Paris brûle-t-il?

Paris brûle-t-il? (1966)
6.8/10
6 678
—
brak ocen
7.2/10
231
6.8/10
5600
Oceń film:
Data premiery
Reżyser
Kompozytor
Producent
Aktorzy
Zdjęcie Jean-Paul Belmondo
Jean-Paul Belmondo
Yvon Morandat
Zdjęcie Charles Boyer
Charles Boyer
Doctor Monod
Zdjęcie Leslie Caron
Leslie Caron
Françoise Labé
Zdjęcie Jean-Pierre Cassel
Jean-Pierre Cassel
Lt. Henri Karcher
Zdjęcie George Chakiris
George Chakiris
GI in Tank
Zdjęcie Bruno Kremer
Bruno Kremer
Colonel Rol Tanguy
Zdjęcie Klod Dofen
Klod Dofen
Colonel Lebel
Zdjęcie Alain Delon
Alain Delon
Jacques Chaban-Delmas
Wszyscy aktorzy i role (10)

Krótki opis

Pod koniec II wojny światowej generał Dietrich von Choltitz otrzymuje rozkaz spalenia Paryża, jeśli okaże się, że aliści zamierzają dokonać inwazji, lub jeśli nie będzie w stanie utrzymać nad miastem kontroli. Po wielu rozważaniach Choltitz decyduje się zignorować rozkazy, wprowadzając w gniew Niemców i dając nadzieję różnym grupom ruchu oporu na wyzwolenie miasta. Choltitz, wraz ze szwedzkim dyplomatą Raoulem Nordlingiem, pomaga przywódcy ruchu oporu zorganizować jego siły.

Co pozostało za kulisami

  • Orson Welles (1915-1985), który w filmie miał niewielką rolę, był niezwykle nieuprzejmy wobec reżysera René Clémenta (1913-1996) i, mimo że sam biegle mówił po francusku, odmawiał bezpośredniej komunikacji z Clémentem, preferując użycie Yves’a Boisseta jako tłumacza. Według Boisseta, Welles zazdrościł Clémentowi ogromnego budżetu, jakim dysponował na realizację filmu.
  • Zgodnie z fabułą, każdy członek obsady aktorskiej mówił w swoim ojczystym języku. Początkowo film planowano jako wspólną produkcję francusko-niemiecko-brytyjską (i w niewielkim stopniu szwedzką). Jednak w formie wideo film wydano w pełni zdubbingowany tylko do jednego języka.
  • Na Polach Elizejskich listonosz spadł z roweru, gdy zobaczył statystów w niemieckich mundurach, którzy podczas przerwy obiadowej przechodzili przez ulicę. Wskakując na nogi, listonosz uciekł, krzycząc: „Oni znowu tu są! Wrócili!”
  • Jednym z powodów, dla których film został nakręcony w czerni i bieli, było to, że władze francuskie zakazały rozwieszania w Paryżu czerwono-czarnych flag nazistowskich, pozwalając jedynie na użycie szaro-czarnych płócien.
  • Scenariusz filmu opiera się na jednoimiennej książce Dominique'a Lapierre'a i Larry'ego Collinsa o wyzwoleniu stolicy Francji spod niemieckiej okupacji w sierpniu 1944 roku.
  • Podczas II wojny światowej ponad 60 000 samochodów we Francji zostało przebudowanych na zasilanie gazem, a w filmie pokazano kilka pojazdów z cylindrycznymi zbiornikami na gaz na dachach.
  • Francis Ford Coppola twierdził, że produkcja filmu była mocno utrudniana przez wymagania prezydenta Francji, Charles’a de Gaulle’a (1890-1970), który zagroził zakazem zdjęć w plenerach w Paryżu (a jak w takim filmie bez nich?). W szczególności Charles de Gaulle nalegał, aby twórcy filmu nie kładli aż takiego nacisku na rolę, jaką Francuska Partia Komunistyczna odegrała w wyzwoleniu kraju spod okupacji nazistowskiej. Według Coppoli, była to prawdziwa cenzura polityczna.
  • Cały film kręcono w Paryżu. Do zdjęć w samym mieście i pobliskich przedmieściach wykorzystano 180 lokacji.

Podobne filmy

Kto zagrał tu najlepiej?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.