Titanic
Nic na Ziemi nie mogło ich rozdzielić.
![Wideo do filmu Titanic — Titanic: 25. rocznica - zwiastun #1 [napisy]](https://www.acmodasi.pl/amdb/images/posters/5/p/kdK5dxEp5HRd.webp)
Kraj
Produkcja
Budżet
$200 000 000
Opłaty
$2 264 162 353
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
James Cameron, Jon Landau, Rae Sanchini
Operator
Kompozytor
Artysta
Peter Lamont, Héctor Romero
Casting
Mali Finn, Emily Schweber
Instalacja
Krótki opis
Jake i Rose, para młodych kochanków, poznają i zakochują się podczas dziewiczego rejsu "niezatapialnego" transatlantyku Titanic. Nie dane im było jednak zaznać pełni szczęścia i miłosnych uniesień. Gdy luksusowy liniowiec wpada na górę lodową, ich pełen pasji, płomienny romans przeradza się w przerażającą, mrożącą krew w żyłach walkę o przetrwanie o życie. Reżyserem "Titanica" jest prawdziwy wizjoner w świecie kina, James Cameron, wielokrotnie nagradzany reżyser. Stworzył on nieporównywalne z niczym dzieło, po mistrzowsku żonglując uczuciami swoich bohaterów, miłość przeplatając z nienawiścią, hart ducha i odwagę konfrontując z podłością i tchórzostwem w obliczu wielkiej katastrofy i sprawiając, że film "Titanic" to istny triumf kinematografii.
Co pozostało za kulisami
- Stworzenie trójwymiarowej wersji „Titanica” kosztowało 18 milionów dolarów i zajęło 60 tygodni – to dłużej, niż trwały zdjęcia do filmu.
- Na główną rolę pretendował Matthew McConaughey, jednak James Cameron nalegał na kandydaturę Leonardo DiCaprio. Natomiast rolę Rose proponowano Gwyneth Paltrow.
- Ujęcia z głębin morskich, które weszły do ostatecznej wersji filmu, stanowią łącznie zaledwie 12 minut. W rzeczywistości każde zanurzenie na głębokość zajmowało kilka godzin. W celu poprawy efektywności wykorzystania zasobów James Cameron zarządził przygotowanie makiety wraku Titanica, zmniejszonej 33 razy. Każde prawdziwe zanurzenie było ćwiczone z wykorzystaniem tego modelu oraz modeli rosyjskich okrętów podwodnych. Przeprowadzono łącznie 12 zanurzeń. Podczas ostatnich dwóch obraz był przekazywany specjalnym urządzeniem, zainstalowanym wewnątrz wraku Titanica. Niektóre ujęcia zostały wygenerowane komputerowo.
- Obrazy wykorzystane podczas kręcenia filmu są autentyczne. Jednym z takich obrazów było dzieło Pabla Picassa „Gitarzysta” z 1903 roku, uprzejmie udostępnione do zdjęć przez Paryskie Muzeum Sztuki. Wiele dekoracji – od dywanów po żyrandole – zostało odtworzonych na podstawie archiwalnych szkiców firm, które uczestniczyły w tworzeniu otoczenia „Titanica”.
- Rysunek przedstawiający Rose został wykonany przez samego Jamesa Camerona, to jego ręce w kadrze, ale ponieważ reżyser jest leworęczny, kadry zostały lustrzanie odzwierciedlone podczas montażu. Wszystkie pozostałe rysunki w albumie Jacka są również dziełem Jamesa.
- Początkowo do kręcenia sceny, w której woda po raz pierwszy przedostaje się do wnętrza statku, zaplanowano 40 tysięcy galonów wody. Jednak okazało się tego za mało i Cameron poprosił o potrójną ilość galonów. Po tym konieczne było przerobienie części dekoracji, które nie wytrzymały dodatkowego obciążenia.
- Cameron był stanowczo przeciwny użyciu jakichkolwiek piosenek w filmie. Wtedy kompozytor James Horner postanowił być sprytny. Potajemnie, wraz z Wilem Jenningsiem (autorem tekstu) i piosenkarką Céline Dion, nagrał piosenkę „My Heart Will Go On”.
- Film przez 15 tygodni przewodził amerykańskiemu box office, od 19 grudnia 1997 do 2 kwietnia 1998.
- Podczas tworzenia ścieżki dźwiękowej James Cameron planował zaprosić Enyę. Kiedy ta odmówiła, James zaangażował do nagrania ścieżki dźwiękowej swojego starego znajomego Jamesa Hornera (wcześniej współpracowali przy filmie „Obcy”). Nie było to takie proste, ponieważ kompozytor miał niewiele przyjemnych wspomnień ze wspólnej pracy z Cameronem, który stawał bardzo wysokie wymagania wobec współpracowników.
