Szklana pułapka
48 pięter niesamowitej akcji!
Die Hard (1988)
Produkcja
Budżet
$28 000 000
Opłaty
$140 767 956
Reżyser
Scenariusz
Roderick Thorp
Autor
Kompozytor
Producent
Aktorzy
Brus Willis
John McClane
Alan Rickman
Hans Gruber
Bonni Bedelia
Holly Gennaro McClane
Reginald VelJohnson
Al Powell
Paul Gleason
Dwayne Robinson
De'voreaux White
Argyle
William Atherton
Richard Thornburg
Krótki opis
Szklana pułapka opowiada historię Johna McClane'a, nowojorskiego policjanta, który udaje się do Los Angeles, by spędzić Boże Narodzenie ze swoją żoną Holly, z którą nie utrzymuje dobrych relacji. Holly zbudowała udaną karierę w wielkiej korporacji. Gdy podczas świątecznej imprezy w wieżowcu Nakatomi Plaza do budynku wdzierają się uzbrojeni mężczyźni, którzy przejmują kontrolę nad obiektem i biorą gości jako zakładników, McClaneowi udaje się wymknąć. Odcięty od świata zewnętrznego, dysponując jedynie służbowym pistoletem i radiem, samotnie stara się udaremnić plany intruzów i uratować zakładników, w tym swoją żonę. Grupą kieruje Hans Gruber, którego prawdziwe zamierzenia wykraczają poza ogłoszone żądania polityczne.
Film wyreżyserował John McTiernan; była to jego trzecia pełnometrażowa produkcja, zrealizowana pomiędzy Predatorami a Polowaniem na Czerwony Październik. Scenariusz napisali Steven E. de Souza i Jeb Stuart, a producentami odpowiedzialnymi za projekt dla wytwórni 20th Century Fox, Silver Pictures i Gordon Company byli Joel Silver, Lawrence Gordon oraz Beau Marks. W rolę McClane'a wcielił się Bruce Willis, a u jego boku wystąpili Alan Rickman jako Gruber, Bonnie Bedelia jako Holly, Alexander Godunov jako Karl, Reginald VelJohnson jako Al Powell oraz Paul Gleason jako Dwayne Robinson. Przy budżecie wynoszącym około 28 milionów USD, film zarobił w światowym box office około 141 milionów USD, co zapewniło mu ogromny sukces finansowy i ugruntowało pozycję Willisa jako gwiazdy kina akcji. Na IMDb obraz posiada ocenę 8,2 na podstawie miliona głosów, na TMDB 7,8, natomiast krytycy w 89 recenzjach wystawili mu notę 8,9, co stanowi rzadki przypadek, gdy oceny ekspertów są wyższe niż widzów.
Co pozostało za kulisami
- Książka, na której oparty jest film, jest kontynuacją powieści „Detektyw”, która również została sfilmowana. Główną rolę w niej zagrał Frank Sinatra. Debiut Bruce’a Willisa miał miejsce w 1980 roku w filmie „Pierwszy grzech śmiertelny”. W jednym z epizodów filmu z baru wychodzi bohater Bruce’a, a w tym samym momencie do baru wchodzi bohater Sinatry.
- O rolę Johna McClane'a ubiegali się Arnold Schwarzenegger, Sylvester Stallone, Burt Reynolds, Richard Gere. Bruce Willis był dopiero piątym kandydatem.
- Początkowo film został przetłumaczony przez nielegalnych wydawców pod tytułem „Umrzyj ciężko, ale godnie”. W tłumaczeniu A. Gawriłowa film funkcjonował pod tytułem „Niezniszczalny”. Kiedy film wszedł do kin w ZSRR w 1991 roku, w kinach był wyświetlany pod obecnym tytułem „Szklana pułapka”.
- Film został nakręcony na podstawie powieści Rodericka Thorpe’a „Nic nie trwa wiecznie” (Nothing Lasts Forever, 1979).
- Zdjęcia do filmu trwały od 2 listopada 1987 roku do 4 marca 1988 roku.
