Złodziej w hotelu
Krótki opis
John Robie to były złodziej klejnotów, który niegdyś zyskał przydomek „Kot”, a obecnie prowadzi spokojne życie na Lazurowym Wybrzeżu. Jego emerytura zostaje przerwana, gdy w willach i hotelach wzdłuż wybrzeża dochodzi do serii kradzieży, z których każda została przeprowadzona w sposób bezpośrednio wskazujący na niego. Podejrzewany przez policję i naciskany przez agenta ubezpieczeniowego, Robie dochodzi do wniosku, że jedynym sposobem na oczyszczenie swojego imienia jest odnalezienie naśladowcy. Poszukiwania sprowadzają go w kontakt z bogatą amerykańską wdową, Jessie Stevens, oraz jej córką Frances, które wciąga w próbę zdemaskowania prawdziwego sprawcy.
Reżyserią i produkcją filmu zajął się Alfred Hitchcock na podstawie scenariusza autorstwa Johna Michaela Hayesa. Jest to trzydziesta z czterdziestu trzech pełnometrażowych produkcji w dorobku reżysera, zrealizowana pomiędzy filmami M jak morderstwo a Kłopoty z Harrym. W rolę Robiego wcielił się Cary Grant, Frances Stevens zagrała Grace Kelly, a w postać jej matki Jessie Royce Landis. W rolach drugoplanowych pojawili się John Williams, Charles Vanel oraz Brigitte Auber, a w napisach końcowych wymieniono łącznie dwudziestu sześciu wykonawców. Film, którego budżet wyniósł około 3 milionów dolarów, zarobił na świecie w przybliżeniu 9 milionów dolarów.
Widzowie ocenili film na 7,4/10 w serwisie IMDb (na podstawie około 86 000 głosów) oraz 7,3/10 w TMDB (przy znacznie mniejszej liczbie 1 719 głosów). Ocena krytyków wynosząca 7,9/10, oparta na 56 recenzjach, plasuje go nieco wyżej niż obie noty przyznane przez publiczność.
Co pozostało za kulisami
- W pierwotnym finale scenariusz wyjaśniał więcej, niż pokazano w filmie, w tym areszt głównego antagonisty, choć scena sugerowała, że on i Brigitte Ober planowali ucieczkę. Autorzy scenariusza byli bardzo rozczarowani, gdy Hitchcock to zmienił, więc zakończenie filmu stało się dość nagłe i zakończono je na wesołej nutce. Hitchcock chciał kiedyś zrobić coś podobnego z filmem „Nieznajomi w pociągu” (1951), ale wtedy studio nie zatwierdziło tego pomysłu.
- Cary Grant (1904-1986) w lutym 1953 roku ogłosił, że odchodzi z aktorstwa, ponieważ, jak sam twierdził, przestał być interesujący w czasie wzrostu popularności zwolenników systemu Stanislawskiego (1863-1938), takich jak Marlon Brando (1924-2004). Ponadto Grant był oburzony tym, jak Komisja (izby reprezentantów Kongresu USA działająca w latach 1934-1975) ds. badania działalności antyamerykańskiej potraktowała Charliego Chaplina (1889-1977). Granta przekonano do powrotu na plan tego filmu, a następnie kontynuował kręcenie przez kolejne 11 lat.
- Cameo Hitchcocka – na 9. minucie pasażer w autobusie obok Cary’ego Granta.
- Podczas kręcenia filmu Grace Kelly poznała księcia Monako, swojego przyszłego męża.
- Reżyser Alfred Hitchcock (1899-1980) zapytał, czy można nakręcić scenę pościgu z helikoptera. W tamtych czasach nie istniały jeszcze specjalne statywy, jednak udało się przymocować kamerę do helikoptera Sikorsky H-5 w wersji cywilnej ze zdjętymi bocznymi drzwiami za pomocą lin i kabli.
- Film nakręcono latem 1954 roku, ale jego premierę odłożono, ponieważ producentom wydawało się, że ze względu na dużą różnicę wieku Cary’ego Granta i Grace Kelly widzowie nie uwierzą w romantyczne uczucie między ich postaciami. Okazało się jednak, że po premierze film stał się jednym z najpopularniejszych filmów dekady.
- Alfred Hitchcock nakręcił ten film, ponieważ chciał odpocząć na południu Francji.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
