Tajemnice Los Angeles
Każdy jest podejrzany... Wszystko jest na sprzedaż... I nic nie jest tym, czym wydaje się być.
Kraj
Genre
Budżet
$35 000 000
Opłaty
$126 216 940
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Kompozytor
Artysta
Jeannine Oppewall
Casting
Instalacja
Peter Honess, Warren Smith
Cały zespół (183)
Cały zespół (183)
Krótki opis
Akcja toczy się na początku lat 50 XX wieku. Los Angeles stwarza możliwości tym, którzy marzą o szybkiej karierze i wielkich pieniądzach - nawet za wszelką cenę. Z problemami tego miasta muszą radzić sobie stróże prawa. Świat narkotyków, nielegalnych interesów czy politycznych szantaży nie daje się łatwo okiełznać, tym bardziej, że nawet sami funkcjonariusze policji mają na sumieniu różne przestępstwa. Jack, Bud i Ed - trzej policjanci, próbują rozwiązać zagadkę masakry w nocnym barze. W trakcie śledztwa poznają mroczne tajemnice Los Angeles.
Co pozostało za kulisami
- Aby przygotować aktorów do ról, reżyser Curtis Hanson pokazał im kilka filmów z lat 50.
- Lektor w scenie w kostnicy należy do reżysera Curtisa Hansona.
- Akcja filmu rozgrywa się w epoce, w której w Los Angeles nie pozwalano budować budynków wyższych niż budynek ratusza, więc kamery trzeba było ustawiać tak, aby nie pokazywać budynków wyższych od ratusza, które powstały później.
- Scenarzysta James Ellroy nazywał Buda White’a najlepszym gliniarzem w policji Los Angeles. Zdając sobie sprawę, że nie ma odpowiedniego wzrostu – nie osiąga 180 cm i więcej, jak jego postać – Russell Crowe przeprowadził się do tak małego mieszkania, że musiał pochylać głowę w drzwiach i po prostu nie mógł się w nim wyprostować. Sam aktor przyznał, że pojawiając się po tym wszystkim na planie zdjęciowym, mimowolnie czuł się jak gigant, co odzwierciedlało się w jego grze.
- Reżyser Curtis Hanson (1945-2016) nie chciał, aby film był zbyt nostalgiczny, więc poprosił operatora Dante Spinottiego o kręcenie filmu tak, jakby był współczesny, a także o użycie bardziej realistycznego oświetlenia niż w klasycznych filmach noir. Nakazał Spinottiemu i scenografce Janine Oppewall zwracać szczególną uwagę na detale, ale nie podkreślać tej uwagi, a uczynić ją subtelną.
- Russell Crowe początkowo odmówił udziału w tym projekcie, ponieważ nie wierzył, że będzie w stanie wiarygodnie wcielić się w rolę tak twardego bohatera.
- Russell Crowe raz wspominał, jak James Ellroy powiedział mu, że Bud White nie pije, więc przez cały okres zdjęciowy trzymał się z dala od alkoholu, co, jak sam przyznał, nie było łatwe. Curtis Hanson przekazał aktorom wiele dodatkowych informacji o ich postaciach, aby lepiej się w nie wcielili. Na przykład Crowe powiedział mu, że jego bohater White nie pije piwa, ponieważ piwo sprzyja towarzyskości, a White jest człowiekiem niekomunikatywnym. Według reżysera White pije tylko whisky – i tylko samotnie.
- Przed rozpoczęciem zdjęć Curtis Hanson na dwa miesiące zakwaterował Russella Crowe i Guya Pearce’a w Los Angeles, aby wczuli się w atmosferę miasta i czasów, w których rozgrywa się fabuła. Ponadto zatrudnił im lingwistów i zapoznał z prawdziwymi policjantami. Gliniarze, z którymi wyjeżdżał na patrole, nie przypadli do gustu Guyowi Pearce’owi, a oni sami uznali go za rasistę. Więcej informacji o policji czerpał z filmów szkoleniowych dla policjantów z lat 60.
- Niektóre zbliżenia twarzy Guya Pearce’a w scenie walki z bohaterem Russella Crowe kręcono cztery miesiące po zakończeniu zdjęć. Ku wielkiemu niezadowoleniu Curtisa Hansona, aktor zdążył ostrzyc włosy, więc trzeba go było kręcić w peruce. Pearce nazwał ją kiedyś „bardzo drogą” peruką i zauważył, że w Australii nie przyjmuje się dokręcania czegokolwiek po zakończeniu zdjęć.
- Curtis Hanson i scenarzysta Brian Helgeland pracowali razem nad scenariuszem przez dwa lata. W tym czasie Hanson zrezygnował z kilku propozycji podjęcia się innego projektu, a Helgeland „wydobył” siedem innych scenariuszy za darmo.
- Według Kim Basinger, przygotowując się do roli, rozjaśniła włosy bardziej niż zwykle i ostatecznie je spaliła, więc rekwizytorzy musieli się postarać i pilnie znaleźć jej perukę z naturalnych włosów.
