Wszystkie psy idą do nieba
Krótki opis
Wszystkie psy idą do nieba to film animowany opowiadający o Charlie B. Barkinie, owczarku niemieckim zaangażowanym w hazard i inne podejrzane interesy, który ginie z rąk swojego byłego wspólnika, pitbulla Carface'a. Charlie trafia do nieba, gdyż zgodnie z przysłowiem wszystkie psy tam trafiają, jednak jest zdeterminowany, by pomścić swoją śmierć. Pomimo ostrzeżeń, że powrót do świata żywych naraża jego duszę na niebezpieczeństwo, organizuje on swoją reaktywację i łączy siły ze starym przyjacielem Itchym, by zrealizować plan zemsty. Charlie odkrywa, że Carface wzbogacił się dzięki osieroconej dziewczynce Anne-Marie, która potrafi rozmawiać ze zwierzętami i przewidywać wyniki wyścigów, i postanawia wykorzystać ją we własnych intrygach. Jednak rosnąca więź z dziewczynką sprawia, że Charlie musi zadać sobie pytanie, czy wciąż może zasłużyć na miejsce w niebie.
Reżyserem filmu jest Don Bluth; obraz ten powstał po Pradawnym lądzie, a przed Powrotem Króla Rock and Rulla. Scenariusz napisał David N. Weiss, a producentami byli Gary Goldman, John Pomeroy i Don Bluth. W rolach głosowych wystąpili Burt Reynolds jako Charlie, Dom DeLuise jako Itchy, Judith Barsi jako Anne-Marie, Vic Tayback jako Carface, Melba Moore jako Whippet Angel oraz Ken Page jako King Gator. Film trwa 84 minuty, a budżet produkcji wyniósł 14 milionów USD.
Wszystkie psy idą do nieba miały premierę w listopadzie 1989 roku. Akcja filmu toczy się w Nowym Orleanie, a produkcja została zrealizowana w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Stanach Zjednoczonych. Film zarobił w światowym box office około 27 milionów USD. Widzowie ocenili go na 6,8/10 w serwisie IMDb oraz 6,8/10 w TMDB, natomiast ocena krytyków wynosi 5,9/10.
Co pozostało za kulisami
- W książce, w której zapisana jest biografia Charliego, można zauważyć datę jego urodzenia – 13 września 1937 roku. Właśnie tego dnia urodził się reżyser Don Bluth.
- Dla Judith Barci, aktorki podkładającej głos Ann-Marie, ten film był ostatnią pracą: na rok przed premierą, 25 lipca 1988 roku, 10-letnia Judith i jej matka zostały zastrzelone przez jej ojca. Piosenka „Love Survives”, której melodia jest leitmotywem całego filmu, została jej poświęcona.
- Jedną ze scen z głównym bohaterem firma filmowa MGM skróciła, aby film nie otrzymał kategorii wiekowej „PG”. Pełna wersja filmu jest tylko u Dона Bluta i nigdy nie została wydana na tzw. nośnikach domowych (używanych do nagrywania, kopiowania, dostarczania i odtwarzania różnych rodzajów rozrywki i informacji w domu).
- Burt Reynolds (który podkładał głos głównemu bohaterowi) i Dom DeLuise (podkładający głos jego najlepszemu przyjacielowi, taksowi) byli już przyjaciółmi, czyli nie był to ich pierwszy wspólny projekt. Aktorzy poprosili Dона Bluta, aby nie przychodził do studia nagrań, kiedy nagrywali repliki swoich postaci, twierdząc, że łatwiej im będzie improwizować. Blут się nie sprzeciwił i dał aktorom pełną swobodę. Później opowiadał, że te improwizacje często okazywały się lepsze i ciekawsze niż repliki zapisane w scenariuszu.
- Dona Bluta tak wstrząsnęła przedwczesna śmierć Judith Barsi (która podkładała głos Ann-Marie), że na pamiątkę młodej aktorki zarządził, aby w wizerunku Ann-Marie oddać jej cechy. Nie mniej wstrząśnięty był również jej partner z planu Burt Reynolds, który przedłużał niektóre swoje repliki (kiedy poproszono go o to), trzymając w ręku zdjęcie Barsi. Do ostatecznej wersji filmu wszedł przedłużony dubel, w którym na słowach „Ja też będę tęsknić” głos aktora się łamie.
- Kiedy Charlie, Chesun i Ann-Marie po raz pierwszy przychodzą do domu Charliego, on udaje, że czyta bajkę o Robin Hoodzie. Na książce jednak widnieje napis „"War and Peace" Tolstoy” (”Wojna i pokój” Tołstoj).
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
