Blue Velvet
To dziwny świat.
Kraj
Produkcja
Budżet
$6 000 000
Opłaty
$8 571 808
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Fred C. Caruso, Dino De Laurentiis, Richard A. Roth
Operator
Kompozytor
Artysta
Patricia Norris
Casting
Johanna Ray, Pat Golden, Pamela Guest
Instalacja
Krótki opis
Tom Beaumont dostaje zawału podczas podlewania trawnika. Jego syn Jeffrey, wracając ze szpitala znajduje odcięte ucho ludzkie, które przekazuje detektywowi Williamsowi. Jego córka, Sandy, opowiada chłopcu o pewnej piosenkarce klubu nocnego, której osoba wiąże się z dochodzeniem prowadzonym przez ojca. Zaintrygowany Jeffrey dostaje się podstępem do mieszkania Dorothy, ta odkrywa jego obecność i grożąc nożem zmusza go do erotycznych zabaw. To dopiero początek dziwnych zdarzeń... Główny bohater, Jeffrey, prowadząc na początku rutynowe śledztwo, odsłania coraz więcej tajemnic, aż w końcu odkrywa sam siebie. Ulokowany w pozornie sielankowej i prowincjonalnej scenerii film, opowiadający o inicjacji w świat seksu i zbrodni, zdumiewa siłą i wieloznacznością obrazu.
Co pozostało za kulisami
- Początkowo rolę Jeffreya zaproponowano Valowi Kilmerowi, ale ten odrzucił scenariusz.
- Oryginalnie film trwał 4 godziny, więc Lynch „skrócił” go prawie o połowę, a te wycięte fragmenty przez długi czas nie mogły zostać odnalezione. Zostały wydane na Blu-ray dopiero w 2011 roku.
- Aby sprzedać film, producent Dino De Laurentiis musiał założyć własną firmę dystrybucyjną D.E.G., ponieważ nikt inny nie chciał się z tym filmem wiązać.
- Wielu aktorów, którym zaproponowano rolę Franka Bootha (w szczególności Stevenowi Berkoffowi), uważało tę postać za zbyt odpychającą i odmawiali jej odegrania. Dennis Hopper, wręcz przeciwnie, po przeczytaniu scenariusza natychmiast stwierdził: „Zagram Franka, bo ja jestem Frankiem!”
- W oryginalnym scenariuszu Frank miał oddychać helem, ale Hopper zaproponował zamiast helu amylonitrat, który, jak słyszał, wzmacnia pożądanie seksualne. Kilka lat później Hopper przyznał, że pomysł Lyncha z helem wyglądałby o wiele ciekawiej.
- Bohater Dennisa Hoppera wypowiada słowo „fuck” w prawie każdym zdaniu. Ponadto jest jedyną osobą, która wypowiada to słowo w filmie (nie licząc momentu, kiedy zmusza Dina Stockwella do przeklinania).
- Do roli Dorothy początkowo rozważano aktorki Hannę Schygullę i Helen Mirren.
- Zgodnie ze scenariuszem, mieszkanie Dorothy znajduje się na siódmym piętrze, chociaż w budynku, w którym kręcono odpowiednie sceny (Carolina Apartments w Wilmington, Karolina Północna), jest tylko sześć pięter.
- Rolę Sandy oferowano Molly Ringwald, ale jej matka, po przeczytaniu scenariusza, zabroniła córce występować w filmie.
- Roy Orbison, autor piosenki „In Dreams”, która brzmi w scenie w burdelu, nie wyraził zgody na wykorzystanie tej piosenki w filmie. Lynch i tak włożył piosenkę do filmu, a w ramach „przeprosin” później zrobił dla Orbisona teledysk do tej piosenki, montując go z fragmentów „Blue Velvet”.
- W scenie, w której Dean Stockwell śpiewa piosenkę „In Dreams”, zgodnie ze scenariuszem miał trzymać w ręku zwykły mikrofon. W ostatniej chwili Lynch postanowił wymienić mikrofon na latarkę.
- Do piosenki „Blue Velvet” w wykonaniu Bobby'ego Vintona specjalnie dla filmu zrobiono remiks. Lynch był zadowolony z remiksu, ale i tak nalegał, aby w filmie znalazła się oryginalna, stara kompozycja.
- Rolę Jeffreya oferowano Chrisowi Isaakowi, ale on odmówił. Mimo to Lynch i tak wykorzystał w filmie dwie piosenki z jego debiutanckiego albumu „Silvertone” z 1985 roku.
- Makietka ucha, znalezionego przez postać Kyle’a MacLachlana na początku filmu, obecnie znajduje się na wystawie w salonie wideo „Movie Madness Video And More” w Portlandzie (stan Oregon).
