Zbigniew Preisner (Zbigniew Preisner) - Kompozytor muzyki oryginalnej, Muzyka, Piosenki, Asystent rekwizytora, Dyrygent, , Inżynier nagrania muzyki znany z pracy przy tego typu projektach: «Three Colors: Blue» (1993), «Trzy kolory: Niebieski» (1993), «Three Colors: White» (1994), «Trzy kolory: Biały» (1994), «Three Colors: Red» (1994),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Zbigniew Preisner (ur. 20 maja 1955) jest polskim kompozytorem muzyki filmowej, najbardziej znanym z współpracy z reżyserem Krzysztofem Kieślowskim.
Preisner zasłynął przede wszystkim dzięki muzyce skomponowanej do filmów w reżyserii rodaka, Krzysztofa Kieślowskiego. Jego „Pieśń o zjednoczeniu Europy”, oparta na greckim tekście 1. Listu do Koryntian 13, przypisana jest postaci w filmie „Trzy kolory: Niebieski” i odgrywa w tej historii dominującą rolę. Muzyka do filmu „Trzy kolory: Czerwony” zawiera opracowanie polskiej i francuskiej wersji wiersza Wisławy Szymborskiej, polskiej poetki laureatki Nagrody Nobla.
Po pracy z Kieślowskim nad filmem „Trzy kolory: Niebieski”, Preisner został zatrudniony przez producenta Francisa Forda Coppolę do napisania muzyki do filmu „Tajemniczy ogród” w reżyserii Agnieszki Holland. Choć Preisner jest najsilniej kojarzony z Kieślowskim, współpracował z wieloma innymi reżyserami, zdobywając w 1996 roku nagrodę Cezara za pracę nad filmem „Élisa” Jeana Beckera. Otrzymał szereg innych wyróżnień, w tym kolejnego Cezara w 1994 roku za „Trzy kolory: Czerwony” oraz Srebrnego Niedźwiedzia na 47. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie w 1997 roku za film „Wyspa na ulicy Ptasiej”. Był nominowany do Złotych Globów za muzykę do filmów „Trzy kolory: Niebieski” (1993) oraz „W polu Pańskim” (1991).
W 1998 roku odbyła się premiera „Requiem dla mojego przyjaciela” – pierwszego wielkoskalowego dzieła Preisnera, które nie zostało napisane na potrzeby filmu. Pierwotnie miało być utworem narracyjnym z tekstem Krzysztofa Piesiewicza i w reżyserii Kieślowskiego, jednak po śmierci reżysera stało się utworem upamiętniającym go. „Lacrimosa” z tego Requiem pojawia się w filmie „Drzewo życia” Terrence’a Malicka. Z kolei „Dies Irae” z tego samego dzieła wybrzmiało w filmie „Wielkie piękno” w reżyserii Paolo Sorrentino.
Preisner skomponował motyw muzyczny do „Wieku Ludzi” (The People's Century) – monumentalnego, dwudziestosześcioodcinkowego filmu dokumentalnego stworzonego wspólnie w 1994 roku przez brytyjską sieć BBC i amerykańską sieć PBS. Współpracował również z reżyserem Thomasem Vinterbergiem przy filmie „It's All About Love” z 2003 roku. Odpowiadał za orkiestrację albumu Davida Gilmoura „On An Island” z 2006 roku, a także za dodatkowe aranżacje do koncertu w Stoczni Gdańskiej, podczas którego dyrygował Filharmonią Bałtycką; wydarzenie to zostało uwiecznione na albumie „Live in Gdańsk” (2008). „Cisza, noc i sny” to nowy projekt nagraniowy Zbigniewa Preisnera – wielkie dzieło na orkiestrę, chór i solistów, oparte na tekstach z Księgi Hioba. Pierwsze nagranie ukazało się w 2007 roku z udziałem Teresy Salgueiro, wokalistki zespołu Madredeus, oraz sopranisty chłopca Thomasa Cully’ego z zespołu Libera.