- Makieta statku w naturalnej wielkości została wzniesiona w wodach ogromnego basenu na meksykańskiej plaży Rosarito. Budowa rozpoczęła się w 85. rocznicę uruchomienia Titanica – 31 maja 1996 roku. W celu zmniejszenia kosztów zmniejszono liczbę powtarzających się elementów statku (takich jak okna), a niektóre detale zostały zamodelowane jedynie w 90%.
- Tylna część makiety statku została umieszczona na specjalnej platformie, która pozwalała szybko przyjąć pozycję pionową. Zrobiono łącznie 10 dubli tej sceny, z których każdy wymagał udziału około stu kaskaderów.
- Zamiast używać drogich helikopterów podczas procesu filmowania, zdecydowano się użyć 50-metrowego dźwigu umieszczonego na szynach.
- Gloria Stuart gra starszą Rose, która w scenariuszu miała 101 lata. Samej Glorii w momencie kręcenia filmu było 86 lat i, jak zapewniała sama aktorka, bardzo niechętnie znosiła nakładanie starzejącego się makijażu.
- W ostatnią noc zdjęć jacyś żartownisie podmieszali fencyklidynę („pył anielski”) do jedzenia dla ekipy filmowej. Ten preparat ma działanie halucynogenne, zaburza koordynację ruchową i myślenie. 80 osób poważnie zachorowało, wiele zostało hospitalizowanych z ostrymi halucynacjami. Po incydencie aktor Bill Paxton przez dwa tygodnie przebywał w depresji.
- Po zakończeniu zdjęć pełnowymiarowa model Titanica została rozebrana i sprzedana na złom.
- Starsza Rose zaadoptowała pieska rasy szpic. Podczas katastrofy szpic stał się jednym z trzech psów, które przeżyły. Cameron nakręcił scenę ratowania psów, ale postanowił nie umieszczać jej w ostatecznej wersji filmu.
- James Cameron stracił 8-milionową gażę i procent od ogólnych wpływów po tym, jak producenci dowiedzieli się, że budżet został poważnie przekroczony (200 milionów zamiast planowanych 135).
- Podczas pracy nad scenariuszem James Cameron nalegał, aby główne bohaterki Jack i Rose były postaciami fikcyjnymi. Dopiero po zakończeniu pracy nad scenariuszem James dowiedział się, że na pokładzie Titanica był pasażer J. Dawson.
- Rola Cala Hockleya była niemal zapewniona Michaelowi Beanowi, jednak ostatecznie powierzono ją Billy'emu Zane'owi.
- Kate Winslet była jedną z niewielu aktorek, która nie chciała zakładać hydrokostiumu podczas kręcenia scen podwodnych. Aktorka zaraziła się zapaleniem płuc.
- Film pobił rekord długości dystrybucji. Premiera odbyła się 19 grudnia 1997 roku, a ostatni seans miał miejsce 25 września 1998 roku. W ten sposób film był w kinach przez 281 dni.
- Leonardo DiCaprio i Kate Winslet zgodzili się wziąć udział w filmie na długo przed powstaniem ostatecznej wersji scenariusza, bazując na szkicach Jamesa Camerona.
- Do castingu na rolę Jacka Dawsona zgłosił się Christian Bale, jednak Cameron odrzucił jego kandydaturę na jednym z pierwszych etapów, ponieważ zgodnie ze scenariuszem głównymi bohaterami mieli być Amerykanie. Cameron uznał, że wystarczy mu jedna nie-Amerykanka, Kate Winslet.
- Aktor Macaulay Culkin również mógł zagrać rolę Jacka Dawsona.
- W momencie, gdy statek znajduje się w pozycji pionowej, w kadrze można dostrzec mężczyznę w białym płaszczu, pijącego z bukłakiem. Według plotek, jednemu z koksów udało się przeżyć właśnie dzięki alkoholowi. Przez kilka godzin przebywał w wodzie i zdołał uniknąć odmrożeń.
- Postać Rose została częściowo wzorowana na kalifornijskiej aktorce Beatrice Wood.
- Caledon Hockley zawdzięcza swoje imię dwóm niewielkim miasteczkom (Caledon i Hockley), znajdującym się w prowincji Ontario w Kanadzie, gdzie mieszkali ciotka i wuj Jamesa Camerona.
- Kiedy jeden z oficerów statku wydaje rozkaz „Pełna prędkość naprzód!”, ktoś na drugim planie powtarza „Pełna prędkość naprzód!”. To głos reżysera, Jamesa Camerona.
