Ucieczka Gangstera
The Getaway (1972)
Produkcja
Budżet
$3 352 254
Opłaty
$36 744 207
Reżyser
Scenariusz
Jim Thompson
Autor
Kompozytor
Producent
Aktorzy
Steve McQueen
Carter "Doc" McCoy
Ali MacGraw
Carol McCoy
Ben Johnson
Jack Beynon
Sally Struthers
Fran Clinton
Al Lettieri
Rudy Butler
Slim Pickens
Cowboy
Richard Bright
The Thief
Jack Dodson
Harold Clinton
Krótki opis
Karierowicz przestępca Doc McCoy wychodzi z więzienia przedterminowo dzięki żonie, która zawarła układ z skorumpowanym biznesmenem. Cena wolności to jeszcze jeden napad na bank, przeprowadzony z ekipą wybraną przez biznesmena. Akcja się nie udaje i Doc z Carol uciekają z pieniędzmi, podczas gdy ścigają ich zarówno policja, jak i ludzie, którzy zorganizowali rabunek, w kierunku granicy z Meksykiem. Scenariusz Waltera Hilla adaptuje powieść Jima Thompsona.
Film wyreżyserował Sam Peckinpah, szósty z trzynastu filmów pełnometrażowych w porządku chronologicznym, między Nędznymi Psami a Junior Bonnerem, w produktywnym okresie początku lat 70. Steve McQueen gra Doca McCoy, Ali MacGraw jego żonę Carol; Ben Johnson, Sally Struthers, Al Lettieri i Slim Pickens należą do 37-osobowej obsady. Zrealizowany za około 3 miliony dolarów, film zarobił około 37 milionów dolarów na świecie, co było mocnym wynikiem komercyjnym jak na budżet.
Odbiór publiczności jest solidny: na IMDb ma 7,3/10 z około 38 000 głosów, a na TMDB 7,2/10 z mniejszej liczby głosów, co sugeruje trwałą reputację wśród widzów. Ocena krytyków 6,9/10 z 24 recenzji sytuuje opinię profesjonalistów nieco poniżej ocen ogólnego widowni. Film trwa 123 minut i miał premierę w grudniu 1972.
Co pozostało za kulisami
- Scenę, w której Doc McCoy trzyma dwóch policjantów na muszce, odtwórca tej roli Steve McQueen zmienił tak, że na początku jego bohater wysadza radiowóz.
- Podczas pracy nad filmem problemy reżysera Sama Peckinpaha z alkoholem wyraźnie się pogorszyły, a on sam lubił powtarzać, że na trzeźwo nie potrafi niczego kręcić.
- Zaciągnięcie policzka, którego postać grana przez Steve'a McQueena zadała bohaterce Eli McGraw (grającej Carol McCoy), nie było zapisane w scenariuszu. Aktorka najwyraźniej zupełnie się tego nie spodziewała, co widać po jej reakcji.
- Zgodnie z warunkami kontraktu z firmą First Artists, Steve McQueen miał decydujący głos w procesie montażu filmu, co wprawiło reżysera Sama Peckinpaha w furię, gdy dowiedział się o tym. Według partnera McQueena z planu, Richarda Bryta, podczas montażu aktor wybierał tylko te duble, w których sam wypadł najlepiej.
- Kaskaderem Steve'a McQueena był Luis Delgado. Żona Delgado podarowała mu na urodziny furgonetkę. James Garner zgłosił się, aby odwieźć pojazd do San Antonio, by zrobić Delgadowi niespodziankę. W scenie napadu to właśnie on siedział za kierownicą pomarańczowego Volkswagena. Gdy Garner poprosił Sama Peckinpaha o zapłatę za tę przysługę, ten zapytał, ile chce otrzymać, na co Garner odpowiedział: „Tyle, ile uzna pan za stosowne”. Peckinpah wyciągnął z kieszeni dolara i podał go Garnerowi.
- Scenariście Walterowi Hillowi tak spodobała się gra Richarda Bryta w dramacie Jerry'ego Schatzberga „Panika w Needle Park” (1971), że gorąco rekomendował obsadzenie go w roli Rudy'ego. Czternaście lat wcześniej Bryt występował już z Steve'em McQueenem w jednym projekcie, jednak w tym przypadku McQueen wyobrażał sobie postać Rudy'ego nieco inaczej. Ostatecznie Sam Peckinpah przyjął Bryta do obsady, ale w innej roli.
