Cary Grant (Cary Grant)

Cary Grant (Cary Grant) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Arsenic and Old Lace» (1944), «Arszenik i stare koronki» (1944), «North by Northwest» (1959), «Północ, północny zachód» (1959), «Notorious» (1946),

Cary Grant (urodzony jako Archibald Alec Leach; 18 stycznia 1904 – 29 listopada 1986) był amerykańskim aktorem angielskiego pochodzenia, uznawanym za jednego z najważniejszych mężczyzn pierwszego planu w czasach klasycznego Hollywood. Zasłynął swoim transatlantyckim akcentem, dystyngowanymi manierami, lekkim podejściem do aktorstwa oraz wyczuciem komizmu.

Grant urodził się w Horfield w Bristolu. Już w młodym wieku zainteresował się teatrem i w wieku sześciu lat zaczął występować w trupie znanej jako „The Penders”. Mając 16 lat, udał się z grupą Pender w tras koncertową po Stanach Zjednoczonych. Po serii udanych występów w Nowym Jorku zdecydował się tam pozostać. W latach 20. zdobył uznanie w wodewilach, występując w całych Stanach Zjednoczonych, zanim na początku lat 30. przeniósł się do Hollywood.

Początkowo Grant pojawiał się w filmach kryminalnych lub dramatach, takich jak „Blondie Venus” (1932) z Marlene Dietrich oraz „She Done Him Wrong” (1933) z Mae West, lecz później zyskał sławę dzięki rolom w komediach romantycznych i screwball, m.in. w „The Awful Truth” (1937) z Irene Dunne, „Bringing Up Baby” (1938) z Katharine Hepburn, „His Girl Friday” (1940) oraz „The Philadelphia Story” (1940) z Hepburn i Jamesem Stewartem, często występując u boku największych ówczesnych gwiazd żeńskich. Filmy te są często wymieniane wśród najwybitniejszych komedii wszech czasów. Innymi znanymi produkcjami, w których zagrał w tym okresie, były film przygodowy „Gunga Din” (1939) oraz czarna komedia „Arsenic and Old Lace” (1944). Zaczął również występować w dramatach, takich jak „Only Angels Have Wings” (1939), „Penny Serenade” (1941) oraz „None but the Lonely Heart” (1944) Clifforda Odetsa; za dwa ostatnie otrzymał nominacje do Oscara dla najlepszego aktora.

W latach 40. i 50. Grant nawiązał bliską współpracę z reżyserem Alfredem Hitchcockiem, który obsadził popularnego aktora w kilku swoich uznanych filmach, w tym w „Suspicion” (1941), „Notorious” (1946), „To Catch a Thief” (1955) oraz „North by Northwest” (1959). W thrillerach „Suspicion” i „Notorious” Grant zaprezentował mroczniejszą i bardziej dwuznaczną naturę swoich postaci. Pod koniec kariery filmowej Grant był chwalony przez krytyków jako romantyczny amant i otrzymał pięć nominacji do Złotego Globu dla najlepszego aktora, m.in. za filmy „Indiscreet” (1958) z Ingrid Bergman, „That Touch of Mink” (1962) z Doris Day oraz „Charade” (1963) z Audrey Hepburn. Krytycy zapamiętali go jako aktora o niezwykle szerokiej popularności – przystojnego i pełnego wdzięku, który nie traktował siebie zbyt poważnie i potrafił w komediach igrać z własną godnością, nie tracąc jej całkowicie.

Opis powyższy pochodzi z artykułu Cary Grant w Wikipedii, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.

Najważniejsze dzieła Cary Grant (Cary Grant)

Cała filmografia Cary Grant (Cary Grant)