- Podczas kręcenia sceny, w której Hans Gruber spada z dachu budynku, aktor Alan Rickman w rzeczywistości spada z wysokości 6 metrów.
- Hiszpański tytuł filmu to „Kryształowe dżungle”, polski – „Szklana pułapka”. Węgierski tytuł filmu to „Oddaj swoje życie drożej”, tytuł sequela – „Twoje życie jest jeszcze droższe”, trzykuela – „Życie zawsze jest cenne”.
- Bruce Willis osobiście zarekomendował Bonnie Bedelię do roli swojej żony.
- Scena, w której spotykają się Gruber i McClane, została dodana do scenariusza dopiero po tym, jak okazało się, że Alan Rickman potrafi wiarygodnie naśladować amerykański akcent.
- Do sceny, w której spotykają się postacie Bruce'a Willisa i Alana Rickmana, nie organizowano prób, aby uzyskać bardziej przekonujący efekt spontanicznego spotkania.
- Początkowo planowano, że budynkiem Nakatomi będzie sterował superkomputer.
- Główną bronią grupy Gruebera były pistolety maszynowe HK MP5A3, jednak w ich roli wykorzystano zmodyfikowane karabiny samopowtarzalne HK94.
- Kiedy McClane wchodzi do holu Nakatomi Plaza, z dużym zainteresowaniem ogląda nowinkę techniczną tamtych czasów – terminal informacyjny wyposażony w ekran dotykowy.
- W niemieckiej wersji filmu imiona terrorystów zostały zmienione z tradycyjnie niemieckich na brytyjskie: Hans został Jackiem; Karl – Charliem; Heinrich – Henrym. Zmieniono również nazwę i cele grupy terrorystycznej – stali się oni radykalnymi irlandzkimi aktywistami, którzy odłączyli się od głównej organizacji i wzięli zakładników nie w celu realizacji jakichkolwiek celów, lecz dla zysku.
- John McTiernan celowo nie pokazywał zbliżeń twarzy Hansa Grubera, gdy ten strzelał z broni, ponieważ Alan Rickman wzdrygał się przy każdym wystrzale, co oczywiście nie pasowało do wizerunku twardego i bezwzględnego terrorysty.
- W książce Rodericka Thorpe'a główny bohater ratuje przed przestępcami swoją córkę. W filmie – żonę.
- W jednej z ostatnich scen filmu Hans mówi McClane'owi, że tym razem „John Wayne nie ucieknie w stronę zachodu słońca z Grace Kelly”. Na co McClane odpowiada: „To był Gary Cooper, skurczybyk”. Ta wymiana zdań jest nawiązaniem do filmu „High Noon”.
- Kiedy John przybywa do budynku Nakatomi na początku filmu i próbuje znaleźć swoją żonę wśród pracowników za pomocą komputera, na panelu dotykowym przed naciśnięciem jej nazwisko wyświetlane jest jako „Gennaro”, a po naciśnięciu – „Gennero”.
- Większość scenariusza jest improwizacją aktorów i ekipy filmowej, ponieważ wiele scen wymyślano bezpośrednio podczas kręcenia.
- Syndrom Helsiński to odniesienie do syndromu sztokholmskiego. Nie wiadomo, dlaczego twórcy filmu zdecydowali się zmienić nazwę.
- Dwóch ocalałych terrorystów ani razu nie pokazało, czy posiadają jakąkolwiek broń i nie podjęło żadnej próby zastraszania zakładników.
- Po premierze filmu turystom zabrania się robienia jakichkolwiek zdjęć wewnątrz budynku Fox Plaza, w którym odbywały się zdjęcia.
- Uważa się, że kwestie Bruce'a Willisa w scenie, w której wyciąga odłamek szkła ze stopy, są improwizacją aktora. Jednak, sądząc po pierwotnym scenariuszu, Bruce dodał od siebie tylko kilka słów.
- Muzyka, która brzmi w scenie, w której Powell zabija Carla, to niewykorzystany utwór z ścieżki dźwiękowej Jamesa Hornera do filmu „Obcy” (1986).
