Szklana pułapka

48 pięter niesamowitej akcji!
Die Hard (1988)
Chronometraż: 2:12 (132 min)

brak ocen
7.8/10
12407
8/10
348814
8.2/10
1000000
Oceń film:
Data premiery
Genre
Budżet
$28 000 000
Opłaty
$140 767 956
Reżyser
Scenariusz
Producent
Joel Silver, Ławrence Gordon, Beau Marks, Charles Gordon
Operator
Kompozytor
Artysta
Jackson DeGovia, William J. Durrell Jr., Craig Edgar
Casting
Jackie Burch
Instalacja
John F. Link, Frank J. Urioste
Cały zespół (209)

Krótki opis

Nakatomi Plaza, Los Angeles. Trwa gwiazdkowe przyjęcie dla pracowników Nakatomi Corporation. Radosny nastrój zmienia się w paraliżujący strach, kiedy w ciągu kilku minut budynek zostaje opanowany przez grupę terrorystów z Hansem Gruberem (Alan Rickman) na czele. W „Szklanej Pułapce" tylko jedna osoba umknęła uwadze przestępców. John McClane (Bruce Willis), nowojorski detektyw, znalazł się tam właściwie przypadkowo. Jest zmęczony. Ma przy sobie tylko mały pistolet. Ale stanowi jedyną nadzieję dla sterroryzowanych zakładników, wśród których jest jego żona Holly (Bonnie Bedelia). Podejmuje samotną, nierówną i brawurową walkę.