- Sceny wypływania „Titanica” z portu w Southampton były kręcone „w odbiciu lustrzanym”: w celu zaoszczędzenia, model „Titanica” w pełnej skali pokryto metalem tylko z lewej strony (prognoza pogody przepowiadała południowy wiatr, dlatego zdecydowano ustawić model dziobem na południe, aby dym z kominów unosił się do rufy, co tworzyłoby dodatkową iluzję ruchu statku). Jednak w Southampton prawdziwy „Titanic” był przycumowany prawą burtą i, aby nie zafałszować historii, James Cameron postanowił kręcić „na opak”. W tym celu część sprzętu, rekwizytów i kostiumów zamówiono w wersji lustrzanej. Podczas montażu obraz odzwierciedlono, co wszystko wróciło do normy.
- Model „Titanica” w pełnej skali nie miał dziobu. Dodawano go za każdym razem komputerowo. Kiedy James Cameron zobaczył, w jaką kwotę obracają się te efekty specjalne, wykrzyknął: „Lepiej byśmy go zbudowali!”.
- Najdłużej na świecie film był wyświetlany w kinie „Salut” w Jekaterynburgu, co zostało udokumentowane w Księdze Rekordów Guinnessa.
- Podczas kręcenia sceny zderzenia „Titanica” z górą lodową, za pokładem, na którym znajdowali się Leonardo DiCaprio i Kate Winslet, ustawiono zielony ekran, który później podczas montażu zastąpiono komputerową grafiką góry lodowej. Aby scena wyglądała bardziej realistycznie, na pokład z góry sypano kawałki prawdziwego lodu.
- Efekt oblodzenia na ubraniach i włosach pasażerów „Titanica”, którzy znaleźli się w wodzie, osiągano poprzez pokrycie ich włosów i ubrań woskiem, a także specjalnym proszkiem, który w kontakcie z wodą zamieniał się w kryształki. Par z ust dodawano komputerowo.
- Podczas montażu filmu Cameron przykleił do komputera montażowego ostrze z instrukcją „Używać tylko w ostateczności!”.
- Okres zdjęciowy został wydłużony o 22 dni.
- Przygotowując się do zdjęć, reżyser wynajmował głębinowe aparaty „Mir”, przeprowadzał podwodne zdjęcia wraku, angażował historyków sztuki i artystów, którzy mieli odtworzyć wnętrze statku. Podwodne zdjęcia zatopionego „Titanica” prowadzono we współpracy ze specjalistami z laboratorium głębinowych aparatów Instytutu Oceanologii im. P.P. Shirshova Rosyjskiej Akademii Nauk.
- Claire Danes była główną kandydatką na rolę Rose, ale odmówiła, ponieważ niedawno zagrała z DiCaprio w „Romeo i Julia”.
- Pierwszy film, który zarobił ponad 1 miliard dolarów.
- W 2012 roku film został ponownie wydany w formacie 3D bez zmian w kadrach, nawet z błędami fabularnymi, z wyjątkiem sceny, w której Rose leży na szczątkach drzwi i patrzy na gwiazdy – niebo nie odpowiadało temu, które było w 1912 roku. Amerykański astrofizyk Neil deGrasse Tyson wielokrotnie zwracał reżyserowi uwagę na ten błąd. W końcu Cameron poprosił naukowca o przesłanie dokładnych współrzędnych gwiazd i w ponownym wydaniu filmu niebo zostało poprawione.
- Zanim przystąpi do malowania Rose na płótnie, Jack mówi jej: „Tam, na łóżko, mmm… na kanapę”. W rzeczywistości była to pomyłka DiCaprio, który źle wypowiedział replikę ze scenariusza. Mimo to Cameron polubił tę gafę.
- Scena, w której Rose dziękuje Jackowi za swoje ocalenie, jest improwizacją aktorów.
- Po tym, jak statek łamie się na dwie części, dziób statku zaczyna szybko tonąć. Makietę podzielono na dwie części, jednak ze względu na wyporność ta pełnowymiarowa konstrukcja i tak nie mogła gwałtownie pójść na dno. Wtedy Cameron zaproponował wypełnienie przestrzeni powietrznej między dwiema sekcjami wodą, podniesienie konstrukcji i szybkie zatopienie jej, zanim woda zdąży się wydostać. Ten pomysł się sprawdził.
- Scena rysowania portretu Rose była kręcona pierwszego dnia zdjęciowego Kate Winslet i Leonardo DiCaprio. Po zdjęciach Leo zapytał Camerona: „Jak mi poszło?”. Na co reżyser poważnie odpowiedział: „No wiesz, to twój pierwszy dzień na planie, więc wciąż można cię zastąpić”.
