Leslie Caron (Leslie Caron)

Leslie Claire Margaret Caron (urodzona 1 lipca 1931 roku) to francusko-amerykańska aktorka, tancerka i pisarka. Jest laureatką wielu wyróżnień, w tym Złotego Globu, dwóch nagród BAFTA oraz nagrody Primetime Emmy, a ponadto była dwukrotnie nominowana do Oscara.

Caron rozpoczęła swoją karierę jako baletnica. Debiutowała filmowo w musicalu „Amerykanin w Paryżu” (1951), po czym wystąpiła w filmach „Mężczyzna w pelerynie” (1951), „Glory Alley” (1952) i „Opowieść o trzech miłościach” (1953). Uznanie krytyków zdobyła rolą sieroty w filmie „Lili” (również 1953), za którą otrzymała nagrodę BAFTA dla najlepszej zagranicznej aktorki oraz nominacje do Oscara i Złotego Globu.

Jako główna aktorka Caron wystąpiła w takich filmach jak „Szklany pantofelek” i „Tata Długie Nogi” (oba z 1955 roku), „Gigi” (1958), „Fanny” (1961) – za oba te filmy otrzymała nominacje do Złotego Globu – „Guns of Darkness” (1962), „Pokój w kształcie litery L” (również 1962), „Tatuś gęś” (1964) oraz „A Very Special Favor” (1965). Za rolę samotnej kobiety w ciąży w filmie „Pokój w kształcie litery L” Caron, oprócz drugiej nominacji do Oscara, zdobyła Złotego Globu dla najlepszej aktorki w filmie dramatycznym oraz drugą nagrodę BAFTA.

Wśród pozostałych ról Caron znajdują się występy w filmach „Czy Paryż płonie?” (1966), „That's Entertainment!” (1974), „Mężczyzna, który kochał kobiety” i „Valentino” (oba z 1977 roku), „Damage” (1992), „Funny Bones” (1995), „ czekoladka” (2000) oraz „Le Divorce” (2003). W 2007 roku otrzymała nagrodę Primetime Emmy dla wybitnej aktorki gościnnej w serialu dramatycznym za rolę ofiary molestowania dzieci w serialu „Prawo i porządek: Specjalna jednostka ofiar przestępstw”.

Powyższy opis pochodzi z artykułu Leslie Caron w Wikipedii, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.