Co pozostało za kulisami

  • Film został nakręcony na podstawie powieści Rodericka Thorpe’a „Nic nie trwa wiecznie” (Nothing Lasts Forever, 1979).
  • Kiedy film po raz pierwszy pojawił się w Rosji, był znany pod różnymi nazwami, takimi jak „Niezniszczalny”, „Uparty”, „Umrzyj twardo, ale godnie”. Rosyjska oficjalna nazwa filmu – „Szklane Pułapki” – zadomowiła się nieco później. Dosłowne rosyjskie tłumaczenie tytułu brzmi: „Opór do końca” lub „Być wytrwałym”.
  • O rolę Johna McClane’a ubiegali się Arnold Schwarzenegger, Sylvester Stallone, Burt Reynolds, Richard Gere. Bruce Willis był dopiero piątym kandydatem.
  • Na oficjalnym plakacie do filmu nie było ani jednego odniesienia do Bruce’a Willisa i jego wizerunku. Tylko ogromny budynek. Producenci specjalnie nie umieszczali twarzy aktora, aby nie odstraszyć antyfanów Bruce’a od obejrzenia filmu. Po tym, jak stało się jasne, że film odniósł sukces w kinach, pojawiły się również plakaty z wizerunkiem aktora.
  • Frazy w języku niemieckim, używane przez terrorystów, są miejscami błędne gramatycznie i pozbawione sensu. W niemieckiej wersji filmu terroryści pochodzą wcale nie z Niemiec, a „skądś z Europy”.
  • W filmie jeden z policjantów mówi, że John McClane „mógłby być całkiem niezłym barmanem”. Zanim rozpoczął karierę aktorską, Bruce faktycznie dorabiał jako barman.
  • Książka, na której oparty jest film, jest kontynuacją powieści „Detektyw”, która również została sfilmowana. Główną rolę w niej zagrał Frank Sinatra. Debiut Bruce’a Willisa miał miejsce w 1980 roku w filmie „Pierwszy grzech śmiertelny”. W jednym z epizodów filmu z baru wychodzi bohater Bruce’a, a w tym samym momencie do baru wchodzi bohater Sinatry.
  • Scenariusz filmu został pierwotnie napisany jako sequel do „Komandosów”. Jednak po tym, jak Arnold Schwarzenegger odmówił udziału w kontynuacji, scenariusz przeszedł poważne zmiany.
  • Za rolę w filmie Bruce Willis otrzymał niespotykany dotąd honorarium w wysokości 5 milionów dolarów.
  • Aktor Anthony Peck, który zagrał rolę młodego policjanta, później wystąpił w kontynuacji filmu („Szklane Pułapki 3: Zemsta”) w roli policjanta Rickiego Walsha.
  • Po premierze filmu turystom zabrania się robienia jakichkolwiek zdjęć wewnątrz budynku Fox Plaza, w którym odbywały się zdjęcia.
  • Budynek, wykorzystany do zdjęć, został zaprojektowany przez architekta Williama Pereyrę i stał się jednym z jego ostatnich projektów. Architekt zmarł w 1985 roku.
  • Adresy i numery telefonów menedżerów Nakatomi Plaza powtarzają rzeczywiste adresy i telefony menedżerów Fox Plaza, gdzie kręcono film.
  • W niemieckiej wersji filmu imiona terrorystów zostały zmienione z tradycyjnie niemieckich na brytyjskie: Hans został Jackiem; Karl – Charliem; Heinrich – Henrym. Zmieniono również nazwę i cele grupy terrorystycznej – stali się oni radykalnymi irlandzkimi aktywistami, którzy odłączyli się od głównej organizacji i wzięli zakładników nie w celu realizacji jakichkolwiek celów, lecz dla zysku.
  • W jednej z ostatnich scen filmu Hans mówi McClane'owi, że tym razem „John Wayne nie ucieknie w stronę zachodu słońca z Grace Kelly”. Na co McClane odpowiada: „To był Gary Cooper, skurczybyk”. Ta wymiana zdań jest odniesieniem do filmu „Po południu”.
  • Hans Gruber i inni terroryści przyjeżdżają do budynku Nakatomi Plaza ciężarówką firmy „Pacific Courier” (Pacyficzny Kurier). W „Szklanej pułapce 3: Zemsta” (1995) w momencie wybuchu sklepu na początku filmu można zauważyć ciężarówkę stojącą obok budynku. Ciężarówka należy do firmy „Atlantic Courier” (Atlantycki Kurier). W „Speed” (1994) na boku autobusu również widnieje napis „Pacific Courier” (Pacyficzny Kurier).
  • Fraza „Yipee-ki-yay, motherfucker!” (Joo-ho-ho, skurczybyku!) pojawia się we wszystkich filmach franczyzy.
  • John McTiernan celowo nie pokazywał zbliżeń twarzy Hansa Grubera, kiedy ten strzelał z broni, ponieważ Alan Rickman wzdrygał się przy każdym wystrzale, co oczywiście nie pasowało do wizerunku twardego i bezwzględnego terrorysty.
  • Uważa się, że kwestie Bruce'a Willisa w scenie, w której wyciąga odłamek szkła ze stopy, są improwizacją aktora. Jednak, sądząc po pierwotnym scenariuszu, Bruce dodał od siebie tylko kilka słów.
  • Karabin Karla to Steyr AUG.
  • Hans Gruber otrzymał swoje imię na cześć jednej z postaci filmu „Człowiek zwany Flint” (1966).
  • Hiszpański tytuł filmu to „Kryształowe dżungle”, polski – „Szklana pułapka”. Węgierski tytuł filmu to „Oddaj swoje życie drożej”, tytuł sequela – „Twoje życie jest jeszcze droższe”, trzykuela – „Życie zawsze jest cenne”.
  • Bruce Willis osobiście zarekomendował Bonnie Bedelię do roli swojej żony.
  • Syndrom Helsiński to odniesienie do syndromu sztokholmskiego. Nie wiadomo, dlaczego twórcy filmu zdecydowali się zmienić nazwę.