- Kevin Spacey miał bardzo ciężko grać martwego człowieka. Łatwo patrzył prosto przed siebie, kiedy tam był ktoś widoczny, ale kiedy bohater Jamesa Cromwella zaczynał się poruszać, Spacey mimowolnie śledził go wzrokiem. W końcu aktor poprosił, aby na przeciwległej ścianie narysowano kółko, na które mógłby nieruchomo patrzeć.
- Curtisowi Hansonowi nie było łatwo przekonać producentów, by w filmie znalazło się aż trzech głównych bohaterów. Początkowo nakazano mu uczynić centralną postacią Buda White'a (w którego wcielał się Russell Crowe) i w ogóle usunąć z fabuły Exleya, granego przez Guya Pearce'a, oraz Vincennesa, którego grał Kevin Spacey. Reżyser wytłumaczył, że Exley jest absolutnie niezbędny i otrzymał polecenie usunięcia z filmu White'a i Vincennesa. Kiedy nalegał jednak na obecność wszystkich trzech, na cały projekt przeznaczono zaledwie 15 milionów dolarów, co nie wystarczyło by na gwiazdę pierwszego planu (nawet gdyby chciał taką obsadzić, a on nie miał najmniejszej ochoty). Potrzebował aktorów, których widok nie wywoływałby u widzów automatycznych oczekiwań dotyczących roli czy postaci. Wyjątkiem był jedynie James Cromwell, od którego publiczność spodziewała się bohatera podobnego do tego, którego zagrał w komedii Chrisa Noonana "Babe, zwierzak z farmy" (1995).
- Wiele elementów fabuły filmu opiera się na prawdziwych wydarzeniach. Dotyczyły one: sceny pod Boże Narodzenie, kiedy pijani policjanci pobili dwóch zatrzymanych, podejrzanych o pobicie policjantów; wątku aresztowania prawdziwego gangstera Mickeya Cohena (1913-1976), co spowodowało podział terytoriów kontrolowanych przez przestępcze klany; a nawet istnienia wydziału policji Los Angeles, którego funkcjonariusze łapali „przyjezdnych” przestępców, bili ich i grozili zabiciem, jeśli jeszcze raz pojawią się w mieście.
- W 43. minucie dziewczyna nalewa White’owi whisky, a potem on ją bierze w ręce. Następnie szklanka znika z jego rąk przy zmianie kadru. Po chwili whisky znajduje się w innym pokoju na stole.
- Przed zdjęciami Russell Crowe przeprowadził się do tak małego mieszkania, że w przejściach musiał się schylać, a wyprostować na pełny wzrost po prostu nie mógł. Zgodnie z relacją samego aktora, na planie zdjęciowym nieświadomie czuł się gigantem, co odbijało się w jego grze.
- Russell Crowe raz wspominał, jak James Ellroy powiedział mu, że Bud White nie pije, dlatego przez cały okres zdjęciowy trzymał się z dala od alkoholu, co, jak sam przyznawał, nie było łatwe. Curtis Hanson przekazał aktorom wiele dodatkowych informacji o ich postaciach, aby lepiej wczuli się w swoje role. Na przykład, Crowe powiedział, że jego bohater White nie pije piwa, ponieważ piwo sprzyja towarzyskości, a White jest człowiekiem niekomunikatywnym. Według reżysera, White pije tylko whisky – i tylko samotnie.
- Początkowo rolę Lynn Bracken zaproponowano Isabelle Skorupko, ale ona zrezygnowała z udziału w filmie.
- W filmie wykorzystano kilka znanych hollywoodzkich atrakcji z pierwszej połowy XX wieku: Formosa Cafe; bar Frolic Room; centrum wystawienniczo-handlowe Crossroads of the World, które zostało wykorzystane na początku filmu jako kino, w którym odbywa się premiera filmu „Kiedy światy się zderzają”.
- Curtisowi Hansonowi nie było łatwo doprowadzić do tego, aby w filmie pojawiło się od razu trzech głównych bohaterów. Początkowo nakazano mu uczynić postacią centralną Buda White'a (granego przez Russella Crowe'a) i całkowicie usunąć z fabuły Exley'a w wykonaniu Guy'a Pearce'a oraz Vincenza, w którego wcielił się Kevin Spacey. Reżyser wyjaśnił, że Exley jest po prostu niezbędny, na co otrzymał polecenie usunięcia z filmu White'a i Vincenza. Kiedy jednak uparł się, że potrzebuje całej trójki, na cały projekt przeznaczono zaledwie 15 milionów dolarów, więc nie starczyłoby mu na gwiazdę pierwszej wielkości (nawet gdyby chciał taką zaangażować, a nie miał na to najmniejszej ochoty). Potrzebował aktorów, na których widok widzowie nie zaczęliby automatycznie żywić żadnych oczekiwań co do roli czy postaci. Wyjątkiem był jedynie James Cromwell, od którego publiczność oczekiwała postaci podobnej do tej, którą zagrał w komedii Chrisa Noonan „Babe: O śwince, która chciała być owcą” (1995).
Podobne filmy
9.3/10
8.8/10
8.8/10
8.8/10
8.6/10
8.6/10
8.5/10
8.4/10
8.4/10
8.3/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
