Dean Stockwell (Dean Stockwell)

Robert Dean Stockwell (5 marca 1936 – 7 listopada 2021) był amerykańskim aktorem filmowym, telewizyjnym i teatralnym, którego kariera trwała ponad 70 lat. Jako aktor dziecięcy związany kontraktem z Metro-Goldwyn-Mayer, zyskał rozgłos w takich filmach jak „Zawsze w gotowości” (1945), „Zielone lata” (1946), „Umowa dżentelmeńska” (1947), „Chłopiec z zielonymi włosami” (1948) oraz „Kim” (1950). W młodości otrzymał główną rolę w broadwayowskiej produkcji „Przymus” z 1957 roku oraz w jego ekranizacji z 1959 roku; w 1962 roku zagrał Edmunda Tyrone'a w filmowej wersji „Długiej podróży w noc”, za co otrzymał dwie nagrody dla najlepszego aktora na Festiwalu Filmowym w Cannes. Został nominowany do Złotego Globu w kategorii najlepszego aktora w dramacie za główną rolę w filmowej adaptacji powieści D. H. Lawrence'a „Synowie i kochankowie” z 1960 roku.

Wystąpił w rolach drugoplanowych w takich filmach jak „Diuna” (1984), „Paris, Texas” (1984), „Żyć i umrzeć w L.A.” (1985), „Niebieski aksamit” (1986), „Beverly Hills Cop II” (1987) oraz „Tucker: Człowiek i jego marzenie” (1988). Kolejne uznanie krytyków zdobył rolą w filmie „Żona mafii” (1988), za którą został nominowany do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego. Później wystąpił w takich produkcjach jak „Gracz” (1992), „Air Force One” (1997), „Rainmaker” (1997) i „Kandydat Mandżurski” (2004).

Wśród jego ról telewizyjnych można wymienić kontradmirała Alberta „Ala” Calavicciego w serialu „Kwantowy skok” (1989–1993), sekretarza marynarki wojennej Edwarda Sheffielda w „JAG” (2002–2004) oraz brata Cavila w „Battlestar Galactica” (2004–2009). Po rolach w „Kwantowym skoku” i „Battlestar Galactica” pojawiał się na licznych konwentach science fiction. Zakończył karierę aktorską w 2015 roku z powodu problemów zdrowotnych, a w późniejszych latach poświęcił się rzeźbie i innym sztukom wizualnym.

Opis powyżej pochodzi z artykułu w Wikipedii „Dean Stockwell”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.