Szept serca
Krótki opis
Szept serca opowiada historię Shizuku Tsukishimy, uczennicy szkoły średniej z Tokio, która wakacje spędza na czytaniu i pisaniu. Dziewczyna zauważa, że na kartach bibliotecznych niemal każdej wypożyczonej przez nią książki widnieje to samo imię i nazwisko – Seiji Amasawa. Zaczyna zastanawiać się nad chłopcem, który ma identyczny gust jak ona. Po tym, jak podąża za kotem do pociągu, a następnie do sklepu z antykami, spotyka Seijiego osobiście. Okazuje się on być jej kolegą z klasy, który wcześniej ją dręczył i który obecnie uczy się fachu lutnika. Jego determinacja motywuje Shizuku do poszukiwania własnego celu w życiu, co skłania ją do napisania opowiadania o figurce kota zwanej Baronem.
Film wyreżyserował Yoshifumi Kondo na podstawie scenariusza Hayao Miyazakiego, a producentem ze strony Studio Ghibli był Toshio Suzuki. Jest to pierwszy pełnometrażowy obraz Kondo w roli reżysera i jego drugi film zrealizowany w studiu, w którym wcześniej pracował jako animator pod kierunkiem Miyazakiego. W rolach głosowych wystąpili między innymi Yoko Honna jako Shizuku oraz Issey Takahashi jako Seiji; w napisach wymieniono 22 aktorów i 55 członków ekipy. Produkcja trwa 111 minut i miała swoją premierę w Japonii w lipcu 1995 roku.
W serwisie IMDb film uzyskał ocenę 7,8 na podstawie około 82 000 głosów, natomiast w TMDB oceniono go na 7,9 przy około 2 356 głosach. Średnia ocen krytyków wynosząca 8,2 na podstawie 21 recenzji plasuje film nieco wyżej niż oceny widzów.
Co pozostało za kulisami
- W scenie fabryki zegarków w sklepiku na tarczy zegara można przeczytać napis Porco Rosso.
- To pierwszy film w historii Studio Ghibli, w którym wykorzystano grafikę komputerową, i jeden z pierwszych filmów w historii japońskiego kina, dla którego dźwięk został nagrany w systemie Dolby Digital.
- Yoko Honna, odtwórczyni roli Shizuku, miała podczas pracy nad filmem tyle samo lat co jej bohaterka.
- Fantastyczne obrazy w filmie stworzył artysta Naohisa Inoue. Inoue zawsze bardzo podobały się prace Miyazakiego, dlatego wysłał do Studio Ghibli zaproszenie na wystawę. Miyazaki zakochał się w pracach Inoue od pierwszego spojrzenia. Oprócz oferty współpracy, Miyazaki kupił również jeden z obrazów Inoue.
- Statua Barona istnieje naprawdę. Autorka mangi, Aoi Hiragi, kiedyś zobaczyła ją w sklepie, ale nie mogła jej kupić, ponieważ zabrakło jej pieniędzy. Później wróciła po nią, ale okazało się, że Baron został już sprzedany. Kupił go ówczesny zalotnik Hiragi, aby podarować go jej. Teraz są małżeństwem.
- Takashi Tatibana, który zagrał ojca Shizuku, nie jest profesjonalnym aktorem, ale znanym dziennikarzem. Podobnie jak jego bohater, z pasją bada historię swojego regionu i pisze o niej artykuły i książki.
- Piosenkę, która brzmi na początku filmu, wykonuje Olivia Newton-John.
- Film jest drugą po „Będę słyszał szum oceanu” próbą Miyazakiego i Takahaty, by przekazać reżyserię dużego projektu komuś innemu. Tym razem zadanie to powierzono Yoshifumi Kondo, głównemu animatorowi Studio Ghibli.
- W mandze Seidzi miał dwie chude czarne kotki – Moon i Luna. Hayao Miyazaki usunął drugą, ponieważ cała historia z dwiema „księżycowymi” kotkami zaczęła przypominać fabułę opowieści o wojowniczkach Sailor Moon. W rezultacie Moon stał się bezdomnym, grubym kotem.
- Wymyślone miasto, w którym żyją bohaterowie, znajduje się w tym samym miejscu, gdzie rozgrywa się akcja filmu „Wojna tanuki w okresach Heisei i Pomposo” (1994).
- Ogólnie rzecz biorąc, film podąża za mangą, jednak różni się od niej szeregiem istotnych szczegółów. Na przykład, w mandze główny bohater maluje obrazy, a nie tworzy skrzypce. W związku z tym brakuje również podróży do Włoch. Jednak Miyazaki wolał bardziej „konfliktową” i trudną dla bohaterów wersję. Podobne zmiany wprowadzono również w innych podobnych przypadkach, aby uczynić film bardziej dynamicznym.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
