Gremliny rozrabiają
Kraj
Produkcja
Genre
Budżet
$11 000 000
Opłaty
$164 603 007
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
John Hora
Kompozytor
Artysta
James H. Spencer
Casting
Susan Arnold
Instalacja
Krótki opis
Trzymaj go z dala od wody. Chroń przed jasnym światłem. I najważniejsze! Żeby nie wiem jak płakał, żeby nie wiem jak błagał, nigdy, przenigdy nie karm go po północy. Tych oto instrukcji musi przestrzegać Billy Peltzer, gdy dostaje w prezencie urocze, kudłate stworzonko. Billy nie przypuszcza nawet, że już wkrótce czeka go nie lada niespodzianka. "Gremliny" to horror w konwencji komedii z wytwórni Stevena Spielberga, który rozbawi cię do łez, a zaraz potem przestraszy nie na żarty.
Co pozostało za kulisami
- Steven Spielberg złamał nogę i w rezultacie zagrał epizodyczną rolę niepełnosprawnego wynalazcy.
- Główny gremlin ukrywa się w sklepie z zabawkami, w szczególności za lalką kosmity E.T. z filmu o tym samym tytule Stevena Spielberga.
- Jeden z gremlinów, oglądających „Królewnę Śnieżkę”, ma okrągłe uszy Myszki Miki.
- Plakat „Rockin’ Ricky Rialto”, który pojawia się na ekranie przed napisami początkowymi, parodiuje Indianę Jonesa.
- Stół w pokoju dziecięcym jest zawalony starymi komiksami, a dzieci oglądają tanie science fiction z lat 50. – reżyser Joe Dante nie mógł się powstrzymać od nawiązań do głównej miłości swojego dzieciństwa.
- Scena ataku gremlina z piłą łańcuchową została wymyślona już podczas kręcenia filmu na decyzję Joe Dante i Zacka Gilligana, fanów horroru „Teksańska Masakra Piłą Mechaniczną” Toba Hoopera.
- Wykorzystano te same plany miasta, co w fantastycznej komedii Roberta Zemeckisa „Powrót do przyszłości” (1985). Kręcono je w pobliżu budynku „Universal Studios”.
- Początkowo Stripe i Gizmo byli tą samą postacią, ale później producent Steven Spielberg zaczął nalegać, by jeden z gremlinów był dobry i by widzowie mogli mu współczuć.
- Po obejrzeniu jeszcze nie ostatecznie zmontowanego materiału kierownictwo studia poinformowało reżysera Joe Dante i producenta Stevena Spielberga, że ich zdaniem w filmie jest zbyt dużo gremlinów. W odpowiedzi Spielberg zaproponował usunięcie wszystkich gremlinów z fabuły i zmianę tytułu filmu na „Ludzie”.
- Specjalista od efektów specjalnych Chris Wallace zaproponował użycie lalki, zamiast zajmować się klatkową animacją. Jako kompromis kierownictwo studia przedstawiło pomysł filmowania małpy w odpowiednim kostiumie. Aby sprawdzić wykonalność pomysłu, przeprowadzono go w gabinecie Joe Dante, gdzie zwierzę „zwariowało”, niszcząc pomieszczenie i wszystko w nim zanieczyszczając. W rezultacie zdecydowano się jednak na użycie lalki.
- Zach Galligan (który grał Billy'ego) później opowiadał, że w tamtych czasach nie było grafiki komputerowej, więc wszystkie gremliny były animatronicznymi lalkami kosztującymi od 30 000 do 40 000 dolarów. Kiedy po zakończeniu dnia zdjęciowego wszyscy rozjeżdżali się do domów, trzeba było otwierać bagażnik samochodu, aby ochrona mogła upewnić się, że nikt nie próbuje wywieźć takiej lalki z planu filmowego.
- W scenariuszu nie było praktycznie żadnych kwestii dla gremlinów ani Mogwai'a. Prawie wszystkie ich kwestie składały się z fragmentów tego, co właśnie usłyszeli, lub powstawały w wyniku reakcji na nagłe dźwięki.
- Praca z lalkami Gizmo była szczególnie trudna, ponieważ były mniejsze i częściej się łamały. Do scenariusza dodano specjalnie scenę, w której gremliny wieszają Gizmo na ścianie i rzucają w niego strzałkami. Ten pomysł zaczerpnięto ze stworzonej przez zespół twórczy filmu listy „Najstraszniejszych rzeczy, które należałoby zrobić z Gizmo”.
