount Pictures. Aidan Quinn miał grać Jezusa, Harvey Keitel – Judę, Sting – Poncjusza Piłata. Ledwie rozpoczęte, zdjęcia zostały przerwane, pomimo już wydanych 3 mln $. Stało się to po serii listów do kierownictwa wytwórni filmowej od ekstremistycznych organizacji chrześcijańskich. Twórców filmu oskarżono o antysemityzm i próbę przekazania własnej interpretacji biblijnego tematu z motywami homoseksualnymi. Ta historia głęboko zasmuciła reżysera i rozważał nawet przeprowadzkę do Europy i przejście na kino dokumentalne. W wywiadzie Scorsese z goryczą zauważał, że kinematografia Hollywoodu ostatecznie się skomercjalizowała i mówił: „Mam nadzieję, że kiedyś jednak nakręcę „Ostatnie kuszenie…”, ale nie w tym kraju i nie za pieniądze tego kraju. Wszystko. Zapomnijcie o tym. Ten film i amerykański przemysł filmowy nie mają ze sobą nic wspólnego.” W 1987 roku Scorsese zaczął współpracować z nowym agentem, Michaelem Ovitzem. Ovitz, cieszący się dużym autorytetem i kontaktami w świecie kinematografii, zdołał ruszyć projekt z martwego punktu. Przy drugiej próbie Scorsese zdołał zainteresować scenariuszem studio Universal Pictures. Kiedy jeden z szefów studia zapytał reżysera, dlaczego zdecydował się nakręcić film właśnie na taki temat, Scorsese odpowiedział, że chce lepiej zrozumieć naturę Chrystusa. Firma zgodziła się wydać pieniądze na projekt, ale tylko pod warunkiem, że kolejny film Scorsese, nakręcony dla Universal Pictures, będzie czysto komercyjny.
  • Martin Scorsese surowo zakazał palenia na planie filmowym, ponieważ sam cierpi na astmę i żeby nikt z zewnątrz nie sfotografował aktorów i aktorek w strojach biblijnych postaci – zwłaszcza dotyczyło to Willema Defoe, który grał Jezusa i palił bez przerwy z papierosem w ustach.
  • Willem Defoe przez trzy dni nic nie widział, ponieważ zakapano mu do oczu specjalne krople, które rozszerzały źrenice nawet przy jasnym słońcu.
  • Martin Scorsese po raz pierwszy przeczytał powieść „Ostatnie kuszenie” (1955) Nikosa Kazandzakisa (1883-1957), kiedy książkę poleciła mu Barbara Hershey na planie drugiego filmu fabularnego Scorsese (była to kryminalna melodrama z 1972 roku „Berta, zwana „Wagonem towarowym”). Przeczytawszy po wielu latach, że Scorsese w końcu dostał szansę nakręcenia tego filmu, zadzwoniła do niego i dosłownie błagała reżysera, żeby zatrudnił ją do roli Marii Magdaleny. Scorsese nawet przeprowadził z nią przesłuchanie, żeby aktorka nie pomyślała, że zatrudnia ją w podziękowaniu za to, że wiele lat temu właśnie ona poleciła mu powieść-źródło.
  • Budżet filmu był dość skromny, dlatego w scenie w świątyni, kiedy wydaje się, że ze wszystkich stron do Chrystusa zbliżają się Rzymianie, żołnierze we wszystkich scenach byli ci sami i było ich tylko pięciu.
  • Budżet filmu był tak niski, że trzeba było oszczędzać na wszystkim. Na planie filmowym brakowało wizażystów, a Barbarze Hershey musiało samej poprawiać sobie mendi (malarstwo ciała henną; w przeciwieństwie do tatuaży jest to tymczasowa ozdoba, ale utrzymuje się znacznie dłużej niż farba itp.), ponieważ ciągle się rozmazywały pod palącym słońcem.
  • Według Martina Scorsese, ostatnia scena filmu zawdzięcza swoje istnienie przypadkowi. Z powodu jakiejś wady do kamery dostało się światło i trafiło na kliszę, co spowodowało efekt białej zasłony w momencie śmierci Jezusa.
  • Film oparty jest na prawdziwej historii rabusia banków Brendana Abbotta i jego wspólnika Brendana Berichona.
