David Lynch (David Lynch) - , Scenariusz, Reżyser, Projektant dźwięku, Producent wykonawczy, Scenarzysta, Realizator zgrania dźwięku, Montażysta, Scenografia, Producent, Kompozytor muzyki oryginalnej, Kierownictwo artystyczne, Efekty specjalne, Efekty dźwiękowe, Twórca serialu oryginalnego, Autor zdjęć, Operator kamery, Podziękowania, Realizator dźwięku, Muzyka, Projektant scenografii, Dekoracja wnętrz, Compositor, Dźwięk, Animacja, Postacie, Twórca, Montaż dodatkowy, Autor historii, Pamięci znany z pracy przy tego typu projektach: «The Straight Story» (1999), «Prosta historia» (1999), «Wild at Heart» (1990), «Dzikość serca» (1990), «Lost Highway» (1997),
David Keith Lynch (ur. 20 stycznia 1946 r.) jest amerykańskim filmowcem, malarzem, artystą wizualnym, muzykiem, aktorem i pisarzem. Znany ze swoich surrealistycznych filmów, wypracował własny, unikalny styl kinowy, określany mianem „lynchowskiego”, który charakteryzuje się oniryczną obrazowością i skrupulatną oprawą dźwiękową. Rzeczywiście, surrealistyczne, a w wielu przypadkach brutalne elementy jego dzieł sprawiły, że zyskały one opinię filmów, które „niepokoją, rażą lub wprawiają w konsternację” widzów.
Dzieciństwo spędzone w rodzinie z klasy średniej w różnych częściach Stanów Zjednoczonych doprowadziło Lyncha do studiów malarskich w Filadelfii, gdzie po raz pierwszy zaczął tworzyć krótkometrażowe filmy. Postanawiając w pełni poświęcić się temu medium, przeniósł się do Los Angeles, gdzie zrealizował swój pierwszy pełnometrażowy obraz – surrealistyczny horror „Eraserhead” (1977). Po tym, jak „Eraserhead” stał się kultowym klasykiem w obiegach kin północnych, Lynch został zatrudniony do wyreżyserowania filmu „Człowiek słoń” (1980), który przyniósł mu szeroki sukces. Następnie, współpracując z De Laurentiis Entertainment Group, stworzył dwa filmy: najpierw epickie science-fiction „Diuna” (1984), która okazała się porażką krytyczną i komercyjną, a potem neo-noir kryminalny „Blue Velvet” (1986), który został entuzjastycznie przyjęty przez krytyków.
Tworząc wspólnie z Markiem Frostem niezwykle popularny serial kryminalny „Twin Peaks” (1990–1992), Lynch zrealizował w tym samym okresie także filmowy prequel „Uciekaj z Twin Peaks” (1992), road movie „Dziki w sercu” (1990) oraz film rodzinny „Prosta historia” (1999). Zwracając się ponownie ku surrealizmowi, w trzech kolejnych produkcjach zastosował nieliniowe struktury narracyjne oparte na „logice snu”: „Autostrada w nieznane” (1997), „Mulholland Drive” (2001) oraz „Inland Empire” (2006).
Lynch otrzymał trzy nominacje do Oscara dla najlepszego reżysera za filmy „Człowiek słoń”, „Blue Velvet” i „Mulholland Drive”, a także nominację do Oscara za scenariusz do filmu „Człowiek słoń”. Dwukrotnie zdobył francuską nagrodę Cezara dla najlepszego filmu zagranicznego, a także Złotą Palmę na Festiwalu Filmowym w Cannes i Złotego Lwa za całokształt twórczości na Festiwalu Filmowym w Wenecji. Rząd Francji odznaczył go najwyższym cywilnym odznaczeniem kraju, Legią Honoru – najpierw w stopniu kawalera w 2002 roku, a następnie oficera w 2007 roku. W tym samym roku dziennik „The Guardian” określił Lyncha mianem „najważniejszego reżysera tej ery”. Portal Allmovie nazwał go „człowiekiem renesansu współczesnego amerykańskiego filmowania”, natomiast sukcesy jego filmów sprawiły, że został określony mianem „pierwszego popularnego surrealisty”.