  • Początkowo planowano, że budynkiem Nakatomi będzie sterował superkomputer.
  • Budynek Nakatomi to w rzeczywistości siedziba studia 20th Century Fox.
  • John McTiernan kilkakrotnie odrzucał propozycję reżyserii tego filmu.
  • Większość scenariusza jest improwizacją aktorów i ekipy filmowej, ponieważ wiele scen wymyślano bezpośrednio podczas kręcenia.
  • Do sceny, w której spotykają się postacie Bruce'a Willisa i Alana Rickmana, nie organizowano prób, aby uzyskać bardziej przekonujący efekt spontanicznego spotkania.
  • W czasie zdjęć do „Szklanej pułapki” Bruce Willis grał jednocześnie w „Moonlighting” (Detektyw w mroku). Zazwyczaj Willis kręcił dla serialu w dzień, a wieczorem i w nocy odbywały się zdjęcia filmu McTiernana.
  • Scena, w której spotykają się Gruber i McClane, została dodana do scenariusza dopiero po tym, jak okazało się, że Alan Rickman potrafi wiarygodnie naśladować amerykański akcent.
  • Początkowo film został przetłumaczony przez nielegalnych wydawców pod tytułem „Umrzyj ciężko, ale godnie”. W tłumaczeniu A. Gawriłowa film funkcjonował pod tytułem „Niezniszczalny”. Kiedy film wszedł do kin w ZSRR w 1991 roku, w kinach był wyświetlany pod obecnym tytułem „Szklana pułapka”.
  • W książce Rodericka Thorpe'a główny bohater ratuje przed przestępcami swoją córkę. W filmie – żonę.
  • Kiedy McClane wchodzi do holu Nakatomi Plaza, z dużym zainteresowaniem ogląda nowinkę techniczną tamtych czasów – terminal informacyjny wyposażony w ekran dotykowy.
  • Podczas kręcenia sceny, w której Hans Gruber spada z dachu budynku, aktor Alan Rickman w rzeczywistości spada z wysokości 6 metrów.
  • Scena, w której McClane spada do szybu windy, była skutkiem nieudanego kaskaderskiego triku. Początkowo kaskader miał złapać się pierwszego otworu wentylacyjnego. Jednak twórcy filmu pozostawili ten kadr, zmontowawszy go z klatką, w której McClane łapie się kolejnego otworu wentylacyjnego, uznając, że to będzie wyglądać bardziej ekscytująco.
  • Muzyka, która brzmi w scenie, w której Powell zabija Carla, to niewykorzystany utwór z ścieżki dźwiękowej Jamesa Hornera do filmu „Obcy” (1986).
  • Dwóch ocalałych terrorystów ani razu nie pokazało, czy posiadają jakąkolwiek broń i nie podjęło żadnej próby zastraszania zakładników.
  • Kiedy John przybywa do budynku Nakatomi na początku filmu i próbuje znaleźć swoją żonę wśród pracowników za pomocą komputera, na panelu dotykowym przed naciśnięciem jej nazwisko wyświetlane jest jako „Gennaro”, a po naciśnięciu – „Gennero”.
  • Zdjęcia do filmu trwały od 2 listopada 1987 roku do 4 marca 1988 roku.
  • John McTiernan celowo nie pokazywał zbliżeń twarzy Hansa Grubera, gdy ten strzelał z broni, ponieważ Alan Rickman wzdrygał się przy każdym wystrzale, co oczywiście nie pasowało do wizerunku twardego i bezwzględnego terrorysty.
  • Główną bronią grupy Gruebera były pistolety maszynowe HK MP5A3, jednak w ich roli wykorzystano zmodyfikowane karabiny samopowtarzalne HK94.
  • O rolę Johna McClane'a ubiegali się Arnold Schwarzenegger, Sylvester Stallone, Burt Reynolds, Richard Gere. Bruce Willis był dopiero piątym kandydatem.
  • W filmie jeden z gliniarzy mówi, że John McClane „mógłby być niezłym barmanem”. Zanim Bruce rozpoczął karierę aktorską, faktycznie dorabiał jako barman.
  • Scenariusz filmu pierwotnie został napisany jako kontynuacja filmu „Komandos”. Jednak po tym, jak Arnold Schwarzenegger odmówił udziału w sequelu, scenariusz przeszedł poważne zmiany.
  • W jednej z ostatnich scen filmu Hans mówi McClane'owi, że tym razem „John Wayne nie ucieknie w stronę zachodu słońca z Grace Kelly”. Na co McClane odpowiada: „To był Gary Cooper, skurczybyk”. Ta wymiana zdań jest nawiązaniem do filmu „High Noon”.
  • Hans Gruber i inni terroryści przyjeżdżają do budynku Nakatomi Plaza ciężarówką firmy „Pacific Courier” (Pacyficzny Kurier). W „Szklanym pułapku 3” (1995) w momencie eksplozji sklepu na samym początku filmu można zauważyć ciężarówkę stojącą obok budynku. Ciężarówka należy do firmy „Atlantic Courier” (Atlantycki Kurier). W „Speed” (1994) na boku samolotu również widnieje napis „Pacific Courier” (Pacyficzny Kurier).
  • Jednocześnie z kręceniami w „Szklanym Domu” Bruce Willis grał w „Agencji Detektywistycznej Moonlight”. Zazwyczaj Willis kręcił dla serialu telewizyjnego w dzień, a wieczorem i w nocy odbywały się zdjęcia filmu Johna McTiernana.
  • Kiedy John przybywa do budynku Nakatomi na początku filmu i próbuje znaleźć swoją żonę wśród pracowników za pomocą komputera, na panelu dotykowym przed naciśnięciem jej nazwisko wyświetlane jest jako „Gennaro”, a po naciśnięciu – „Gennero”.

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.