- Zdanie Franka „Don`t you fucking look at me!” magazyn „Premiere” umieścił na 74. miejscu na liście 100 najsłynniejszych cytatów w kinie. Ten sam magazyn nazwał „Blue Velvet” jednym z 25 „najbardziej niebezpiecznych filmów”.
- W 1999 roku tygodnik „Entertainment Weekly” uznał „Blue Velvet” za jeden z „najwspanialszych filmów wszech czasów”.
- W czerwcu 2008 roku American Film Institute umieścił film na 8. miejscu na liście dziesięciu najlepszych filmów w gatunku mistycznym.
- Zanim przystąpiono do zdjęć, David Lynch napisał trzy scenariusze, które zostały odrzucone.
- Pies, który pojawia się na początku filmu, wcześniej grał psa Sparky’ego w krótkometrażowym filmie „Frankenwinnie” Tima Burtona.
- W filmie znajduje się kilka odniesień do zabójstwa Abrahama Lincolna: Jeffrey’owi ostrzega się, aby nie jeździł ulicą Lincolna; Frank Booth jest nazwiskiem spokrewnionym z zabójcą Lincolna, Johnem Wilkesem Boothem; śmierć Dona Valensa jest identyczna ze śmiercią Lincolna.
- Zarys od noża na lewym policzku, który Dorothy zadała Jeffrey’owi, zmuszając go do rozbierania się, był wyraźnie widoczny, gdy ten schodził po schodach. Jednak następnego dnia jego policzek był całkowicie gładki.
- Makieta ucha, znalezionego przez postać Kyle'a MacLachlana na początku filmu, jest obecnie przechowywana za gablotą w wypożyczalni wideo „Movie Madness Video And More” w Portland (stan Oregon).
- W oryginale film trwał 4 godziny, więc ostatecznie Lynch "skrócił" go prawie o połowę, a te wycięte fragmenty przez długi czas nie mogły zostać odnalezione. Zostały wydane na Blu-ray dopiero w 2011 roku.
- Wielu aktorów, którym proponowano rolę Franka Bootha (w szczególności Stevenowi Berkoffowi), uważało tę postać za zbyt odpychającą i odmawiali jej odegrania. Dennis Hopper, wręcz przeciwnie, po przeczytaniu scenariusza natychmiast powiedział: "Zagram Franka, ponieważ ja właśnie jestem Frankiem!"
- Bohater Dennisa Hoppera wymawia słowo "fuck" w prawie każdym zdaniu. Ponadto jest jedyną osobą, która wymawia to słowo w filmie (nie licząc momentu, gdy zmusza Dina Stockwella do przeklinania).
- Roy Orbison, autor piosenki "In Dreams", która brzmi w scenie w burdelu, nie wyraził zgody na wykorzystanie tej piosenki w filmie. Lynch i tak wmontował piosenkę w film, a w ramach "przeprosin" później zrobił dla Orbisona teledysk do tej piosenki, zmontowany z kadrów "Blue Velvet".
- W scenie, w której Dean Stockwell śpiewa piosenkę „In Dreams”, zgodnie ze scenariuszem, miał trzymać w ręku zwykły mikrofon. W ostatniej chwili Lynch postanowił zamienić mikrofon na latarkę.
- Do piosenki „Blue Velvet” w wykonaniu Bobby'ego Vintona specjalnie dla filmu nagrano remiks. Lynchowi remiks się podobał, ale i tak nalegał, aby w filmie znalazła się oryginalna, stara kompozycja.
- Rola Jeffreya była oferowana Chrisowi Isaakowi, ale on odmówił. Mimo to Lynch i tak wykorzystał w filmie dwie piosenki z jego debiutanckiego albumu „Silvertone” z 1985 roku.
- Makieta ucha, znalezionego przez postać Kyle'a MacLachlana na początku filmu, jest obecnie przechowywana w gablotce salonu wideo „Movie Madness Video And More” w Portland (stan Oregon).
- Fraza Franka „Don’t you fucking look at me!” została umieszczona przez magazyn „Premiere” na 74. miejscu na liście stu najsłynniejszych cytatów w historii kina. Ten sam magazyn uznał „Blue Velvet” za jeden z 25 „najbardziej niebezpiecznych filmów”.
- Pies, który pojawia się na początku filmu, wcześniej grał psa Sparky’ego w krótkometrażówce „Frankenwinnie” Tima Burtona.
Podobne filmy
8.5/10
8.3/10
8.3/10
8.3/10
8.1/10
8.1/10
7.9/10
7.9/10
7.8/10
7.8/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