- Scenę w więzieniu, którą rozpoczyna się film, kręcono w plenerze, a Steve'a McQueena w tej scenie otaczali prawdziwi więźniowie.
- Za obsadzeniem Ala Lettieri opowiedział się producent Albert S. Ruddy, który znał aktora z pracy nad „Ojcem Chrzestnym” (Francis Ford Coppola, 1972). Podobnie jak Sam Peckinpah, Lettieri nadużywał alkoholu, przez co jego dyscyplina pracy pozostawiała wiele do życzenia.
- Z powodu budżetu filmu wybuchł konflikt ze studiem Paramount Pictures. Producent David Foster miał zaledwie 30 dni na znalezienie innego studia filmowego, w przeciwnym razie wyłączne prawa do filmu przeszłyby na Paramount Pictures. Ostatecznie przyjął ofertę złożoną przez First Artists Group.
- Do roli Carol McCoy reżyser Sam Peckinpah chciał zaangażować Stellę Stevens, z którą współpracował w 1970 roku przy komediowym westernie „Ballada o Cable Hogu”. Producent Robert Evans nalegał jednak, aby rolę tę powierzono jego żonie, Eli MacGraw, czego później pożałował, ponieważ Steve McQueen i MacGraw rozpoczęli romans, w wyniku którego MacGraw rozwiodła się z Evansem i wyszła za McQueena.
- Początkowo Jim Thompson został zatrudniony jako scenarzysta z zadaniem zaadaptowania na ekran jego własnej powieści o tym samym tytule z 1958 roku. Thompsonowi zajęło to 4 miesiące. Steve McQueen nie polubił depresyjnego finału scenariusza zaproponowanego przez Thompsona, w związku z czym zastąpiono go Walterem Hilllem.
- Pierwotnie zakładano, że film wyreżyseruje Peter Bogdanovich, a wystąpi w nim Sybil Shepard, ówczesna partnerka Bogdanovicha. Steve McQueen obejrzał przygotowany do premiery dramat Bogdanovicha „Ostatni seans” (1971). Film mu się spodobał i zawarto umowę z Bogdanovichem. W tym momencie studio Warner Brothers zwróciło się do Bogdanovicha z propozycją nakręcenia komedii „Co jest grane, doktorko?” (1972), ale z warunkiem, że przystąpi on do zdjęć natychmiast. Bogdanovich zaproponował wariant jednoczesnego kręcenia obu filmów, ale Warner Brothers pozostało nieugięte. Gdy dowiedział się o tym Steve McQueen, poinformował Bogdanovicha, że bez problemu znajdzie innego reżysera. Przy okazji, słynna scena pościgu samochodowego w komedii „Co jest grane, doktorko?” jest parodią pościgu, w którym McQueen brał udział w filmie akcji Petera Yatesa „Bullitt” (1968).
- Przygotowując się do zdjęć, Eli MacGraw nauczyła się strzelać i prowadzić samochód.
- Sam Peckinpah i Steve McQueen okresowo kłócili się podczas zdjęć. Pewnego razu w ferworze sporu McQueen chwycił butelkę szampana i cisnął nią w Peckinpaha. Ten zdążył się w porę schylić, dzięki czemu butelka w niego nie trafiła. Zamiast przeprosin McQueen po prostu się zaśmiał.
- W zdjęciach wykorzystano prawdziwe radiowozy – policji z miast San Marcos i Sierra Blanca w Teksasie, co wynika z napisów na nadwoziach.
- W jednej ze scen samochód z bohaterami Steve'a McQueena i Allii McGraw taranuje ganek domu, w wyniku czego przednia szyba zostaje rozbita. Gdy tylko samochód wyjeżdża poza miasto, szyba w cudowny sposób wraca do stanu nienaruszonego.
- Na stacji bohaterka Allii McGraw trzyma klucz z numerem 090, ale kiedy przekazuje go postaci granej przez Steve'a McQueena, numer zmienia się na 249.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
