Stań przy mnie
Dla niektórych to ostatni smak niewinności i zarazem pierwszy przedsmak życia.
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$8 000 000
Opłaty
$52 301 189
Reżyser
Aktorzy
Wil Wheaton, River Phoenix, Corey Feldman, Jerry O'Connell, Kifer Saterland, Casey Siemaszko, Gary Riley, Bradley Gregg, Jason Oliver, Marshall Bell
Wszyscy aktorzy i role (10)
Wszyscy aktorzy i role (10)
Scenariusz
Producent
Bruce A. Evans, Raynold Gideon, Andrew Scheinman
Operator
Thomas Del Ruth
Kompozytor
Artysta
J. Dennis Washington
Casting
Dżanet Hirszenson, Dżeyn Dżenkins
Instalacja
Robert Leighton, Jeffrey Stott
Cały zespół (81)
Cały zespół (81)
Krótki opis
Czterech nastolatków: Gordie, Chris, Teddy i Vern dorasta razem w fikcyjnym miasteczku Castle Rock w Oregonie. Pewnego dnia Vern podsłuchuje rozmowę starszego brata, z której dowiaduje się, że grupa starszych dzieciaków znalazła przy torach zwłoki zaginionego chłopca, ale nie poinformowała o tym policji. Przyjaciele postanawiają samodzielnie odnaleźć ciało, przekonani że dzięki temu staną się sławni.
Co pozostało za kulisami
- Film został nakręcony na podstawie opowiadania Stephena Kinga „Body” (1982).
- Za namową zagorzałego przeciwnika palenia Roba Rainera, w papierosach chłopców nie było tytoniu, a liście kapusty.
- Film miał kręcić Adrian Lyne, ale ponieważ nie zdążył dokończyć „9 i pół tygodni”, został zmuszony przekazać projekt Robowi Rainerowi.
- Staw, do którego wpadają chłopcy, był w rzeczywistości basenem; ekipie filmowej nie chciało się zmuszać chłopców do wchodzenia do prawdziwego stawu, w którym mogło się spotkać nie wiadomo co.
- Scenę, w której bohaterowie Willa Whitona i Jerry’ego O’Connella biegną w stronę kamery, a pociąg ich dogania, kręcono na wiadukcie przy użyciu teleobiektywu.
- Corey Feldman i reżyser Rob Reiner przetestowali 30 różnych brzmień śmiechu, zanim wybrali to, którym w filmie śmieje się Teddy, którego zagrał Corey.
- River Phoenix ubiegał się o rolę Gordiego LaChance’a, ale reżyser Rob Reiner uznał, że bardziej pasuje mu rola Chrisa.
- Akcja opowiadania i filmu rozgrywa się odpowiednio w miastach Castle Rock w stanach Maine i Oregon. Tę samą nazwę nosi firma Roba Rainera.
- Chłopcy składają się, i okazuje się, że mają w sumie 2 dolary i 37 centów. Liczba 237 wielokrotnie pojawia się w dziełach Stephena Kinga.
- Scenę z pociągiem kręcono przez cały tydzień. W nagraniach wykorzystano kaskaderów niewysokiego wzrostu i płci żeńskiej z krótkimi włosami. Dla bezpieczeństwa wiadukt został wyłożony arkuszami sklejki.
- Pomimo licznych plotek, twierdzących coś przeciwnego, pijawki nie były prawdziwe. Trzymały się na gumowym kleju zmieszanym z czymś różowym, co miało wyglądać jak krew, i bardzo podrażniały skórę. Po zdjęciach chłopcom nawet nie pozwolono wejść na publiczny basen, ponieważ ślady po pijawkach wyglądały jak choroba skóry.
- Początkowo do roli narratora wybrano Davida Dukes’a. Z jego udziałem nakręcono niektóre sceny, po czym zostały one ponownie nakręcone, ale już z Richardem Dreyfussem. Jednak w pierwszej scenie, gdzie długim planem pokazana jest ta postać w samochodzie, nadal występuje Dukes.
- Do roli Gordiego próbował dostać się Corey Haim (1971-2010), ale studio zaproponowało mu rolę Chrisa. Skończyło się na tym, że Corey zrezygnował z roli, żeby zagrać u Davida Zelzera w filmie „Lucas” (1986). Rolę Teddy’ego zagrał przyjaciel Coreya Haima, Corey Feldman.
- Bohater Kiefera Sutherlanda jeździ „Fordem” z 1950 roku.
- Podczas kręcenia odpowiedniej sceny jednemu z zaangażowanych w masówki dzieci naprawdę zwymiotowało. Jako wymiociny użyto twarogu zmieszanego z jagodami.
- Scenę, w której Gordi i Vern ledwo unikają przejechania przez pociąg, nie mogli nakręcić, ponieważ Wil Wheaton i Jerry O’Connell wyglądali na niewystarczająco przestraszonych. Skończyło się na tym, że reżyser na nich nakrzyczał i krzyczał, aż się rozpłakali, po czym zdołali przekonująco zagrać tę scenę.
- Aktorom grającym główne role nie pokazywano ciała Raya Browera aż do ostatniej chwili, aby uchwycić ich autentyczną reakcję.
- Film miał reżyserować Adrian Lyne, ale ponieważ nie zdążył dokończyć „9 i pół tygodni”, był zmuszony przekazać projekt Robowi Reinerowi.
- Sceny, w której Gordie i Vern prawie trafiają pod pociąg, nie mogli nakręcić, ponieważ Wil Wheaton i Jerry O’Connell wyglądali niewystarczająco przestraszeni. Skończyło się tym, że reżyser na nich nakrzyczał i krzyczał, aż się rozpłakali, po czym udało im się przekonująco zagrać tę scenę.
Podobne filmy
8.3/10
8.3/10
8.1/10
7.9/10
7.9/10
7.8/10
7.8/10
7.8/10
7.7/10
7.7/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
