Aladyn

Aladdin (1992)
Chronometraż: 1:31 (91 min)

brak ocen
7.7/10
12098
8.2/10
347520
8/10
498000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$28 000 000
Opłaty
$504 050 219
Witryna internetowa
Scenariusz
Operator
Kompozytor
Artysta
R.S. vander Wende, Vera Pacheco, Aaron Blaise
Casting
Albert Tavares
Instalacja
H. Lee Peterson
Cały zespół (97)

Krótki opis

Ubogi Aladyn jest ulicznym złodziejaszkiem który mieszka z swoim najlepszym przyjacielem małpką Abu w wielkim mieście Agrabah. Gdy córka sułtana Dżasmina postanawia wyrwać się z pałacu, przypadkowo spotyka naszego bohatera na targowisku, okazuje się że obje świetnie się czują w swoim towarzystwie. Ku przerażeniu Dżasminy Aladyn zostaje wtrącony do lochu za drobne kradzieże które popełnił. Co gorsza księżniczka może poślubić jedynie księcia a jeśli nie wybierze szybko kandydata na męża jej ręka przypadnie Wielkiemu Wezyrowi. Wezyr Dżafar pragnie zostać sułtanem, w tym celu postanawia wykorzystać chłopca by ten zdobył magiczną lampę ukrytą w magicznej jaskini pełnej pułapek.

