Trzy kolory: Czerwony

Valentine jest modelką z Genewy, która czeka na wieści od swojego chłopaka przebywającego za granicą. Pewnego dnia potrąca samochodem psa należącego do emerytowanego sędziego. Dziewczyna opiekuje się zwierzęciem i stara się zwrócić je właścicielowi. Sędzia, człowiek cyniczny i wycofany, początkowo nie wykazuje zainteresowania psem, więc Valentine go zatrzymuje. Podczas późniejszej wizyty w jego domu odkrywa, że mężczyzna ma zwyczaj podsłuchiwania rozmów telefonicznych swoich sąsiadów. Zaintrygowana i jednocześnie zszokowana tym odkryciem, zaczyna regularnie go odwiedzać, a między tą dwójką nawiązuje ostrożna więź.

Film wyreżyserował Krzysztof Kieślowski, który napisał scenariusz wspólnie z Krzysztofem Piesiewiczem. Jest to dwunasty z trzynastu filmów reżysera w porządku chronologicznym, następujący po Trzy kolory: Niebieski i poprzedzający Trzy kolory: Biały. W rolach głównych wystąpili Irène Jacob jako Valentine oraz Jean-Louis Trintignant jako sędzia; w rolach drugoplanowych pojawili się Frédérique Feder, Jean-Pierre Lorit, Samuel Le Bihan i Marion Stalens. Za produkcję odpowiadał Marin Karmitz, a w pracach nad filmem brało udział 48 osób z ekipy z Polski, Francji i Szwajcarii.

Ten wydany w 1994 roku dramat o długości 100 minut łączy w sobie elementy tajemnicy i romansu. Film zarobił 4 miliony USD na całym świecie. Na IMDb otrzymał ocenę 8,1/10 przy 117 000 głosów, a na TMDB 7,9/10 przy 1 599 głosach. Ocena krytyków wynosi 9/10 na podstawie 62 recenzji, co wskazuje na nieco wyższy poziom uznania wśród ekspertów niż wśród widzów.