Aladyn
Krótki opis
Aladyn to uliczny złodziej mieszkający w mieście Agrabah, natomiast Jasmine jest córką sułtana, która zamiast realizować własne pragnienia, powinna wyjść za mąż za księcia. Oboje poznają się i zakochują w sobie, jednak wielki wezyr sułtana, Jafar, ma własne plany: potrzebuje pomocy Aladyna, aby dotrzeć do magicznej lampy ukrytej w jaskini. Gdy lampa trafia w ręce Aladyna, zyskuje on trzy życzenia od uwięzionego w niej Dżina – mocy, którą Jafar za wszelką cenę chce przejąć dla siebie.
Film wyreżyserowali Ron Clements i John Musker; była to ich trzecia wspólna produkcja po Wielkim mysim detektywie i Małej Syrence. Obaj wystąpili również w roli producentów, a Clements współtworzył scenariusz wraz z Tedem Elliottem i Terrym Rossio. W obsadzie dubbingowej znaleźli się Scott Weinger, Linda Larkin, Jonathan Freeman, Gilbert Gottfried oraz Douglas Seale, a w rolę Dżina i Handlarza wcielił się Robin Williams.
Produkcja studia Walt Disney Pictures i Walt Disney Feature Animation miała swoją premierę w listopadzie 1992 roku i trwa 91 minut. Przy budżecie wynoszącym 28 milionów dolarów, film zarobił na całym świecie 504 milionów dolarów. W serwisie IMDb uzyskał ocenę 8/10 przy około 498 000 głosów, a w TMDB 7,7/10 przy około 12 000 głosów. Ocena krytyków wynosząca 8,6/10 na podstawie 130 recenzji jest wyższa niż obie noty przyznane przez widzów.
Co pozostało za kulisami
- W jednej ze scen, gdy Dżin rzuca czary, można zauważyć inną postać Disneya – kraba Sebastiana z filmu „Mała Syrenka” (1989).
- Scena z piosenką Dżina „Friend Like Me” została ukończona jako pierwsza, zanim ostatecznie zatwierdzono wizerunek Aladyna. Dlatego w tej scenie można zobaczyć Aladyna takim, jakim powinien być we wszystkich pozostałych scenach filmu.
- W filmie brzmią jedne z ostatnich piosenek napisanych przez Howarda Ashmana. On, wraz z Alanem Menkenem, napisał „Arabskie piosenki”, „Taki przyjaciel jak ja”, „Książę Ali”. Kiedy Ashman zmarł, firma zaprosiła laureata nagrody Tony, Tima Rice'a, do dokończenia pisania piosenek. On został autorem takich piosenek, jak „O jeden skok do przodu”, „Całkowicie nowy świat” i „Książę Ali” (wersja finałowa).
- Howard Ashman zatwierdził scenariusz dopiero po wprowadzeniu poprawek przez Rona Clementsa, Johna Musckera oraz scenarzystów Teda Eliotta i Terry'ego Rossio. Wśród zmian, z scenariusza zniknęła matka Aladyna, Księżniczka Jasmine stała się bardziej zdecydowaną postacią, Aladyn – „nieco szorstki, jak młody Harrison Ford”, a papuga Jago, początkowo pomyślana jako stoicki i poważny brytyjski typ, przekształciła się w komiczną postać, zainspirowaną rolą Gilberta Gottfrieda w filmie „Gliniarz z Beverly Hills II” (1987).
- Abu został zdubbingowany przez Franka Welkera – aktora specjalizującego się właśnie w dubbingowaniu zwierząt (m.in. dubbingował małpy w filmie „Poszukiwacze zaginionej arki” (1981)).
- Znak „Oklaski” po piosence Dżina pojawił się, gdy producent Jeffrey Katzenberg zapytał animatorów, dlaczego podczas przedpremierowych projekcji nikt nie klaska po piosenkach. Animatorzy w żartobliwy sposób dodali ten znak i ostatecznie pozostał on w finalnej wersji.
- Początkowo Aladyn miał mieć 15 lat, ale ostatecznie jego wiek zmieniono do 18.
- „Islamska Komisja Praw Człowieka” krytykowała film za stworzenie negatywnego wizerunku muzułmanów. Jej zdaniem Arabowie w filmie (poza „postępowym” i „liberalnym” Aladynem) są ogólnie przedstawieni jako źli i chciwi ludzie, dążący do bogactwa i władzy.
- W połowie filmu, jeśli obejrzeć moment przemiany kociaka w tygrysa w zwolnionym tempie, można zobaczyć Myszki Miki.
- Animacja powstała na podstawie baśni o Aladynie z „Tysiąca i jednej nocy”.
- Postacie w niektórych scenach były rysowane przez różnych animatorów w różnym czasie i w różnych studiach (na Florydzie i w Kalifornii). Do pierwszego narysowanego bohatera do rysowywano drugiego i animatorzy musieli śledzić, aby ich ruchy podczas interakcji idealnie się pokrywały.
- Aladyn, nad którym pracował zespół pod kierownictwem głównego animatora Glena Keena, początkowo miał przypominać aktora Michaela J. Foxa. W trakcie pracy postać uległa szeregowi zmian i nabrała cech Toma Cruise’a, rapera MC Hammera i modeli Calvina Kleina.
- Klatki filmu zostały pokolorowane za pomocą systemu CAPS. Przy jego pomocy stworzono również większość odbić, lawę w „Jaskini Cudów” oraz znaczną część efektów specjalnych.
- Scena na samym początku filmu, w której uliczny sprzedawca oferuje widzowi swój towar, została stworzona w ten sposób: Robina Williamsa, dubbingującego sprzedawcę, zaprowadzono na studio nagraniowe, w którym stał karton z różnymi przedmiotami przykryty płótnem. Następnie włączono mikrofon, płótno zdjęto i Williams zaczął opisywać te przedmioty, które widział po raz pierwszy w życiu.
- Robin Williams pracował za „wynagrodzenie aktorskie” (485 dolarów dziennie – minimum Gildii Aktorów), plus obraz Pabla Picassa.
- Musker i Clements wymyślali Dżina z myślą o Robinie Williamsie; nawet gdy Katzenberg zaproponował kandydatury Johna Candy’ego, Steve’a Martina i Eddie’ego Murphy’ego, Williams miał największe szanse i ostatecznie został zatwierdzony.
- W kolorystyce filmu dominują nasycone kolory niebieski i czerwony, a także ich odcienie (np. w niektórych scenach cienie są purpurowe). Richard Vander Wende, artysta filmu, był autorem koncepcji, w której każdy kolor był uosobieniem jakiegoś nastroju lub emocji. Tak więc niebieski symbolizuje tu dobro, a czerwony – zło.
- W piramidzie, którą buduje sułtan, oprócz figurek zwierząt znajduje się figurka „potwora” z disnejowskiego filmu animowanego „Piękna i Bestia” (1991).
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
