Pogwarki
Produkcja
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Pavel Chekalov
Aktorzy
Wasilij Szukszin
Ivan Rastorguyev
Lidija Fedosejewa-Szukszyna
Nyura Rastorguyeva
Wsewołod Sanajew
Professor Sergei Stepanov
Zinowij Gerdt
Professor Stepanov's friend
Iwan Ryżow
Senior Train Conductor
Stanislav Lyubshin
Ivan Stepanov
Lubow Sokolowa
Train Conductor
Georgij Burkow
Viktor "The Builder" Aleksandrovich
Krótki opis
Co pozostało za kulisami
- Wasilij Szukszin postanowił nakręcić film w swoich rodzinnych stronach na Ałtaju. Kierownictwo studia filmowego nie chciało wysyłać filmowców i sprzętu w tak dalekie rejony, twierdząc, że wspaniałe miejsca do zdjęć można znaleźć bliżej Moskwy, ale Szukszin uparł się przy swoim. W końcu pozwolono ekipie wyjechać na Ałtaj, ale wyposażono ich w najstarszy z dostępnych sprzęt, który naturalnie ulegał ciągłym awariom. Zdjęcia odbywały się w wiosce Szulgin Log, w pobliżu rodzinnej wioski Szukszina o nazwie Srostki. Szukszin kategorycznie odmówił kręcenia w samych Srostkach.
- Wasilij Szukszin nie miał żadnych wątpliwości, że rolę głównego bohatera, Iwana Rastorgujewa, zagra Leonid Kurawlow, który zasłynął po występie w jego komediowym melodramacie „Żyje taki chłopak” (1964) i grał u Szukszina w dramacie „Wasz syn i brat” (1966). Cała obsada była już skompletowana, wolna pozostała jedynie rola głównego bohatera, jednak Kurawlow nie wykazał żadnego zainteresowania projektem. Przychodził na próby, ale nawet nie próbował ukrywać faktu, że robi to tylko po to, by nie urazić Szukszina. Skończyło się na tym, że w roli Rastorgujewa na ekranie pojawił się sam Szukszin.
- Dla samego Wasilija Szukszina komedia „Piecyki-ławki” stała się niezwykle trudnym filmem – decyzją rady artystycznej dwie trzecie już nakręconego materiału należało po prostu wyciąć. Szukszin walczył o każdy kadr, przez co podjęcie ostatecznej decyzji zajęło radzie niemal cały rok. Z kwestii postaci wycięto niemal wszystkie ludowe wyrażenia. Z filmu usunięto nawet sugestie dotyczące spożywania alkoholu. Jedną z postaci całkowicie wykreślono z filmu, napisy końcowe nakręcono od nowa, podobnie jak cały finał obrazu. Filmowi przypisano trzecią kategorię – minimalna liczba kopii, minimalna liczba plakatów i dystrybucja wyłącznie w kinach na peryferiach.
- Reżyser, scenarzysta i odtwórca jednej z głównych ról Wasilij Szukszin zdecydował się na nakręcenie komedii lirycznej po tym, jak władze nie pozwoliły mu zrealizować filmu na podstawie jego własnej powieści „Przyszedłem dać wam wolność” (1971) o Stiepanie Razinie i zaproponowały mu stworzenie czegoś współczesnego. Zajął się więc scenariuszem „Pieczek-ławeczek”, który proponował już pięć lat wcześniej i który został wówczas odrzucony. Szukszin żywił nadzieję, że lekka historia o pierwszej podróży małżeństwa nad ciepłe morze pomoże mu w przyszłości „przepchnąć” pomysł nakręcenia dramatu historycznego.
- Pewnego razu podczas zdjęć na Ałtaju na plan pojawił się przedstawiciel rajkomu KPSS, któremu powierzono wyjaśnienie, co dokładnie kręci Wasilij Szukszin. Fabuła filmu rozczarowała przedstawiciela partyjnej nomenklatury – stanowczo sprzeciwiał się pokazaniu, jak mechanizator wyjeżdża na urlop w samym szczycie sezonu rolniczego, i oświadczył, że w kraju jest mnóstwo prawdziwie bohaterskich pracowników. Po tym zdarzeniu filmowcy napotkali problemy. W lokalnej prasie zaczęły pojawiać się krytyczne materiały, pojawiły się nawet rozmowy o tym, że na Ałtaju pokaz filmu zostanie zakazany. Lokalni aktywiści zaczęli pisać listy do „Goskino” z prośbą, by skupić się na bohaterskiej codzienności pracy, a nie na piosenkach i tańcach. Rodzimy wuj samego Szukszina, przewodniczący kołchozu, nazwał głównego bohatera filmu „przeżytkiem przeszłości”.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