- W jednej z usuniętych scen Caledon Hockley wysyła Lovjoya, by zabił Jacka i Rose, obiecując mu w zamian skarb. Lovjoy, nie potrafiąc się oprzeć pokusie, zgadza się. Jack i Rose próbują uciec przed nim, ale on znajduje Rose. Jack walczy z Lovjoyem i zwycięża. Kiedy uciekają, Lovjoyowi udaje się wstać i wycelować w nich pistolet, ale oni zdołają uciec. Podczas walki Jack rozbija Lovjoyowi twarz – właśnie dlatego w scenie, w której widzimy Lovjoya po raz ostatni (stoi na górnym pokładzie w tym samym miejscu, gdzie liniowiec zaczyna pękać na pół), jego twarz jest ubrudzona krwią. Scena walki z Lovjoyem wyjaśnia również, dlaczego Jack po wybiegu ze stołowej ma mokre włosy, choć woda sięgała Rose i Jackowi do piersi – podczas walki z Lovjoyem kilkakrotnie padają do wody.
- Młoda Rose ma zielone oczy, a starsza bohaterka z czasem zmienia ich kolor na błękitny lub nieokreślony odcień.
- Hymn wykonywany w kaplicy na statku został napisany 25 lat po wydarzeniach przedstawionych w filmie.
- Most kapitański zanurzał się 4 razy w 14-minutowym fragmencie filmu i tyle samo razy wynurzał się na powierzchnię.
- Rose płaci Jackowi za portret monetą dziesięciocentową z wizerunkiem Roosevelta. Taka moneta pojawiła się dopiero w 1946 roku.
- James Cameron świadomie dopuścił się historycznej nieścisłości podczas kręcenia scen w szalupach ratunkowych. Noc z 14 na 15 kwietnia 1912 roku była bezksiężycowa, gwiazdy dawały zbyt mało światła, a reżyserowi trzeba było jakoś oświetlić dekoracje. Dlatego Cameron dał w ręce niektórych oficerów elektryczne latarki, których ich pierwowzory w 1912 roku nie miały.
- Cameron był stanowczo przeciwny używaniu jakichkolwiek piosenek w filmie. Wtedy kompozytor James Horner postanowił użyć fortelu. Potajemnie, wspólnie z Willem Jennings (autorem tekstu) i piosenkarką Celine Dion, nagrał piosenkę „My Heart Will Go On”.
- Do nagrania ścieżki dźwiękowej James Cameron planował zaprosić Enyę. Kiedy odmówiła, James zaangażował do nagrania muzyki swojego starego znajomego Jamesa Hornera (wcześniej wspólnie pracowali przy filmie „Obcy”). Nie było to łatwe, ponieważ kompozytor nie miał zbyt miłych wspomnień ze współpracy z Cameronem, który stawał wysokimi wymaganiami wobec współpracowników.
- Gloria Stuart gra starszą Rose, której wiek według scenariusza wynosił 101 lat. Samej Glorii w momencie kręcenia filmu było 86 lat i, jak zapewniała sama aktorka, było jej niezwykle nieprzyjemnie nakładać starcze charakteryzacje.
- Ostatniej nocy zdjęciowej jacyś żartownisie podmieszali fencyklidynę („aniołowy pył”) do jedzenia dla ekipy filmowej. Ten lek ma działanie halucynogenne, zaburza koordynację ruchową i myślenie. 80 osób poważnie zachorowało, wielu zostało hospitalizowanych z ostrymi halucynacjami. Po incydencie aktor Bill Paxton przez dwa tygodnie przebywał w depresji.
- Starsza pani Roza zaadoptowała szpica. Podczas katastrofy szpic był jednym z trzech psów, które przeżyły. Cameron nakręcił scenę ratowania psów, ale zdecydował się nie włączyć jej do ostatecznej wersji filmu.
- Christian Bale brał udział w castingu do roli Jacka Dawsona, jednak Cameron odrzucił jego kandydaturę jako jeden z pierwszych, ponieważ zgodnie ze scenariuszem głównymi bohaterami mieli być Amerykanie. Cameron uznał, że wystarczy mu jedna nie-Amerykanka, Kate Winslet.
- Kiedy jeden z oficerów statku mówi „Pełna prędkość naprzód!”, ktoś na drugim planie odpowiada „Pełna prędkość naprzód!”. To głos reżysera Jamesa Camerona.
- Zdjęcia wypłynięcia „Titanica” z portu w Southampton były kręcone „w odbiciu”: ze względu na oszczędności model „Titanica” w naturalnej wielkości pokryto metalem tylko z lewej strony (prognoza pogody przewidywała południowy wiatr, dlatego postanowiono ustawić model dziobem na południe, aby wiatr odnosił dym z kominów do rufy, co tworzyłoby dodatkową iluzję ruchu statku). Jednak w Southampton prawdziwy „Titanic” był przycumowany prawą burtą i, aby nie zniekształcać historii, James Cameron postanowił kręcić „odwrotnie”. W tym celu część sprzętu, rekwizytów i kostiumów zamówiono w wersji lustrzanej. Podczas montażu obraz został odzwierciedlony, co wszystko naprawiło.
Podobne filmy
8.8/10
8.6/10
8.5/10
8.1/10
8.1/10
8.1/10
8/10
8/10
8/10
7.9/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