Co pozostało za kulisami

  • Film został stworzony na podstawie baśni o Aladynie z „Tysiąca i jednej nocy”.
  • W filmie brzmią jedne z ostatnich piosenek napisanych przez Howarda Ashmana. On, wraz z Alanem Menkenem, napisał „Arabskie piosenki”, „Taki przyjaciel jak ja”, „Książę Ali”. Kiedy Ashman zmarł, firma zaprosiła laureata nagrody Tony, Tima Rice'a, do dokończenia pisania piosenek. On został autorem takich piosenek, jak „O jeden skok do przodu”, „Całkowicie nowy świat” i „Książę Ali” (wersja finałowa).
  • Robin Williams pracował za „wynagrodzenie aktorskie” (485 dolarów dziennie – minimum Gildii Aktorów), plus obraz Pabla Picassa.
  • Aladyn, nad którym pracował zespół pod kierownictwem głównego animatora Glena Keena, początkowo miał przypominać aktora Michaela J. Foxa. W trakcie pracy postać uległa szeregowi zmian i nabrała cech Toma Cruise’a, rapera MC Hammera i modeli Calvina Kleina.
  • Postacie w niektórych scenach były rysowane przez różnych animatorów w różnym czasie i w różnych studiach (na Florydzie i w Kalifornii). Do pierwszego narysowanego bohatera do rysowywano drugiego i animatorzy musieli śledzić, aby ich ruchy podczas interakcji idealnie się pokrywały.
  • Abu został zdubbingowany przez Franka Welkera – aktora specjalizującego się właśnie w dubbingowaniu zwierząt (m.in. dubbingował małpy w filmie „Poszukiwacze zaginionej arki” (1981)).
  • Scena z piosenką Dżina „Friend Like Me” została ukończona jako pierwsza, zanim ostatecznie zatwierdzono wizerunek Aladyna. Dlatego w tej scenie można zobaczyć Aladyna takim, jakim powinien być we wszystkich pozostałych scenach filmu.
  • Znak „Oklaski” po piosence Dżina pojawił się, gdy producent Jeffrey Katzenberg zapytał animatorów, dlaczego podczas przedpremierowych projekcji nikt nie klaska po piosenkach. Animatorzy w żartobliwy sposób dodali ten znak i ostatecznie pozostał on w finalnej wersji.
  • W kolorystyce filmu dominują nasycone kolory niebieski i czerwony, a także ich odcienie (np. w niektórych scenach cienie są purpurowe). Richard Vander Wende, artysta filmu, był autorem koncepcji, w której każdy kolor był uosobieniem jakiegoś nastroju lub emocji. Tak więc niebieski symbolizuje tu dobro, a czerwony – zło.
  • Musker i Clements wymyślali Dżina z myślą o Robinie Williamsie; nawet gdy Katzenberg zaproponował kandydatury Johna Candy’ego, Steve’a Martina i Eddie’ego Murphy’ego, Williams miał największe szanse i ostatecznie został zatwierdzony.
  • Howard Ashman zatwierdził scenariusz dopiero po tym, jak poprawki wprowadzili Ron Clements, John Musker i scenarzyści Ted Elliott i Terry Rossio. Wśród innych zmian ze scenariusza zniknęła matka Aladyna, Księżniczka Jasmine stała się bardziej zdecydowaną postacią, Aladyn – „trochę szorstki, jak młody Harrison Ford”, a papuga Jago, planowana jako po-brytyjsku obojętna poważna postać, przeobraził się w komiczny wizerunek zainspirowany grą Gilberta Gottfrieda w filmie „Gliniarz z Beverly Hills 2” (1987).
  • „Islamska Komisja Praw Człowieka” krytykowała film za stworzenie negatywnego wizerunku muzułmanów. Jej zdaniem Arabowie w filmie (poza „postępowym” i „liberalnym” Aladynem) są ogólnie przedstawieni jako źli i chciwi ludzie, dążący do bogactwa i władzy.
  • Klatki filmu zostały pokolorowane za pomocą systemu CAPS. Za jego pomocą powstała również większość odbić, lawa w „Jaskini Cudów” i znaczna część efektów specjalnych.
  • W jednej ze scen, gdy Dżin rzuca czary, można zauważyć inną postać Disneya – kraba Sebastiana z filmu „Mała Syrenka” (1989).
  • W piramidce, którą buduje sułtan, oprócz figurek zwierząt znajduje się figurka „potwora” z filmu Disneya „Piękna i Bestia” (1991).
  • Początkowo Aladyn miał mieć 15 lat, ale ostatecznie jego wiek zmieniono do 18.
  • W połowie filmu, jeśli obejrzeć moment przemiany kociaka w tygrysa w zwolnionym tempie, można zobaczyć Myszki Miki.
  • Scena na samym początku filmu, w której uliczny sprzedawca oferuje widzowi swój towar, została stworzona w ten sposób: Robina Williamsa, dubbingującego sprzedawcę, zaprowadzono na studio nagraniowe, w którym stał karton z różnymi przedmiotami przykryty płótnem. Następnie włączono mikrofon, płótno zdjęto i Williams zaczął opisywać te przedmioty, które widział po raz pierwszy w życiu.
  • Animacja powstała na podstawie baśni o Aladynie z „Tysiąca i jednej nocy”.
  • Howard Ashman zatwierdził scenariusz dopiero po wprowadzeniu poprawek przez Rona Clementsa, Johna Musckera oraz scenarzystów Teda Eliotta i Terry'ego Rossio. Wśród zmian, z scenariusza zniknęła matka Aladyna, Księżniczka Jasmine stała się bardziej zdecydowaną postacią, Aladyn – „nieco szorstki, jak młody Harrison Ford”, a papuga Jago, początkowo pomyślana jako stoicki i poważny brytyjski typ, przekształciła się w komiczną postać, zainspirowaną rolą Gilberta Gottfrieda w filmie „Gliniarz z Beverly Hills II” (1987).
  • Klatki filmu zostały pokolorowane za pomocą systemu CAPS. Przy jego pomocy stworzono również większość odbić, lawę w „Jaskini Cudów” oraz znaczną część efektów specjalnych.
  • W piramidzie, którą buduje sułtan, oprócz figurek zwierząt znajduje się figurka „potwora” z disnejowskiego filmu animowanego „Piękna i Bestia” (1991).

Podobne filmy

Podobał Ci się film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.