Płatny morderca

喋血雙雄 (1989)
Chronometraż: 1:50 (110 min)

brak ocen
7.6/10
913
7.7/10
11739
7.7/10
55000
Oceń film:

Krótki opis

Jeff (Chow Yun-Fat) jest płatnym zabójcą, kierującym się kodeksem honorowym, likwidującym jedynie przestępców. Podczas wykonywania swojego ostatniego zlecenia przypadkiem sprawia, że wzrok traci Jennie (Sally Yeh), śpiewaczka w nocnym klubie. Targany wyrzutami sumienia zabójca postanawia zaopiekować się dziewczyną i zdobyć pieniądze na operację mającą przywrócić jej wzrok. Sprawy komplikują się, gdy wychodzi na jaw, że nie jest już potrzebny swoim pracodawcom i został na niego wydany wyrok śmierci. Śladami Jeffa podąża również bezkompromisowy policjant, Li Ying (Danny Lee Sau-Yin). Losy bohaterów przetną się i choć stoją oni po dwóch stronach prawa, zrozumieją, że mają ze sobą wiele wspólnego.

Co pozostało za kulisami

  • Początkowo John Woo chciał, aby w drugiej scenie orkiestra w restauracji grała jazz, a główny bohater grał na saksofonie. Jednak producent Tsui Hark sprzeciwił się temu, uważając, że hongkongscy widzowie nie zaakceptują czegoś tak obcego jak jazz. W rezultacie w filmie wykonano chińską kompozycję, a prolog z bohaterem grającym na saksofonie został później zrealizowany przez Woo w filmie «Zjedzone na żywo».
  • Początkowo John Woo chciał, żeby w drugiej scenie orkiestra w restauracji grała jazz, a główny bohater grał na saksofonie. Jednak producent Tsui Hark sprzeciwił się temu, uważając, że hongkongscy widzowie nie zaakceptują czegoś tak obcego jak jazz. Ostatecznie w filmie wykonano chińską kompozycję, a prolog z bohaterem grającym na saksofonie został później zrealizowany przez Woo w filmie «Zjedzone Węże».
  • W filmie wykorzystano prawdziwą broń palną. Ze względu na surowe przepisy w Hongkongu, całą broń trzeba było importować, a jej użycie na planie zdjęciowym było ściśle kontrolowane. Po zdjęciach scen strzeleckich na ulicach Hongkongu policja często otrzymywała skargi od mieszkańców na hałas.
  • W uzyskaniu zgód pojawiły się trudności, dlatego niektóre ujęcia sceny zabójstwa Tony’ego Wonga kręcono pod pretekstem, że reżyser John Woo realizuje dokument o corocznym wyścigu łodzi smoczych. Woo nakręcił znaczną część materiału (dokładnie wyścig łodzi) pięć miesięcy wcześniej, a teraz zabrał ze sobą tylko kilku kluczowych członków ekipy, aby dokończyć resztę. Woo sam zmontował scenę z wyścigiem łodzi, poświęcając na to trzy tygodnie. Właściwie Woo, wielki miłośnik musicali, zamierzał przedstawić cały ten epizod jako numer muzyczny. Montował go nawet w rytm ścieżki dźwiękowej.
  • Wszystkie sceny walki John Woo wymyślał i dopracowywał bezpośrednio na planie, od razu omawiając je z aktorami, kaskaderami i koordynatorem kaskaderki. Woo nigdy nie rozpisuje scen walki i sztuczek filmowych z wyprzedzeniem, częściowo z obawy przed kradzieżą pomysłów, częściowo dlatego, że woli pracować (jak sam mówił w wywiadach) „jak artysta”, u którego „wszystko zależy od nastroju”. Planując sceny niezwiązane z walką (powiedzmy, dialogi), Woo często improwizuje i zmienia wszystko w ostatniej chwili.
  • Zdjęcia sceny, w której bohater Chow Yun-Fata odbija Sally Ye od przestępców, dały się we znaki wszystkim, a szczególnie samemu Yun-Fatowi, ponieważ nie znosi przemocy. John Woo musiał namawiać aktora, aby się opanował i aby jego gra w końcu wyglądała wiarygodnie. Yun-Fat przestał się hamować, zadając ciosy, i wkrótce trzeba było go nawet prosić, aby był trochę delikatniejszy, ponieważ ciosy były tak mocne, że kilku kaskaderów odniosło obrażenia. W scenie w świątyni sam Yun-Fat ucierpiał, kiedy na jego twarz spadł kawałek tynku i aktor omal nie stracił oka.
