Koszmar z Ulicy Wiązów

Jeśli Nancy nie obudzi się krzycząc, nie obudzi się w ogóle!
A Nightmare on Elm Street (1984)
7.5/10
421 810
—
brak ocen
7.4/10
6016
7.4/10
289000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$1 800 000
Opłaty
$25 504 513
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Zdjęcie Charles Bernstein
Charles Bernstein
Producent
Aktorzy
Zdjęcie Heather Langenkamp
Heather Langenkamp
Nancy Thompson
Zdjęcie Dżoni Dep
Dżoni Dep
Glen Lantz
Zdjęcie Robert Englund
Robert Englund
Fred Krueger
Zdjęcie Amanda Wyss
Amanda Wyss
Tina Gray
Zdjęcie Jsu Garcia
Jsu Garcia
Rod Lane
Zdjęcie John Saxon
John Saxon
Lt. Thompson
Zdjęcie Ronee Blakley
Ronee Blakley
Marge Thompson
Wszyscy aktorzy i role (10)

Krótki opis

Koszmar z Ulicy Wiązów to horror o nastolatkach z małego miasteczka, których prześladuje ten sam sen. Pojawia się w nim oszpecony mężczyzna z nożami przytwierdzonymi do dłoni, który ściga i zabija młodych ludzi. Ofiary giną naprawdę, podczas gdy śpią. Okazuje się, że mordercą jest Fred Krueger – zabójca dzieci, którego lokalni rodzice spalili żywcem przed laty, gdy sądy wypuściły go na wolność. Teraz Krueger mści się na ich dzieciach, przenikając do ich snów. Nancy Thompson, córka porucznika policji, oraz jej chłopak Glen próbują wyciągnąć Kruegera ze świata mar sennych do rzeczywistości, aby móc z nim walczyć.

Film napisał i wyreżyserował Wes Craven. Jest to szósta z dwudziestu pięciu jego pełnometrażowych produkcji w porządku chronologicznym, następująca po filmie Potwór z bagien i poprzedzająca Invitation to Hell. W rolę Nancy wcieliła się Heather Langenkamp, jako Glena wystąpił Johnny Depp, a w postać Kruegera wcielił się Robert Englund. W obsadzie znaleźli się także Amanda Wyss, Jsu Garcia oraz John Saxon. W napisach wymieniono trzydziestu aktorów oraz pięćdziesięciu ośmiu członków ekipy.

Film zadebiutował w listopadzie 1984 roku. Powstał za około dwa miliony dolarów, a jego światowe wpływy wyniosły w przybliżeniu 26 milionów dolarów, co znacznie przewyższyło koszty produkcji. W serwisie IMDb obraz posiada ocenę 7,4 na podstawie około 289 000 głosów, a w TMDB ocenę 7,4 z około 6 000 głosów. Ocena krytyków wynosząca 7,9 na podstawie siedemdziesięciu recenzji sytuuje go nieco powyżej not widowni.

