Zagubiona autostrada
Krótki opis
Zagubiona autostrada skupia się na postaci Freda Madisona, saksofonisty jazzowego, który mieszka ze swoją żoną Renée w cichym domu na wzgórzach nad Los Angeles. Pod ich drzwi zaczynają tajemniczo trafiać nagrania wideo przedstawiające dom i małżonków; z każdym kolejnym filmem widać coraz więcej. Niepokój Freda narasta, gdy podczas imprezy pewien nieznajomy twierdzi, że w tej właśnie chwili znajduje się w jego domu. Odkrycie śmierci Renée sprawia, że Fred staje się głównym podejrzanym i trafia do celi śmierci. Tam jednak znika, a w jego miejsce strażnicy znajdują Pete'a Daytona – młodego mechanika, który nie pamięta, jak się tam znalazł. Po wyjściu na wolność Pete próbuje wrócić do normalnego życia, lecz splot zdarzeń wciąga go w pogłębiający się koszmar pełen inwigilacji, przestępców i zmieniających się tożsamości.
Reżyserem filmu jest David Lynch, który współtworzył scenariusz wraz z Barrym Giffordem. Jest to dziewiąta z siedemnastu pełnometrażowych produkcji w reżyserii Lyncha, umiejscowiona chronologicznie po filmie Miasteczko Twin Peaks: Ogniu krocz za mną, a przed Mulholland Drive. W rolach głównych wystąpili Bill Pullman i Patricia Arquette, a w obsadzie drugoplanowej znaleźli się Balthazar Getty, Robert Blake, Robert Loggia oraz Michael Massee. W napisach wymieniono 46 aktorów i 105 członków ekipy, a w produkcję zaangażowały się firmy ze Stanów Zjednoczonych i Francji.
Przy budżecie wynoszącym około 15 milionów USD, Zagubiona autostrada zarobiła w światowym box office mniej więcej 4 miliony USD, co uznano za słaby wynik. Widzowie ocenili film na 7,6/10 w serwisie IMDb (na podstawie około 169 000 głosów) oraz na 7,6/10 w TMDB (na podstawie około 3 000 głosów), natomiast ocena krytyków jest niższa i wynosi 6,4/10 na podstawie 62 recenzji.
Co pozostało za kulisami
- W scenie w klubie, kiedy bohaterowie próbują ekstazy, wśród młodych ludzi pojawia się Shannon Leto, starszy brat Jareda Leto i perkusista zespołu 30 Seconds to Mars, który założył wraz z bratem w 1998 roku.
- Numer telefonu Freda kończy się trzema szóstkami – w scenie, w której Tajemniczy Człowiek proponuje mu zadzwonić do domu, można to usłyszeć po tonach przycisków telefonu.
- David Lynch tak bardzo polubił muzykę rockowego zespołu Rammstein, że włączył ją do swojego filmu. A zespół Rammstein z kolei w swoim teledysku – Rammstein, wykorzystał fragmenty z tego filmu.
- Dom, w którym mieszka Fred Madison (postać Billa Pullmana), w rzeczywistości należy do Davida Lyncha. Niechęć Freda do „domowych nagrań” to również charakterystyczna cecha Lyncha.
- Kilka lat po premierze filmu, Lynch stwierdził, że wśród rzeczy, które zainspirowały go do napisania scenariusza, był proces sądowy sportowca i aktora O.J. Simpsona, oskarżonego o zabójstwo własnej żony. Co ciekawe, Robert Blake, który w filmie zagrał postać Tajemniczego Człowieka, w 2001 roku również został aresztowany pod zarzutem zabójstwa swojej żony.
- Rola pana Eddiego trafiła do Roberta Loggii od Lyncha jako „przeprosiny” za to, że rola Franka Bootha w „Blue Velvet” (1986), na którą ten aspirował, ostatecznie przypadła Dennisa Hopperowi.
- Chromowany pistolet pana Eddiego/Dicka Laurana to Magnum „Desert Eagle” .357.
- Po tym, jak dwaj znani amerykańscy krytycy Gene Siskel i Roger Ebert wydali negatywne recenzje na temat „Szosy w nikąd”, Lynch wydał nowy plakat filmu, na którym wspomniał o tych recenzjach w kontekście: „Kolejne dwa powody, by obejrzeć „Lost Highway”.
- Robert Blake później mówił, że w ogóle nie zrozumiał scenariusza Lyncha, dlatego grał Tajemniczego Człowieka, po prostu kojarząc go z diabłem.
- Scena, w której Pete ogląda film pornograficzny z udziałem Alice, jest aluzją do powieści Johna Fowlesa «Czarnoksiężnik».
- Lynch mówił, że początek filmu oparty jest na prawdziwych wydarzeniach, które miały miejsce w jego życiu – reżyser opowiadał, że pewnego ranka w jego mieszkaniu włączył się domofon i nieznajomy głos wypowiedział słowa „Dick Laurent jest martwy”. Zaintrygowany Lynch postanowił włączyć ten moment do scenariusza.
- W jednym z wywiadów Lynch stwierdził, że akcja „Szosy w nikąd” rozgrywa się w tym samym świecie, co akcja jego serialu „Twin Peaks” (1990-1991).
- Ten film to ostatni w karierze filmowej Jacka Nance’a (Phil), który zagrał prawie we wszystkich filmach Lyncha i zmarł przed premierą „Lost Highway” na dużym ekranie, a także Richarda Pryora (Arnie).
- Komentując tytuł filmu, Lynch mówi, że w pewnym sensie został on zaczerpnięty z książki Barry’ego Gifforda „Serce dzikie”, którą Lynch wcześniej zekranizował. Przeglądając książkę, na jednej ze stron Lynch mimochodem zobaczył słowa „Lost” i „Highway”, to połączenie mu się spodobało i postanowił je wykorzystać.
- Wypadek samochodowy z udziałem pana Eddiego zdarza się na drodze Mulholland Drive – bezpośrednie nawiązanie do kolejnego pełnometrażowego filmu Lyncha (Mulholland Drive, 2001).
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