  • Będąc doświadczonym kaskaderem, Nash Edgerton prawie wszystkie swoje sztuczki w scenie pościgu wykonał samodzielnie.
  • Postać Brentona Thwaitesa kręci się w środowiskach przestępczych. Przygotowując się do roli, aktor nawiązał znajomość z człowiekiem, który otrzymał wyrok w bardzo młodym wieku i większość swojego życia spędził za kratkami. Wiele cech Thwaites przejął od niego.
  • „Ostatnie kuszenie Chrystusa” to adaptacja powieści o tym samym tytule Nikosa Kazandzakisa.
  • Epigrafem filmu są słowa Nikosa Kazandzakisa: „Dualna natura Chrystusa – największa tęsknota człowieka do poznania Boga, tęsknota tak ludzka i jednocześnie tak nieludzka… zawsze była dla mnie niezgłębioną tajemnicą. Od wczesnej młodości moją najgłębszą udręką i źródłem wszystkich moich radości i cierpień była nieustanna i bezlitosna walka między duchem a ciałem… a moja dusza była areną, na której te dwie armie spotkały się i skrzyżowały bronie”.
  • Pierwszą próbę nakręcenia filmu na podstawie książki podjął już w 1983 roku. Zdjęcia filmu z budżetem około 20 mln $ rozpoczęły się w studiu Paramount Pictures. Aidan Quinn miał grać Jezusa, Harvey Keitel – Judę, Sting – Poncjusza Piłata. Ledwie rozpoczęte, zdjęcia zostały przerwane, pomimo już wydanych 3 mln $. Stało się to po serii listów do kierownictwa wytwórni filmowej od ekstremistycznych organizacji chrześcijańskich. Twórców filmu oskarżono o antysemityzm i próbę przedstawienia własnej interpretacji biblijnego tematu z motywami homoseksualnymi. Ta historia głęboko zasmuciła reżysera i rozważał nawet przeprowadzkę do Europy i przejście na kino dokumentalne. W wywiadzie Scorsese z goryczą zauważał, że kinematografia Hollywoodu ostatecznie się skomercjalizowała i mówił: „Mam nadzieję, że kiedyś jednak nakręcę „Ostatnie kuszenie…”, ale nie w tym kraju i nie za pieniądze tego kraju. Wszystko. Zapomnijcie o tym. Ten film i amerykański przemysł filmowy nie mają ze sobą nic wspólnego.” W 1987 roku Scorsese zaczął współpracować z nowym agentem, Michaelem Ovitzem. Ovitz, cieszący się dużym autorytetem i kontaktami w świecie kinematografii, zdołał ruszyć projekt z miejsca. Przy drugiej próbie Scorsese zdołał zainteresować scenariuszem studio Universal Pictures. Kiedy jeden z szefów studia zapytał reżysera, dlaczego zdecydował się nakręcić film właśnie na taki temat, Scorsese odpowiedział, że chce lepiej zrozumieć naturę Chrystusa. Firma zgodziła się wydać pieniądze na projekt, ale tylko pod warunkiem, że kolejny film Scorsese, nakręcony dla Universal Pictures, będzie czysto komercyjny.
  • Martin Scorsese najsurowiej zakazał palenia na planie zdjęciowym, ponieważ sam cierpi na astmę i żeby nikt z zewnątrz nie sfotografował aktorów i aktorek w rolach biblijnych postaci – dotyczyło to szczególnie Willema Defoe, który grał Jezusa i palił bez przerwy – z papierosem w ustach.
  • Martin Scorsese po raz pierwszy przeczytał powieść „Ostatnie kuszenie” (1955) Nikosa Kazandzakisa (1883-1957), kiedy książkę poleciła mu Barbara Hershey na planie drugiego filmu fabularnego Scorsese’ego (była to kryminalna melodrama z 1972 roku „Berta, zwana Wagonem”). Przeczytawszy wiele lat później o tym, że Scorsese w końcu dostał szansę nakręcenia tego filmu, zadzwoniła do niego i zaczęła dosłownie błagać reżysera, żeby zatrudnił ją do roli Marii Magdaleny. Scorsese nawet przeprowadził z nią przesłuchanie, żeby aktorka nie myślała, że zatrudnia ją w podziękowaniu za to, że wiele lat temu to ona poleciła mu powieść-źródło.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.