Podniebna poczta Kiki
Krótki opis
Podniebna poczta Kiki opowiada historię młodej czarownicy, która zgodnie z wieloletnią tradycją w wieku trzynastu lat musi opuścić dom i spędzić rok mieszkając wśród zwykłych ludzi. Razem ze swoim czarnym kotem Jiji przylatuje do nadmorskiego miasteczka, gdzie stara się odnaleźć w społeczności, w której jest osobą obcą. Dzięki pomocy życzliwej piekarz, która daje jej schronienie, Kiki zakłada firmę kurierską, dostarczając przesyłki za pomocą miotły. Ta działalność pozwala jej nawiązać relacje z mieszkańcami miasta, jednak mimo rozwoju biznesu wciąż musi mierzyć się z samotnością i poczuciem odmienności.
Scenariusz napisał i wyreżyserował Hayao Miyazaki. Jest to piąty z szesnastu pełnometrażowych filmów w jego chronologii, zrealizowany po Moim sąsiedzie Totoro z 1988 roku, a przed Szkarłatnym pilotem z 1992 roku. Miyazaki wystąpił również w roli producenta wraz z Toshio Suzuki i Eiko Tanaka, a za produkcję odpowiadało Studio Ghibli we współpracy z Nippon Television Network Corporation, Nibariki oraz Tokuma Shoten. W rolach głosowych wystąpili m.in. Minami Takayama jako Kiki i Ursula, Rei Sakuma jako Jiji, Kappei Yamaguchi jako Tombo, Keiko Toda jako Osono, Mieko Nobusawa jako Kokiri oraz Koichi Miura jako Okino. W napisach wymieniono 27 aktorów i 80 członków ekipy.
Film trwa 103 minuty i łączy w sobie elementy gatunków takich jak przygodowy, animacja, dramat, familijny oraz fantasy. Na portalu IMDb uzyskał ocenę 7,8/10 na podstawie około 186 000 głosów, a w serwisie TMDB ocenę 7,8/10 z około 4 700 głosów. Recenzenci przyznali produkcji notę 8,3/10 na podstawie 47 recenzji.
Co pozostało za kulisami
- Nazwa piekarni Osoño „Guchokipanya” to gra słów składająca się z dwóch słów: „guchokipa” – słynna gra kamień-papier-nożyce i „pan’ya” – piekarnia.
- Początkowo film planowano jako 60-minutowy.
- Podczas pracy nad filmem Hayao Miyazaki i jego artyści podróżowali do Szwecji, aby dokładnie zbadać krajobrazy, które miały posłużyć za tło filmu. Zdjęcia, które zrobili w Sztokholmie i Visby, stanowią podstawę fikcyjnego miasta Koriko. Miasto zawiera również elementy Lizbony, Paryża, San Francisco i Mediolanu.
- W tym filmie animowanym użyto 462 kolorów.
- Obraz Ursuli nazywa się „Statek płynący nad tęczą” i został w większości namalowany przez uczniów szkoły dla dzieci z upośledzeniem umysłowym.
- Podczas tworzenia tego filmu wykorzystano 67 317 klatek rysowanych ręcznie.
- W hiszpańskiej wersji animacji Kiki została przemianowana na Niki i, co za tym idzie, animacja nazywała się: „Nicky la aprendiz de bruja”, co oznacza: „Niki – młoda uczennica czarownicy”. Ten fakt został uzasadniony tym, że słowo „kiki” w lokalnym slangu oznacza „szybki seks”.
- U podstawą idei książki legło olśnienie założyciela firmy transportowej Yamato Transport, Yamato Unyu, który stworzył w swoim czasie korporacyjny logo z kotem i czarnym kocięciem oraz reklamowy slogan „Usługa dostaw czarnych kotów firmy Yamato”. Firma Yamato Transport sponsorowała produkcję filmu.
- Kiedy Kiki po raz pierwszy przybywa do miasta, uderza w autobus z napisem Studio Ghibli.
- W japońskiej wersji, po szeregu wydarzeń, Dżidzi na zawsze traci zdolność komunikacji z Kiki, a w jednej z anglojęzycznych wersji dubbingowych pod koniec filmu można zrozumieć, że kot i Kiki znów zaczęli się rozumieć.
- Książka Eiko Kadono to zbiór oddzielnych opowiadań o przygodach Kiki. Kiedy Hayao Miyazaki wprowadził znaczące zmiany w fabule, aby stworzyć spójny i logiczny scenariusz, Kadono zdenerwowała się i odmówiła zgody na ekranizację. Trzeba ją było długo namawiać.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