Co pozostało za kulisami

  • „Koszmary na ulicy Wiązów” był pierwszym filmem nakręconym w studiu New Line Cinema. Do tej pory New Line było dystrybutorem filmów innych studiów.
  • Zdjęcia sceny, w której Nancy bierze kąpiel, trwały dwanaście godzin.
  • Odcinek filmu, kiedy Nancy Thompson walczy z Freddym Kruegerem w realnym świecie, zajął trzecie miejsce w rankingu „Najstraszniejszych momentów w kinie”, według japońskiego wydania Play.com.
  • Do roli Nancy Thompson przetestowano około 200 aktorek, w tym Jennifer Grey, Demi Moore, Courtney Cox i Tracey Gold.
  • W scenie, w której ginie Glen (Johnny Depp), nad jego łóżkiem wisi plakat albumu zespołu „Rush” – „Grace Under Pressure”.
  • Żona Wesa Cravena, Mimi Craven zagrała pielęgniarkę, która jest obecna podczas „badania” snów Nancy.
  • W czasie kręcenia filmu dystrybutor zerwał umowę z New Line. W rezultacie członkowie ekipy filmowej pracowali przez dwa tygodnie za darmo, dopóki nie znaleziono nowego dystrybutora. Przez ten okres bezpieniężny nikt nie opuścił projektu.
  • W roli Roda Laine'a w napisach filmowych widnieje aktor o imieniu Nick Corri. Ale ten aktor jest powszechnie znany jako Hsu Garcia.
  • «Koszmary na Ulicy Wiązów» to filmowy debiut Johnny’ego Deppa.
  • Wanna Nanciego była szczelnie osadzona na specjalnym zbiorniku wbudowanym w podłogę, z wyciętą częścią na wannę.
  • Joseph Wipp, który zagrał sierżanta Parkera, później wcielił się w rolę szeryfa Burka w filmie „Krzyk” (1996) Wesa Cravena.
  • Johnny Depp trafił na przesłuchanie do filmu całkowicie przypadkowo, idąc za компанию razem ze swoim przyjacielem. Widząc Johnny’ego, Craven zaproponował mu przeczytanie roli Glena.
  • 4 kwietnia 2007 roku Brytyjczyk Jason Moore został skazany na karę więzienia za napad na swojego przyjaciela rękawicą z pazurami, bardzo przypominającą tę, którą nosi Freddy. Według psychiatrów trzydziestosiedmioletni Moore był po prostu opętany Freddym i jego krwawymi czynami. Oglądał film wiele razy, nawet bezpośrednio przed atakiem. Detektyw prowadzący tę sprawę stwierdził, że narzędzie Moora to „najstraszniejsze narzędzie, jakie kiedykolwiek widział”.
  • W serialu „Just the Ten of Us” (1988-1990) Heather Langenkamp mówi o zardzewiałym nożu na desce do krojenia: „Wygląda jak coś z „Koszmaru z ulicy Wiązów”.
  • Oryginalny rękawiczka Freddy'ego została również wykorzystana w drugim filmie, ale później zaginęła. Zgodnie z komentarzami na DVD, oryginalną rękawiczkę można zauważyć w filmie "Złośliwe martwe 2" (1987).
  • Według Wesa Cravena, nazwał Freddiego Kruegera imieniem chłopaka, który go dręczył w szkole. Wes stworzył wygląd Freddiego w oparciu o oszpeczonego bezdomnego, który go przestraszył w dzieciństwie.
  • Widz może zauważyć słowa "ulica Wiązów" tylko w napisach początkowych i końcowych. Przez cały film to połączenie słów nie jest wypowiadane ani razu.
  • Według Wesa Cravena, pomysł na film przyszedł mu do głowy po przeczytaniu kilku artykułów prasowych o grupie młodych Kambodżan, którzy zmarli w wyniku przerażających koszmarów sennych. Młodzi ludzie cierpieli na koszmary i odmawiali spania tak długo, jak to możliwe. Kiedy w końcu zasypiali z wyczerpania, budzili się z dzikimi krzykami i umierali na zawał serca.
  • Kiedy Freddy Krueger ściga Nancy, próbuje uciec przed nim po schodach, ale nadepuje na jakąś lepką substancję. Według Wesa Cravena była to mąka owsiana, według Jacques’a Etkina – ubite ciasto na naleśniki, a według Heather Langenkamp – coś gumowatego.
  • Wes Craven pomógł Seanowi S. Cunninghamowi nakręcić kilka ujęć do «Piątku trzynastego» (1980). Z kolei Sean nakręcił kilka ujęć do filmu Wesa.
  • Scenariusz filmu był gotowy już w 1981 roku, ale żadne studio filmowe nie było zainteresowane jego realizacją.
  • Podczas kręcenia filmu zużyto ponad 2000 litrów sztucznej krwi.
  • W swoim pokoju, po tym jak ledwo uszła z życiem w łazience, Nancy patrzy w lustro i woła: „O Boże, wyglądam na dwadzieścia lat”. Wielu krytyków uznało tę frazę za bardzo zabawną, uważając, że w momencie kręcenia Heather Langenkamp miała dwadzieścia lat. Jednak, zgodnie z komentarzami na DVD, Heather mówi, że wtedy miała 18 lub 19 lat.
  • W ostatniej scenie, składany dach samochodu opadł zbyt szybko i niespodziewanie dla aktorów, dlatego reakcja na ich twarzach jest autentyczna.
  • Aby nie zasnąć, Nancy ogląda „Złośliwe martwe” (1981). Jednak nie ogląda samego filmu, a raczej teatralną zapowiedź.
  • Ten film uratował studio New Line Cinema przed bankructwem. Później studio zaczęto żartobliwie nazywać "domem, który zbudował Freddy".
  • Według Englunda, podczas tworzenia wizerunku Freddiego inspirował się grą takich aktorów jak Klaus Kinski i James Cagney.
  • W filmie można zauważyć podarty plakat „Złośliwych martwych” (1981).
  • Wes Craven specjalnie wybrał dla Freddiego sweter w kolorze czerwonozielonym, ponieważ gdzieś przeczytał, że ludzkie oko ma trudności z jednoczesnym postrzeganiem tych kolorów.
  • Podczas kręcenia filmu zużyto około 500 galonów sztucznej krwi.
  • Do kręcenia sceny z gejzerem krwi kinematografici wykorzystali tę samą obracającą się dekorację, która została użyta do kręcenia śmierci Tiny. Pokój został obrócony do góry nogami, tak samo jak kamera, co stworzyło efekt normalnego położenia pokoju. Następnie do pokoju wylano kilka galonów wody zabarwionej na czerwono. Zwykła rekwizytorska krew nie nadawała się do tej sceny, ponieważ używając jej, nie można było stworzyć gejzeru krwi. Podczas kręcenia tej sceny pokój zaczęto obracać w niewłaściwym kierunku, co doprowadziło do rozpryskiwania rekwizytorskiej krwi po całym planie filmowym i ogólnego chaosu. Dodatkowo, w pawilonie wyłączyło się światło i, według Cravena, ekipa filmowa, pokryta od stóp do głów krwią, spędziła jakiś czas w całkowitej ciemności.
  • Z usuniętej sceny dowiadujemy się, że Nancy i jej inni przyjaciele nie byli jedynymi dziećmi w rodzinach, a mieli rodzeństwo, które zginęło z rąk Freddy’ego.
  • Początkowo Wes Craven planował Freddiego Kruegera jako „milczącego” seryjnego zabójcę w stylu Jasona Voorheesa i Michaela Myersa. Jednak w trakcie rozwoju projektu, a także dzięki licznym sequelom, Freddy stał się maniakiem z bardzo czarnym poczuciem humoru, lubiącym pogadać.
  • Początkowo wygląd Freddiego Kruegera miał być jeszcze bardziej odrażający i obrzydliwy. Na przykład, można było zobaczyć jego zęby przez cienką skórę szczęki, miały być widoczne kości czaszki… Jednak twórcy filmu musieli zrezygnować z tej koncepcji, ponieważ takiego wyglądu nie dało się stworzyć za pomocą charakteryzacji, a technologia tamtych czasów nie pozwalała na użycie wiarygodnych efektów specjalnych.

Podobne filmy

Czym zapamiętałeś ten film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.