  • Producenci (a był to Tsui Hark) film absolutnie się nie podobał i zażądał całkowitego ponownego montażu. Uważał on między innymi, że w centrum opowieści powinien znajdować się policjant, a nie przestępca, i że film powinien rozpoczynać się sceną, w której widzowie zostaną z nim przedstawieni. Jego zdaniem scenę w restauracji, po której bohaterka Sally Ye oślepła, należało całkowicie wyciąć i wstawić do filmu tylko niektóre jej fragmenty później w formie retrospekcji. Ani John Woo, ani pozostali członkowie ekipy filmowej nie zamierzali spełniać jego żądań, a on nie mógł nalegać, ponieważ wkrótce zaplanowano premierę filmu w Hongkongu. Po premierze na Tajwanie film zyskał szaloną popularność.
  • Na zrealizowanie finałowej sceny potrzeba było 36 dni. Kręcono ją w budynku, który tylko przypominał świątynię, podczas gdy w rzeczywistości świątynią był budynek, który widzowie widzieli przez okna mieszkania głównego bohatera w wykonaniu Chow Yun-Fata.
  • Podczas kręcenia sceny strzelaniny w domu na plaży zużyto 20 000 naboi, a podczas kręcenia finałowej strzelaniny w świątyni – 40 000.
  • W jednej ze scen bohater Chow Yun-Fata jest pokazany z bandażem na lewej ręce. W okresie kręcenia tej sceny aktor jeszcze występował w filmie akcji „Jasna przyszłość 3: Miłość i śmierć w Sajgonie” (Tsui Hark, 1989). Tam podczas kręcenia zranił się, opatrzono mu ranę bandażem, po czym Chow Yun-Fat natychmiast przeniósł się na plan filmowy Johna Woo. Woo zarządził, aby bandaż pozostał na miejscu.
  • Scenę pościgu bohatera Danny'ego Lee za przestępcą ulicami Hongkongu kręcono bezpośrednio na ulicach Hongkongu wśród zwykłych przechodniów, którzy byli tak zszokowani tym, co widzieli, że wezwali policję. Ta przyjechała, dowiedziała się, że toczy się kręcenie filmu, i wpadła w taki gniew, że groziła aresztowaniem wszystkich i osadzeniem w więzieniu. Według Johna Woo, uspokajanie policji musiał przejąć Danny Lee. Znali go w Hongkongu jako aktora, który zwykle gra policjantów, i go szanowali, więc policjanci się uspokojili i odjechali.
  • Rana pod lewym okiem Chow Yun-Fata była prawdziwa, odniesiona podczas kręcenia sceny strzelaniny. Po otrzymaniu tego urazu aktor odmówił przerwania zdjęć i pójścia do szpitala.
  • Wyścigi łodzi w kształcie smoków odbyły się na pięć miesięcy przed rozpoczęciem prac nad filmem, więc John Woo po prostu wykorzystał odpowiednie materiały z filmu dokumentalnego o wyścigach i zmontował je z własnymi zdjęciami. W kadr weszły również dwie łodzie w kształcie smoków, specjalnie wynajęte na ten cel. John Woo prosił ich załogi o wywołanie katastrofy, jednak przesądni właściciele stanowczo odmówili.
  • Początkowo John Woo chciał, aby w drugiej scenie orkiestra w restauracji grała jazz, a główny bohater grał na saksofonie. Jednak producent Tsui Hark sprzeciwił się temu, uważając, że hongkońska publiczność nie zaakceptuje czegoś tak obcego jak jazz. W rezultacie w filmie wykonano chińską kompozycję, a prolog z bohaterem grającym na saksofonie Woo zrealizował później w „Zjedzonych gościach”.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.