Trzy kolory: Niebieski

Trois couleurs : Bleu (1993)
7.8/10
141 031
—
brak ocen
7.6/10
1975
7.8/10
118000
Oceń film:
Data premiery
Opłaty
$1 324 974
Kompozytor
Producent
Zdjęcie Marin Karmitz
Marin Karmitz
Aktorzy
Zdjęcie Benoît Régent
Benoît Régent
Olivier
Zdjęcie Charlotte Véry
Charlotte Véry
Lucille
Zdjęcie Philippe Volter
Philippe Volter
Real Estate Agent
Zdjęcie Claude Duneton
Claude Duneton
Doctor
Zdjęcie Hugues Quester
Hugues Quester
Patrice (Julie's Husband)
Wszyscy aktorzy i role (10)

Krótki opis

Julie przeżywa wypadek samochodowy, w którym giną jej córka oraz mąż, uznany kompozytor. Pozostając w całkowitej samotności, odcina się od dotychczasowego życia – rezygnuje z domu i majątku oraz zrywa wszelkie kontakty z bliskimi. Próba całkowitego odizolowania się nie udaje się: inni wciąż starają się przyciągnąć ją z powrotem. Są wśród nich Olivier, przyjaciel i były asystent jej męża, który od dawna ją kocha, oraz Sandrine, dziennikarka muzyczna zainteresowana twórczością zmarłego kompozytora. Julie dowiaduje się również o istnieniu kobiety, o której mąż nigdy jej nie wspomniał, co dodatkowo komplikuje proces zerwania z przeszłością.

Reżyserem filmu był Krzysztof Kieślowski, który współtworzył scenariusz wraz z Krzysztofem Piesiewiczem, współpracując z producentem Marinem Karmitzem. Jest to jedenasta z trzynastu pełnometrażowych produkcji reżysera, zrealizowana po filmie Podwójne życie Weroniki, a przed Trzy kolory: Czerwony; otwiera ona trylogię nazwaną kolorami flagi Francji. W rolę Julie wcieliła się Juliette Binoche, natomiast jako Oliviera i Sandrine wystąpili Benoît Régent oraz Florence Pernel. Film trwa 98 minut i zarobił w światowych box office'ach około 2 milionów dolarów. Na IMDb otrzymał ocenę 7,9 na podstawie ponad 108 000 głosów, a na TMDB 7,6 przy około 2 000 głosów.

Co pozostało za kulisami

  • W jednej ze scen Julie niesie pudełko z napisem „blanco” (co po hiszpańsku oznacza „biały”). W następnej scenie bohaterka jest pokazywana od tyłu, a obok niej przechodzą z prawej strony mężczyzna w niebieskim, a z lewej kobieta w czerwonym. To nawiązanie do konstrukcji trylogii „Trzy kolory” – niebieski, biały, czerwony – jako kolory flagi francuskiej. Te same kolory pojawiają się również w innym ujęciu, gdzie dzieci w czerwonych i białych kąpielówkach skaczą do basenu z niebieską wodą.
  • Kiedy w telewizji pokazują zdjęcia Patrice’a, na jednym z nich widać go w towarzystwie znanego bułgarskiego pianisty Alexisa Weissenberga (1929-2012).
  • Podczas przygotowań do sceny z cukrem rozpuszczającym się w filiżance kawy, Krzysztof Kieślowski zmusił swoich asystentów do eksperymentowania z różnymi gatunkami kawy, aby ustalić czas rozpuszczania cukru i znaleźć ten, który mu odpowiada. Okazało się, że w różnych gatunkach kawy cukier rozpuszcza się od 3 do 11 sekund.
  • W jednej ze scen Juliette Binoche skrobie ręką po ścianie. Początkowo planowano użycie protezy, aby chronić rękę aktorki, ale sztuczna dłoń była zbyt widoczna. Binoche wolała obejść się bez niej i podrapała sobie rękę do krwi.

Podobne filmy

Czy warto obejrzeć ten film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.