Barbarella
Krótki opis
W 41. wieku agentka pokojowa Barbarella zostaje wysłana przez Prezydenta Ziemi, aby odnaleźć naukowca, który zaginął w pobliżu systemu gwiezdnego Tau Ceti. Durand-Durand opracował promień pozytronowy – broń zdolną do siania zniszczeń na ogromną skalę, a misją Barbarelli jest jego odnalezienie i powstrzymanie przed użyciem tego urządzenia. Podróż prowadzi ją na planetę Lythion, gdzie spotyka szereg niezwykłych mieszkańców, w tym skrzydlatego Pygara, zanim w końcu staje naprzeciw potężnego władcy znanego jako Wielki Tyrant.
Reżyserem filmu był Roger Vadim; w jego filmografii obraz ten nastąpił po produkcji La Curée (1966), a poprzedził Historie niesamowite z tego samego roku. W rolę Barbarelli wcieliła się Jane Fonda, a w trzydziestoosobowej obsadzie znaleźli się również John Phillip Law, Anita Pallenberg, Marcel Marceau, Claude Dauphin oraz Milo O’Shea. Scenariusz napisali Terry Southern, Vittorio Bonicelli i Claude Brulé, natomiast producentem tej włosko-amerykańsko-francuskiej koprodukcji był Dino De Laurentiis.
Koszt produkcji wyniósł około 9 milionów dolarów, podczas gdy światowe wpływy ukształtowały się na poziomie około 3 milionów dolarów, co oznacza znaczną stratę w stosunku do budżetu. W serwisie IMDb film otrzymał ocenę 5,9/10 na podstawie 41 000 głosów, a w TMDB 6/10 przy 879 głosach. Ocena krytyków na poziomie 6,1/10 z 75 recenzji plasuje go blisko wyników widzów, co sugeruje podzielne, ale nie jednoznacznie negatywne przyjęcie we wszystkich trzech zestawieniach.
Co pozostało za kulisami
- Film został nakręcony na podstawie komiksów Jeana-Claude'a Foresta.
- W 2004 roku brytyjski magazyn Film Review przeprowadził ankietę na temat najseksowniejszych bohaterek filmów science fiction. Barbarella wyprzedziła wszystkie współczesne piękności.
- Popularny w latach 80. zespół Duran Duran wziął swoją nazwę od imienia złowrogiego naukowca z filmu. Niestety, didżeje w amerykańskim radiu popełniali błędy w nazwie, tracąc ostatnią literę „d”, choć prawdopodobnie nie wpłynęło to na popularność artystów.
- Na planie filmowym Jane Fonda i Roger Vadim wpadli w romans, który doprowadził do małżeństwa i narodzin córki Vanessy. Ich małżeństwo trwało osiem lat.
- Zdjęcia realizowano w Rzymie, w studiu Dino De Laurentiis Cinematografica Studios.
- Wśród kandydatek do roli Barbarelli brano pod uwagę włoską aktorkę Virnę Lisi.
- Kostiumy Barbarelli, stworzone przez projektanta Paco Rabanne'a, uznano za najbardziej seksowne w kinie lat 60. i przez długi czas zdobiły okładki magazynów.
- Nazwa miasta Soho pochodzi od biblijnych miast Sodomy i Gomory.
- Na początku filmu, w tle napisów początkowych, pokazana jest główna bohaterka unosząca się w nieważkości na pokładzie swojego statku kosmicznego. Ujęcia te zostały zrealizowane w następujący sposób: Jane Fonda leżała na dużej płycie pleksiglasowej, na której był namalowany statek kosmiczny. Kamera znajdowała się z góry, co tworzyło iluzję nieważkości.
- Scenarzysta Jean-Claude Forest wzorował główną bohaterkę na Brigitte Bardot. Aktorkę proszono o zagranie Barbarelli, ale odmówiła, mówiąc, że nie chce już grać postaci o charakterze seksualnym.
- Do roli Dildano początkowo wybrano Antonio Sabato, ale wkrótce zastąpił go brytyjski aktor David Hemmings. Zachowały się zdjęcia z planu filmowego, na których widać Sabato i Jane Fondę. Uznano, że Sabato w tej roli jest zbyt poważny i potrzebny jest aktor, który nie pozostawi u widza takiego wrażenia.
- Początkowo zakładano, że skrzydła postaci granej przez Johna Phillipa Law będą całkowicie białe. Sam Law, fan komiksów od najmłodszych lat, zaproponował, aby nadać im brązowawy odcień, co miało przypominać wizerunek Hawkmana z komiksów DC.
- W scenie ataku kolibrów na Barbarellę wykorzystano również świergotki i nierozłączniki. Wynikało to z faktu, że wywóz kolibrów na eksport był zabroniony. Ptaki zachowywały się zupełnie inaczej, niż chciał reżyser i scenarzysta Roger Vadim i jak się spodziewał, dlatego wynajął potężny wentylator, aby „wiał” ptakami w kierunku Fondy, w której kostiumie ukryto karmę dla ptaków.
- Siostrzenice Wielkiego Tyrana nazywają się Stomoxys i Glossina. To nazwy much. Stomoxys to mucha końska, a Glossina to afrykańska mucha tse-tse.
- Zbuntowany Dildano (David Hemmings) wypowiada hasło „Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliogogogoch”, będące nazwą niewielkiej wioski w Walii (Wielka Brytania), która została wpisana do Księgi Rekordów Guinnessa jako miejscowość o najdłuższej nazwie.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
