Pewnego razu na Dzikim Zachodzie
Kraj
Produkcja
Budżet
$5 000 000
Opłaty
$5 345 791
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Fulvio Morsella, Bino Cicogna
Operator
Kompozytor
Artysta
Carlo Simi
Casting
Instalacja
Krótki opis
Jill McBain (Claudia Cardinale) przyjeżdża z Nowego Orleanu do swojego męża, który mieszka w małym miasteczku na Dzikim Zachodzie. Kilka dni przed jej przybyciem McBain i jego dzieci z poprzedniego małżeństwa zostają zamordowani przez bandę Franka (Henry Fonda). Jednak o zbrodnię podejrzewany jest Cheyenne (Jason Robards). W tym czasie w okolicy pojawia się tajemniczy człowiek nazywany "Harmonijką" (Charles Bronson).
Co pozostało za kulisami
- Specjalnie do roli Henry’ego Fondy zamówił parę brązowych soczewek. Leone zmusił go do ich zdjęcia – potrzebował przeszywającego spojrzenia błękitnych oczu Fondy.
- Po „dolarowej” trylogii Leone nie chciał już kręcić westernów. Już w latach 60. rozważał projekt „Pewnego razu w Ameryce”. Jednak amerykańscy producenci odmawiali finansowania projektu, dopóki nie nakręci dla nich kolejnego westernu.
- Współautor scenariusza Bernardo Bertolucci twierdził, że pomysł wprowadzenia do akcji kobiety należał do niego. Leone początkowo wahał się, potem, gdy się zgodził, wpadł na pomysł pokazania Jill McBain w takim kadrze, że widz od razu domyśliłby się, że nie nosi bielizny. Potem z tego pomysłu zrezygnował, a Claudia Cardinale opowiadała, że gdyby wtedy dowiedziała się o tej zachciance Leone, nie zdecydowałaby się na udział w filmie.
- Według pomysłu Leone trzech bandytów, którzy na początku filmu czekają na Harmonikę na stacji, mieli zagrać Clint Eastwood, Lee Van Cleef i Eli Wallach (gwiazdy „Dobry, zły i brzydki” (1966)). Ale kiedy okazało się, że Eastwood nie będzie grał, pomysł ten trzeba było porzucić.
- Bohaterki Claudii Cardinale i Paola Stoppy odbyły najdłuższą podróż dyliżansem w historii kina. Rozpoczynała się w Hiszpanii, a następnie przebiegała przez Dolinę Monumentów w USA.
- Rdzenna Amerykanka, która uciekła ze stacji na początku filmu, została zagrana przez hawajską księżniczkę Luanę Kalaeloa. Była żoną aktora Woody’ego Strouda.
- Dom Jill McBain nieco wcześniej posłużył jako plan filmowy do filmu Orsona Wellesa „Północne dzwony” (1965).
- Nieszczęsnego brata Harmoniki gra Claudio Mancini, menedżer produkcji filmu.
- Jednym z kaskaderów na planie był John Landis, przyszły znany reżyser.
- To ostatni film Sergio Leone, w którym napisy początkowe trwają ponad dziesięć minut.
- Jason Robards (Shayenne) upił się już pierwszego dnia zdjęć. Leone zagroził, że go zwolni, i Robards więcej tego nie powtórzył. Niemniej jednak, kiedy w czerwcu 1968 roku zamordowano Roberta F. Kennedy’ego, Robards ponownie się upił. Leone ocenił sytuację, a nawet na jeden dzień wstrzymał zdjęcia.
- Aktor Al Mullock, który zagrał w początkowej scenie strzelaniny, tego samego dnia w tym samym kostiumie wyskoczył z okna swojego hotelu. Zmarł w drodze do szpitala.
- Henry Fonda początkowo odmówił zagrania w filmie. Sergio Leone osobiście udał się do Ameryki, aby go przekonać. Fonda zapytał: „Dlaczego chcesz mnie kręcić?” Leone odpowiedział: „Wyobraź sobie: kamera powoli przesuwa się po sylwetce bandyty, od dołu do góry, aż do jego pistoletu, który dobywa i strzela do uciekającego dziecka. Potem kamera unosi się do twarzy bandyty… i to jest Henry Fonda”.
- Po „dolarowej” trylogii Leone nie chciał już kręcić westernów. Już w latach 60. rozważał projekt „Once Upon a Time in America”. Jednak amerykańscy producenci odmawiali finansowania projektu, dopóki nie nakręci dla nich kolejnego westernu.
- Zgodnie z pierwotnym zamysłem Leone, trzech bandytów czekających na Harmonię na stacji mieli zagrać Clint Eastwood, Lee Van Cleef i Eli Wallach (gwiazdy filmu „Dobry, zły i brzydki” z 1966 roku). Jednak gdy okazało się, że Eastwood nie będzie mógł wziąć udziału w filmie, pomysł ten został porzucony.
- Dom Jill McBain służył wcześniej jako plener filmowy do filmu Orsona Wellesa „Północne gwiazdy” (1965).
- Henry Fonda początkowo odmówił udziału w filmie. Sergio Leone osobiście udał się do Ameryki, aby go przekonać. Fonda zapytał: „Dlaczego chce Pan mnie kręcić?” Leone odpowiedział: „Wyobraźcie sobie: kamera powoli przesuwa się w górę po sylwetce bandyty, od dołu do jego pistoletu, który dobywa i strzela do uciekającego dziecka. Potem kamera unosi się do twarzy bandyty… i to jest Henry Fonda.”
Podobne filmy
8/10
7.9/10
7.7/10
7.6/10
7.5/10
7.4/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
