Blue Velvet
Krótki opis
Akcja filmu Blue Velvet toczy się w Lumberton, małym miasteczku w Karolinie Północnej, którego uporządkowana fasada skrywa mroczne tajemnice. Jeffrey Beaumont, student, który powraca do domu z powodu choroby ojca, znajduje na polu odcięte ludzkie ucho i przekazuje je policji. Ciekawość związana z tym znaleziskiem prowadzi go do Dorothy Vallens, piosenkarki klubowej, oraz Franka Bootha – przestępcy, który uprowadził jej męża i dziecko. To, co zaczyna się jako amatorskie śledztwo, wciąga Jeffrey’a w świat przemocy i wyzysku, w którym uczestniczą także osoby z jego otoczenia, w tym Sandy, córka szeryfa.
Scenariusz napisał i wyreżyserował David Lynch. Jest to szósty z siedemnastu pełnometrażowych filmów w jego dorobku, zrealizowany po Diunie, a przed obrazem Dzikość serca. W rolach głównych wystąpili Kyle MacLachlan jako Jeffrey, Isabella Rossellini jako Dorothy oraz Dennis Hopper jako Frank. Wśród dwudziestu ośmiu aktorów wymienionych w napisach znaleźli się także Laura Dern, Hope Lange i Dean Stockwell. Producentem filmu był Fred C. Caruso.
Budżet produkcji wyniósł około 6 milionów USD, a globalne wpływy z biletów osiągnęły poziom około 9 milionów USD, co stanowi skromny zwrot z inwestycji. Film z czasem zyskał uznanie widzów: na IMDb otrzymał ocenę 7,7 na podstawie około 244 000 głosów, a na TMDB 7,6 od znacznie mniejszej grupy, liczącej około 4 000 osób. Ocena krytyków wynosząca 8,4 na podstawie 141 recenzji jest wyższa niż obie noty przyznane przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Pies, który pojawia się na początku filmu, wcześniej grał psa Sparky’ego w krótkometrażówce „Frankenwinnie” Tima Burtona.
- W filmie znajduje się kilka odniesień do zabójstwa Abrahama Lincolna: Jeffrey’owi ostrzega się, aby nie jeździł ulicą Lincolna; Frank Booth jest nazwiskiem spokrewnionym z zabójcą Lincolna, Johnem Wilkesem Boothem; śmierć Dona Valensa jest identyczna ze śmiercią Lincolna.
- Rolę Sandy oferowano Molly Ringwald, ale jej matka, po przeczytaniu scenariusza, zabroniła córce występować w filmie.
- Zarys od noża na lewym policzku, który Dorothy zadała Jeffrey’owi, zmuszając go do rozbierania się, był wyraźnie widoczny, gdy ten schodził po schodach. Jednak następnego dnia jego policzek był całkowicie gładki.
- Fraza Franka „Don’t you fucking look at me!” została umieszczona przez magazyn „Premiere” na 74. miejscu na liście stu najsłynniejszych cytatów w historii kina. Ten sam magazyn uznał „Blue Velvet” za jeden z 25 „najbardziej niebezpiecznych filmów”.
- W oryginalnym scenariuszu Frank miał oddychać helem, ale Hopper zaproponował zamiast helu amylonitrat, który, jak słyszał, wzmacnia pożądanie seksualne. Kilka lat później Hopper przyznał, że pomysł Lyncha z helem wyglądałby o wiele ciekawiej.
- Makieta ucha, znalezionego przez postać Kyle'a MacLachlana na początku filmu, jest obecnie przechowywana w gablotce salonu wideo „Movie Madness Video And More” w Portland (stan Oregon).
- Do piosenki „Blue Velvet” w wykonaniu Bobby'ego Vintona specjalnie dla filmu nagrano remiks. Lynchowi remiks się podobał, ale i tak nalegał, aby w filmie znalazła się oryginalna, stara kompozycja.
- Do roli Dorothy początkowo rozważano aktorki Hannę Schygullę i Helen Mirren.
- Roy Orbison, autor piosenki "In Dreams", która brzmi w scenie w burdelu, nie wyraził zgody na wykorzystanie tej piosenki w filmie. Lynch i tak wmontował piosenkę w film, a w ramach "przeprosin" później zrobił dla Orbisona teledysk do tej piosenki, zmontowany z kadrów "Blue Velvet".
- W czerwcu 2008 roku American Film Institute umieścił film na 8. miejscu na liście dziesięciu najlepszych filmów w gatunku mistycznym.
- W scenie, w której Dean Stockwell śpiewa piosenkę „In Dreams”, zgodnie ze scenariuszem, miał trzymać w ręku zwykły mikrofon. W ostatniej chwili Lynch postanowił zamienić mikrofon na latarkę.
- Bohater Dennisa Hoppera wymawia słowo "fuck" w prawie każdym zdaniu. Ponadto jest jedyną osobą, która wymawia to słowo w filmie (nie licząc momentu, gdy zmusza Dina Stockwella do przeklinania).
- Rola Jeffreya była oferowana Chrisowi Isaakowi, ale on odmówił. Mimo to Lynch i tak wykorzystał w filmie dwie piosenki z jego debiutanckiego albumu „Silvertone” z 1985 roku.
- W 1999 roku tygodnik „Entertainment Weekly” uznał „Blue Velvet” za jeden z „najwspanialszych filmów wszech czasów”.
- Zgodnie ze scenariuszem, mieszkanie Dorothy znajduje się na siódmym piętrze, chociaż w budynku, w którym kręcono odpowiednie sceny (Carolina Apartments w Wilmington, Karolina Północna), jest tylko sześć pięter.
- Początkowo rolę Jeffreya zaproponowano Valowi Kilmerowi, ale ten odrzucił scenariusz.
- Zanim przystąpiono do zdjęć, David Lynch napisał trzy scenariusze, które zostały odrzucone.
- Aby sprzedać film, producent Dino De Laurentiis musiał założyć własną firmę dystrybucyjną D.E.G., ponieważ nikt inny nie chciał się z tym filmem wiązać.
- Wielu aktorów, którym proponowano rolę Franka Bootha (w szczególności Stevenowi Berkoffowi), uważało tę postać za zbyt odpychającą i odmawiali jej odegrania. Dennis Hopper, wręcz przeciwnie, po przeczytaniu scenariusza natychmiast powiedział: "Zagram Franka, ponieważ ja właśnie jestem Frankiem!"
- W oryginale film trwał 4 godziny, więc ostatecznie Lynch "skrócił" go prawie o połowę, a te wycięte fragmenty przez długi czas nie mogły zostać odnalezione. Zostały wydane na Blu-ray dopiero w 2011 roku.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
