Bananowy czubek
Krótki opis
Fielding Mellish to mieszkaniec Nowego Jorku, który pracuje jako tester produktów. Zakochuje się w Nancy, aktywistce politycznej zaangażowanej w sprawy odległego latynoamerykańskiego kraju. Aby zdobyć jej względy, Fielding zaczyna chodzić na demonstracje i wygłaszać przemowy, ale Nancy interesują wyłącznie ludzie naprawdę obecni w polityce. Mężczyzna wyjeżdża więc do San Marcos, gdzie niespodziewanie przyłącza się do rebeliantów, a po udanej rewolucji zostaje głową państwa. Gdy wraca do Stanów Zjednoczonych, zostaje rozpoznany i postawiony przed sądem pod zarzutem działalności wywrotowej.
Za reżyserię odpowiada Woody Allen, który napisał scenariusz razem z Mickeym Rose'em. To druga z 48 wyreżyserowanych przez niego produkcji, powstała między Bierz forsę i w nogi z 1969 roku a Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o seksie, ale baliście się zapytać z 1972 roku. Allen wciela się w głównego bohatera, a partnerują mu Louise Lasser jako Nancy, Carlos Montalbán jako generał Emilio M. Vargas, Nati Abascal jako Yolanda oraz Jacobo Morales i Miguel Ángel Suárez. W obsadzie znalazło się łącznie 40 osób, podobnie jak w ekipie technicznej.
Film kosztował 2 miliony dolarów, a na świecie zarobił 12 milionów, co przy skromnych rozmiarach produkcji oznacza wynik znacznie przewyższający nakłady. Krytycy ocenili go na 7,5/10 na podstawie 35 recenzji, czyli wyżej niż widzowie: IMDb wystawia 6,9/10 z 40 tysięcy głosów, a TMDB 6,7/10 z 848 głosów.
Co pozostało za kulisami
- Podczas sceny zamieszek przy ambasadzie, na ubraniach strażaków gaszących tłum z węży widać napis „LBFD”, co oznacza „Long Beach Fire Dept.” (Straż Pożarna Long Beach).
- Conrad Bain, Charlotte Rae i Mary Jo Catlett grają w tym filmie niewielkie role. Wszyscy trzej później zagrali w telewizyjnym serialu komediowym „Różne obroty” (1978–1986).
- Hymn rebeliantów jest taki sam, jak w filmie „Śpiący” (1973).
- Roboczym tytułem filmu było El Wierdo („Dziwak”), a hiszpański artykuł „el” wskazuje na miejsce głównych wydarzeń filmu.
- Kiedy Fielding oferuje Nancy żeberka, jego ręka znajduje się na kołnierzu. W następnym kadrze ręka gwałtownie zmienia położenie.
- Żartobliwa reklama papierosów „Nowy Testament” w filmie przyniosła mu kategorię „Condemned” („Potępiony”) od Kościoła katolickiego.
- W jednym z wywiadów Woody'ego Allena zapytano, dlaczego nazwał film „Banany”. Odpowiedział: „Ponieważ w nim nie ma żadnych bananów”.
- Większość scen filmu nie była zapisana w scenariuszu i jest aktorską improwizacją, w szczególności prawie wszystkie sceny z udziałem słynnych komentatorów sportowych Howarda Cosella i Dona Dunphy'ego.
- Podczas sceny treningu Fieldinga z buntownikami stoi on w kolejce z talerzem. Kiedy kucharz nakłada jedzenie, ujęcie z góry pokazuje, że Fielding trzyma w rękach żołnierski zestaw sztućców. W następnej scenie je już z zwykłego talerza.
- W czasie, gdy rebelianci obserwują przemowę Esposito jako nowego prezydenta, Fielding pyta: „Jak po hiszpańsku mówi się „kamizelka”?”. Po hiszpańsku to brzmi „camisa de fuerza”, czyli dosłownie „silna koszula” („koszula siły”).
- W tym filmie jedną ze swoich pierwszych ról zagrał Sylvester Stallone, wcielając się w epizodycznym roli chuligana.
- Woody Allen powiedział, że podjął świadomą decyzję o niepokazywaniu krwi w filmie, aby zachować jego żartobliwy ton.
- W połowie filmu, w scenie zamieszek, które rozgrywają się w San Marcos, są ujęcia, na których stary wózek zjeżdża po schodach. Jest to bezpośrednie nawiązanie do dramatycznych scen w klasycznym filmie Siergieja Eisensteina „Pancernik Potemkin” (1925).
- Kiedy Fielding rozmawia za kierownicą Volkswagena, w kadrze słychać jego głos, ale usta się nie ruszają.
- Woody Allen pierwotnie chciał zakończyć film sceną, w której jego postać wychodzi z buntującej się tłumu z twarzą pokrytą sadzą. A następnie czarnoskórzy rebelianci błędnie rozpoznają go jako jednego ze swoich. Ale, jak w filmie „Złap pieniądze i uciekaj” (1969), montażysta Allena, Ralph Rosenblum, przekonał go do pozostawienia bardziej organicznego zakończenia.
- Tytuł filmu „Banany” w języku angielskim ma również znaczenie „szalony”.
- Zgodnie z biografią Erica Laxa, muzycy w scenie obiadu w domu generała Vargasa mieli w rzeczywistości grać na instrumentach, ale wypożyczone instrumenty nie zostały dostarczone i, aby nie czekać, Allen zdecydował, że pantomima pasuje do ogólnego nastroju filmu.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