- Budynek Nakatomi to w rzeczywistości siedziba studia 20th Century Fox.
- Karabin Karla to Steyr AUG.
- Jednocześnie z kręceniami w „Szklanym Domu” Bruce Willis grał w „Agencji Detektywistycznej Moonlight”. Zazwyczaj Willis kręcił dla serialu telewizyjnego w dzień, a wieczorem i w nocy odbywały się zdjęcia filmu Johna McTiernana.
- John McTiernan kilkakrotnie odrzucał propozycję reżyserii tego filmu.
- Adresy i numery telefonów menedżerów Nakatomi Plaza powtarzają rzeczywiste adresy i telefony menedżerów Fox Plaza, gdzie kręcono film.
- Budynek, wykorzystany do zdjęć, został zaprojektowany przez architekta Williama Pereyrę i stał się jednym z jego ostatnich projektów. Architekt zmarł w 1985 roku.
- Frazy w języku niemieckim, używane przez terrorystów, są miejscami błędne gramatycznie i pozbawione sensu. W niemieckiej wersji filmu terroryści pochodzą wcale nie z Niemiec, a „skądś z Europy”.
- Za rolę w filmie Bruce Willis otrzymał niespotykany dotąd honorarium w wysokości 5 milionów dolarów.
- Hans Gruber otrzymał swoje imię na cześć jednej z postaci filmu „Człowiek zwany Flint” (1966).
- W filmie jeden z gliniarzy mówi, że John McClane „mógłby być niezłym barmanem”. Zanim Bruce rozpoczął karierę aktorską, faktycznie dorabiał jako barman.
- Na oficjalnym plakacie do filmu nie było ani jednego odniesienia do Bruce’a Willisa i jego wizerunku. Tylko ogromny budynek. Producenci specjalnie nie umieszczali twarzy aktora, aby nie odstraszyć antyfanów Bruce’a od obejrzenia filmu. Po tym, jak stało się jasne, że film odniósł sukces w kinach, pojawiły się również plakaty z wizerunkiem aktora.
- Fraza „Yipee-ki-yay, motherfucker!” (Joo-ho-ho, skurczybyku!) pojawia się we wszystkich filmach franczyzy.
- Hans Gruber i inni terroryści przyjeżdżają do budynku Nakatomi Plaza ciężarówką firmy „Pacific Courier” (Pacyficzny Kurier). W „Szklanym pułapku 3” (1995) w momencie eksplozji sklepu na samym początku filmu można zauważyć ciężarówkę stojącą obok budynku. Ciężarówka należy do firmy „Atlantic Courier” (Atlantycki Kurier). W „Speed” (1994) na boku samolotu również widnieje napis „Pacific Courier” (Pacyficzny Kurier).
- Kiedy film po raz pierwszy pojawił się w Rosji, był znany pod różnymi nazwami, takimi jak „Niezniszczalny”, „Uparty”, „Umrzyj twardo, ale godnie”. Rosyjska oficjalna nazwa filmu – „Szklane Pułapki” – zadomowiła się nieco później. Dosłowne rosyjskie tłumaczenie tytułu brzmi: „Opór do końca” lub „Być wytrwałym”.
- Scena, w której McClane spada do szybu windy, była skutkiem nieudanego kaskaderskiego triku. Początkowo kaskader miał złapać się pierwszego otworu wentylacyjnego. Jednak twórcy filmu pozostawili ten kadr, zmontowawszy go z klatką, w której McClane łapie się kolejnego otworu wentylacyjnego, uznając, że to będzie wyglądać bardziej ekscytująco.
- Aktor Anthony Peck, który zagrał rolę młodego policjanta, później wystąpił w kontynuacji filmu („Szklane Pułapki 3: Zemsta”) w roli policjanta Rickiego Walsha.
- Scenariusz filmu pierwotnie został napisany jako kontynuacja filmu „Komandos”. Jednak po tym, jak Arnold Schwarzenegger odmówił udziału w sequelu, scenariusz przeszedł poważne zmiany.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
