Pięć łatwych utworów
Krótki opis
Robert Dupea pochodzi z kulturalnej rodziny i niegdyś był utalentowanym pianistą klasycznym, jednak odciął się od tego świata. Obecnie wegetuje, podejmując kolejne prace fizyczne i spędzając wolny czas na piciu alkoholu, grze w pokera oraz unikaniu jakichkolwiek zobowiązań wobec Rayette – swojej oddanej, choć niezbyt skomplikowanej dziewczyny. Gdy odnajduje go siostra i docierają wieści o konającym ojcu, Robert zabiera Rayette do rodzinnego domu. Tam poznaje Catherine, wyrafinowaną kobietę, która przyciąga go z powrotem ku życiu, które porzucił. Rozdarty między dwoma skrajnie różnymi światami, zostaje zmuszony do odpowiedzi na pytanie, kim jest i czego tak naprawdę pragnie.
Pięć łatwych utworów zadebiutowało w 1970 roku w reżyserii Boba Rafelsona, którego filmografia obejmuje także wcześniejszy film Head oraz późniejsze produkcje: Niedosyt, Listonosz zawsze dzwoni dwa razy, Czarna wdowa, Kłopoty z facetami i Zakładnik. Scenariusz napisała Carole Eastman, a producentami byli Bob Rafelson oraz Richard Wechsler. W rolach głównych wystąpili Jack Nicholson jako Robert, Karen Black jako Rayette, Susan Anspach jako Catherine, Lois Smith jako Partita, Ralph Waite jako Carl oraz Billy Green Bush jako Elton.
Film wyprodukowany przez Columbia Pictures i BBS Productions przy budżecie wynoszącym około 2 milionów dolarów, zarobił w światowych box office'ach około 18 milionów dolarów. Na portalu IMDb uzyskał ocenę 7,4 na podstawie około 44 000 głosów, natomiast w serwisie TMDB oceniono go na 7,1 przy znacznie mniejszej liczbie głosujących. Ocena krytyków, wynosząca 8,8 na podstawie 55 recenzji, jest zauważalnie wyższa niż noty przyznane przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- Sytuacja pod koniec filmu w kawiarni, kiedy Bobby zrzuca wszystko ze stołu po kłótni z kelnerką, była zainspirowana prawdziwym wydarzeniem. W ten sposób kiedyś postąpił Jack Nicholson, kiedy odebrano mu i zabrano kawę, choć dopiero co przyszedł i złożył zamówienie. A stało się tak, ponieważ z kawiarni wyrzucano grupę aktorów, którzy spędzili tam już kilka godzin z rzędu, a Nicholson dopiero co wszedł do lokalu i do nich dołączył.
- W oryginalnym scenariuszu Katherine miała być dużo starsza, ale reżyser Bob Rafelson uczynił z niej młodą piękność, protegowaną bohatera granego przez Ralpha Waite'a (1928-2014).
- Spór między reżyserem Bobem Rafelsonem a Jackiem Nicholsonem wynikł z tego, jak zagrać scenę, w której Bobby rozmawia z ojcem. Reżyser nalegał, aby bohater Nicholsona się rozpłakał, a aktor stanowczo się temu sprzeciwiał. W końcu postanowili nie komplikować i pozwolić Nicholsonowi grać tak, jak uważa za stosowne, i w pewnym momencie aktor rzeczywiście się rozплакался. Scenę nakręcono za pierwszym podejściem.
- „Pięć łatwych utworów” to tytuł zbioru utworów dla początkujących pianistów.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
