Sally Struthers (Sally Struthers)

Sally Struthers (Sally Struthers) - znana z pracy przy takich projektach: «The Getaway» (1972), «Ucieczka Gangstera» (1972), «Five Easy Pieces» (1970), «Pięć łatwych utworów» (1970), «Baadasssss!» (2004),

Urocza, o drobnej, porcelanowej urodzie i kruchości, która zjednała ją amerykańskiej publiczności, Sally Struthers zdobyła rolę w serialu na początku lat 70. i na stałe wpisała się w historię telewizji jako członkini dysfunkcyjnego rodzinnego kwartetu w przełomowym sitcomie „All in the Family” (1971). Urodziła się jako Sally Ann Struthers 28 lipca 1948 roku w Portland w stanie Oregon, gdzie dorastała i gdzie po ukończeniu szkoły średniej postanowiła rozwijać karierę aktorską. Po przeprowadzce do Los Angeles kształciła się w Pasadena Playhouse College of Theatre Arts, gdzie otrzymała stypendium jako „najbardziej obiecująca studentka”. Przez krótki czas występowała w regionalnych teatrach stacjonarnych, aż do momentu przełomu, gdy zaczęła pojawiać się w reklamach i jako tancerka w telewizji. Była stałą gościnią w programach rozrywkowych, takich jak „The Smothers Brothers Comedy Hour” (1967) i „The Tim Conway Comedy Hour” (1970), a w filmach wykazywała potencjał młodej gwiazdy, grając m.in. roztrzepaną postacią drugoplanową w „Pięciu łatwych kawałkach” (1970) z Jackiem Nicholsonem oraz w filmie sensacyjnym „Ucieczka” (1972) z Steve’em McQueenem i Ali MacGraw. A potem przyszedł „All in the Family” (1971). W serialu, w którym wystąpili również Carroll O'Connor, Jean Stapleton i Rob Reiner, Struthers zdobyła dwie nagrody Emmy za drugoplanową rolę „lalki Kewpie” – Glorii Bunker Stivic. Ona i Rob Reiner opuścili serial po siedmiu sezonach, pragnąc dalszego rozwoju zawodowego. Podczas gdy Rob Reiner został uznanym reżyserem, Sally zadebiutowała na Broadwayu w „Wally's Cafe” w 1981 roku, a cztery lata później powróciła w odwróconych rolach płciowych w „ dziwnym małżeństwie” (The Odd Couple) jako pedantyczna Florence, grając przeciwko niechlujnej Olive w wykonaniu Rity Moreno. Ponadto występowała w aktualnych dramatach w formie mini-seriali, takich jak „Aloha Means Goodbye” (1974), „Hey, I'm Alive” (1975), „My Husband Is Missing” (1978), „...And Your Name Is Jonah” (1979) czy „A Gun in the House” (1981). Jednak bez hitowego serialu jako zaplecza, liczba ofert zaczęła spadać. Sally powróciła do świata seriali na początku lat 80., tworząc spin-off swojej postaci Glorii w sitcomie zatytułowanym „Gloria” (1982), ale zabrakło w nim formuły zespołowej, która wcześniej tak dobrze dla niej działała, i serial zakończył się po pierwszym sezonie. W ramach rekompensaty lalkowy głos Sally sprawdził się znakomicie w kreskówkach. Pozostała aktywna poza kamerą, użyczając głosu małym dziewczynkom w sobotnich porannych programach rozrywkowych, w szczególności jako nastoletnia Pebbles Flintstone. Inne prace lektorskie obejmowały „TaleSpin” (1990) w roli Rebecci „Becky” Cunningham oraz kreatywny prehistoryczny sitcom Jima Hensona „Dinosaurs” (1991), gdzie grała dino-córkę Charlene Sinclair.

Krótka biografia IMDb autorstwa: Gary Brumburgh / gr-home@pacbell.net

Najważniejsze dzieła Sally Struthers (Sally Struthers)

Cała filmografia Sally Struthers (Sally Struthers)