Uwolnienie
Krótki opis
Czwórka mężczyzn z Atlanty wyrusza w dzikie ostępy północnej Georgii, aby spłynąć kajakami odległą rzeką, zanim budowa zapory zaleje dolinę. Lewis, pasjonat outdooru i lider grupy, zabiera ze sobą Eda, Bobby’ego i Drew na weekend pełen spływów rwącą wodą i podziwiania nienaruszonej natury. Izolacja, która początkowo ich przyciągała, staje się przekleństwem, gdy krzyżują oni ścieżki z miejscowymi. Wyprawa zmienia się w brutalną walkę o przetrwanie w głuszy, w której nikt nie przyjdzie im z pomocą.
Reżyserem i producentem filmu był John Boorman, który oparł się na scenariuszu napisanym przez powieściarza i poetę Jamesa Dickeya. Był to trzeci pełnometrażowy obraz Boormana, po Zbiegu z Alcatraz z 1967 roku i Piekle na Pacyfiku z 1968 roku, a przed Zardozem, Egzorcystą II: Heretykiem oraz Wieki ciemne. W głównych rolach wystąpili Jon Voight jako Ed, Burt Reynolds jako Lewis, Ned Beatty jako Bobby oraz Ronny Cox jako Drew; łącznie w napisach wymieniono dwudziestu dwóch aktorów.
Film, którego budżet wyniósł około 2 milionów USD, zarobił na całym świecie w przybliżeniu 46 milionów USD, co stanowi bardzo dobry wynik w stosunku do poniesionych kosztów. Oceny produkcji są podzielone: krytycy wystawili jej notę 8,6/10 na podstawie 68 recenzji, natomiast widzowie przyznali 7,6/10 w serwisie IMDb (przy około 128 000 głosów) oraz 7,3/10 w TMDB (przy znacznie mniejszej liczbie 1 882 głosów).
Co pozostało za kulisami
- Jego bohater wygląda bardzo niezgrabnie, jednak Ned Beatty był jedynym z czterech aktorów, którzy wcześniej pływali kajakiem po rzekach.
- W ciągu roku po premierze filmu na rzece Chattooga, próbując powtórzyć przygody jego bohaterów, utonęło ponad 30 osób.
- Scenę, w której bohater Johna Voighta wspina się po skałach, kręcono w dzień, a następnie zaciemniano ją już w montażu. Kręcenie nocnych scen w dzień było powszechnie stosowane w kinematografii do końca lat 70. XX wieku ze względu na charakterystykę sprzętu filmowego. W szczególności obiektywy anamorficzne wymagały dużej ilości światła – w przeciwieństwie do sferycznych, które je zastąpiły.
- Donald Sutherland przeczytał scenariusz, uznał, że zawiera zbyt dużo przemocy i zrezygnował z roli Eda. Później aktor przyznał, że bardzo żałował tej decyzji.
- Do roli mieszkańców prowincji zatrudniono lokalnych mieszkańców – z tych samych powodów finansowych.
- Rzeka na nagraniu była tak jasna i nasycona kolorami, że kolor trzeba było nieco przytłumić podczas montażu.
- Podczas przeprawy przez progi kajak, w którym siedział Burt Reynolds, przewrócił się, a aktor złamał kość guziczną. Początkowo w tej scenie zrobili manekina, ale wyglądał zbyt nienaturalnie.
- Billy Redden nie umiał grać na banjo. Podczas kręcenia po prostu brzdąkał struny, a akordy zaciskał człowiek, który umiał grać na tym instrumencie.
- Film kręcono głównie na rzece Chattooga, która dzieli stany Karolina Południowa i Georgia. Niektóre sceny kręcono na rzece Tallulah w Georgii, w Salem (Karolina Południowa) i Sylva (Karolina Północna), a także w Monaca (Pensylwania).
- Ze względów oszczędnościowych postanowiono nie zwracać się do firm ubezpieczeniowych. Aktorzy sami wykonywali wszystkie swoje kaskaderskie sztuczki. John Voight, na przykład, rzeczywiście wspiął się na skałę.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