- Scenariusz Chrisa Columbusa przeszedł kilka poprawek, zanim został zatwierdzony. W oryginalnej wersji gremliny zabijają psa, odcinają kobiecie głowę i zrzucają ją ze schodów. Nawet nie próbowano kręcić tych epizodów, ponieważ reżyserowi Joe Dante i firmie Warner Bros. potrzebny był film skierowany do rodzinnej publiczności.
- Po obejrzeniu krótkometrażówek Tima Burtona (które kręcił na początku swojej kariery) producent wykonawczy Steven Spielberg zaczął rozważać możliwość uczynienia go reżyserem filmu, ale ostatecznie zrezygnował z tego pomysłu, ponieważ Burton nie nakręcił wtedy jeszcze żadnego „pełnometrażowego” filmu.
- Powodem wprowadzenia zasady wykluczającej jasne oświetlenie w filmie był fakt, że rok był 1984, a reżyser Joe Dante i firma produkcyjna Stevena Spielberga „Amblin Entertainment” nie byli w stanie jakościowo i przekonująco pokazać lalek-gremlinów, ponieważ poziom efektów specjalnych w kinematografii pozostawiał wtedy wiele do życzenia. Problem ten udało się zamaskować słabym oświetleniem w kadrze. To sztuczka, która jest regularnie stosowana w filmach science fiction. Trzy lata wcześniej Dante już ją wykorzystał w filmie grozy „Wilkołak” (1980), gdzie potwory celowo pokazywano w ciemności, która ukrywała wady efektów specjalnych.
- Te stworzenia wymyślił Chris Columbus, absolwent Nowojorskiego prywatnego instytutu filmowego i aktorskiego, który mieszkał w tym czasie na Manhattanie. Jak później opowiadał, w dzień w tej okolicy było całkiem przyjemnie, ale nocą pojawiały się dosłownie hordy myszy i szczurów.
- Howie Mandel, którego głos podkładał Gizmo, wcześniej nagrywał głosy dzieci w produkcjach komediowych. W dużej mierze to właśnie głos Mandela nadał wiarygodności wizerunkowi Gizmo. Przed nagraniem epizodu z śpiewem Gizmo przesłuchano wielu profesjonalistów, wśród których był nawet jeden śpiewak operowy. Ostatecznie za Gizmo śpiewała dziewczynka, którą usłyszał komponujący muzykę do filmu Jerry Goldsmith w swojej synagodze.
- Wyraz pyska Gizmo zmieniał się czasem, ponieważ lalkę stworzono w kilku egzemplarzach z różnymi pyskami i w razie potrzeby je wymieniano. W głowie każdej lalki znajdowało się odpowiednie urządzenie odpowiadające za ruchy ust.
- Scena ataku gremlina z piłą łańcuchową została wymyślona już podczas kręcenia filmu z inicjatywy Joe Dante i Zacka Gallighana, fanów horroru „Teksańska masakra piłą łańcuchową” Toba Hoopera.
- Nauczyciel w wykonaniu Glyna Turmana początkowo umierał z dziesiątkami strzykawek wbijonych mu w twarz. Na prośbę Stevena Spielberga tę scenę ponownie nakręcono i pokazano śmierć tej postaci zaledwie z jedną strzykawką w pośladku.
- Jeden z gremlinów oglądających „Królewnę Śnieżkę” ma okrągłe uszy Myszkiego Miki.
- Plakat „Rockin» Ricky Rialto”, który pojawił się na ekranie przed napisami początkowymi, jest parodią Indiany Jonesa.
- Powodem wprowadzenia zasady, zgodnie z którą w filmie wykluczono jasne oświetlenie, był fakt, że rok był 1984, a reżyser Joe Dante i firma producencka Stevena Spielberga „Amblin Entertainment” nie byli w stanie realistycznie i przekonująco pokazać lalki-gremlinów, ponieważ poziom efektów specjalnych w kinematografii w tamtym czasie pozostawiał wiele do życzenia. Ten problem udało się zamaskować słabym oświetleniem w kadrze. Jest to trik, który regularnie stosuje się w filmach science fiction. Trzy lata wcześniej Dante zastosował go już w filmie grozy „Wilkołak” (1980), gdzie potwory celowo pokazywano w ciemnościach, które ukrywały niedoskonałości efektów specjalnych.
- Scena ataku gremlina z piłą łańcuchową została wymyślona już w trakcie kręcenia filmu, na decyzję Joego Dante i Zacha Gallighana, fanów horroru „Teksańska masakra piłą mechaniczną” Toba Hoopera.
Podobne filmy
8/10
7.8/10
7.8/10
7.7/10
7.6/10
7.6/10
7.4/10
7.3/10
7.2/10
7.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
