Koszmar z Ulicy Wiązów 2: Zemsta Freddy'ego
Krótki opis
Pięć lat po wydarzeniach z pierwszej części nowa rodzina wprowadza się do domu przy ulicy Wiązów, który stał pusty od czasu serii morderstw. Ich nastoletni syn, Jesse Walsh, zaczyna miewać niepokojące sny, w których Freddy Krueger próbuje przejąć kontrolę nad jego umysłem i ciałem, aby morderca mógł powrócić do świata rzeczywistego i kontynuować swoje krwawe dzieło. Dziewczyna Jessego, Lisa Webber, jest jedyną osobą, która mu wierzy i stara się pomóc mu w walce z koszmarem. Film wyróżnia się na tle serii, skupiając się bardziej na motywie opętania niż na bezpośrednim powrocie mordercy.
Reżyserem obrazu jest Jack Sholder; był to jego drugi pełnometrażowy film, nakręcony po „Alone in the Dark” (1982), a przed „Ukrytym” (1987). Scenariusz napisał David Chaskin, a producentem był Robert Shaye. W rolę Jessego wcielił się Mark Patton, towarzyszą mu Kim Myers jako Lisa, Robert Rusler jako Grady oraz Clu Gulager i Hope Lange w rolach rodziców chłopca. Marshall Bell występuje jako trener Schneider. W napisach końcowych wymieniono 26 aktorów oraz 62 członków ekipy.
Film, który wszedł na ekrany w listopadzie 1985 roku, powstał za około 3 miliony dolarów i zarobił na całym świecie w przybliżeniu 30 milionów dolarów, co stanowiło wysoki zwrot z inwestycji. W serwisie IMDb uzyskał ocenę 5,5/10 na podstawie około 86 000 głosów, natomiast w TMDB 5,8/10 z nieco ponad 2 100 głosów. Ocena krytyków na poziomie 4,8/10 z 35 recenzji plasuje film poniżej not ocen widzów.
Co pozostało za kulisami
- Ten film jest jedyną częścią serii o Freddym Kruegerze, w której brakuje oryginalnego motywu muzycznego Charlesa Bernsteina lub jego wariacji.
- Robert Englund zagrał kierowcę autobusu w początkowej scenie filmu.
- Do roli Jesse próbowano Brada Pitta, Johna Stamosa i Christiana Slatera.
- Freddy dostał znacznie więcej czasu na ekranie niż w pierwszym filmie.
- Oryginalny rękawiczka Freddy'ego została skradziona podczas kręcenia filmu.
- Ze względu na dużą ilość homoseksualizmu w filmie, na tle rozwijającej się epidemii HIV i homofobii, aktor grający Jessego, Mark Patton, wycofał się z show-biznesu i przez wiele lat o nim nic nie było wiadomo.
- Scena z językiem została nakręcona przez drugiego reżysera filmu, ponieważ podczas kręcenia Jack Sholder nie mógł przestać się śmiać.
- Specjalista od efektów wizualnych Rick Lazarini stworzył monstruozną wersję domowego ptaka Walsheya. Jednak zdecydowano, że ptak powinien wyglądać bardziej realistycznie.
- Szwedzka wersja filmu została skrócona o 5 minut.
- Ze niemieckiej wersji wideo wycięto prawie wszystkie krwawe sceny, przez co film, zdaniem fanów, jest praktycznie nieciekawy do oglądania.
- Film jest drugim z trzech części, w których główny bohater mieszka w domu o numerze 1428. W pozostałych filmach dom jest opuszczony.
- Pierwszy film, w którym królową krzyku jest mężczyzna.
- Wes Craven odmówił pracy nad kontynuacją, ponieważ nie chciał kręcić sequela. Jednak pomysły Cravena do pierwszego filmu zostały wykorzystane w drugim. Na przykład alternatywne zakończenie, w którym Krueger zabiera Nancy i jej przyjaciół w szkolnym autobusie, stało się sceną otwierającą.
- Były producent wykonawczy i szef studia New Line Cinema Robert Shaye pojawia się w epizodycznej roli barmana w klubie sadomasochistycznym, do którego przychodzi Jessie.
- Początkowo Robertowi Englundowi nie zaproponowano powrotu na ekran w roli Freddy’ego. Na jego prośbę o podwyżkę honorarium odpowiedziano odmową i zatrudniono dublera, rozpoczynając zdjęcia. Dwa tygodnie po rozpoczęciu zdjęć producent Robert Shaye zdał sobie sprawę, że to był błąd. Z dublerem się rozstano, rolę powierzono Englundowi, a jego prośbę dotyczącą honorarium spełniono.
- Wielu krytyków uznało scenę, w której Freddy zjawia się grupie w basenie podczas imprezy, za najbardziej nieodpowiednią i naruszającą zasady ustanowione przez Wesa Cravena w pierwszym filmie franczyzy (ofiarami Freddiego nie powinni być ludzie, którzy są w stanie czuwania).
- Kiedy Jessie w wykonaniu Marka Pattona przemienia się we Freddiego, widz może zauważyć oko Freddiego wystające z otwartych ust Jessiego. Do nakręcenia tej sceny stworzono model głowy Pattona z otworem na oko Freddiego. Przecisnąć się przez ten model zdołała jedynie przyjaciółka Kevina Yagera (odpowiadał on za efekty specjalne). Ta scena była jedyną w całej franczyzie, w której Freddiego gra kobieta (nie licząc przypadków, gdy udawał innych ludzi w snach).
- Nad łóżkiem Jessego w jego pokoju na ścianie wisi plakat Simple Minds „Don’t You Forget About These”. W rzeczywistości utwór nazywa się „Don’t You (Forget About Me)”.
- W pierwotnej wersji wideo w napisach końcowych najpierw słychać piosenkę „Touch Me”, a następnie muzykę Christophera Yanga. W odrestaurowanej wersji w napisach końcowych słychać piosenkę Binga Crosby’ego „Did You Ever See A Dream Walking?”, która również pojawia się na liście utworów użytych w filmie.
- W tym filmie wykorzystano oryginalną rękawicę z rekwizytów horroru Wesa Cravena „Koszmar na ulicy Wiązów” (1984); można ją było również dostrzec na ścianie stodoły w filmie Sama Raimiego „Złośliwi umarli 2” (1987). Podobnie, w „Złośliwych umarłych” (Sam Raimi, 1981) w telewizji demonstruje się „Koszmar na ulicy Wiązów” (Wes Craven, 1984). Raimi i Craven regularnie składali w swoich filmach nawiązania do filmów nawzajem. Kiedy Craven pożyczył rękawicę do kręcenia „Koszmaru na ulicy Wiązów 3: Wojownicy snów” (Chuck Russell, 1987), przypadkowo się zgubiła. Z czasem (w 2009 roku) jeden z fanów serii znalazł rękawicę i wystawił ją na aukcję.
- Specjalista od charakteryzacji Kevin Yager zastąpił w tej roli Davida B. Millera, który stworzył wizerunek Freddy’ego w oryginalnym filmie z 1984 roku. Aby odtworzyć wygląd Freddy’ego, miał do dyspozycji tylko kilka zdjęć i pierwszy film z serii, więc musiał pracować praktycznie od zera. Przestudiowawszy zdjęcia ofiar pożarów, Yager nieco zmienił wygląd Freddy’ego, podkreślając kości twarzy. Jak sam przyznał, Yager chciał, aby Freddy wyglądał jak wiedźma płci męskiej. W tym celu oczy Freddy’ego zrobił czerwono-żółte, nadając im bardziej „demonistyczny wygląd”.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
