Eric Larson (Eric Larson)

Eric Larson (Eric Larson) - Reżyser animacji, Animacja, Główny animator, znany z pracy przy tego typu projektach: «Snow White and the Seven Dwarfs» (1938), «Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków» (1938), «Mary Poppins» (1964), «Mary Poppins» (1964), «Fantasia» (1940),

Syn Petera i Nory Larsonów. W 1915 roku jego rodzina przeprowadziła się do Salt Lake City, gdzie zainteresował się dziennikarstwem i potajemnie brał lekcje rysunku. W 1925 roku rozpoczął studia na Uniwersytecie Utah, a później przeniósł się do Los Angeles, aby szukać pracy w dziennikarstwie i pisarstwie, co niestety nie zakończyło się sukcesem. Zdecydował się wówczas odświeżyć swoje ambicje artystyczne i w 1933 roku otrzymał ofertę pracy w Walt Disney Productions jako „in-betweener” (rysownik klatek pośrednich). Pod koniec tego samego roku poślubił Gertrude Jannes (choć niestety para pozostała bezdzietna). Animator Hamilton Luske dostrzegł talent Larsona i awansował go na asystenta animatora; Luske, który dołączył do studia dwa lata wcześniej, został później jego mentorem. Nastąpiły kolejne awanse i Eric pracował jako animator przy pierwszej pełnometrażowej bajce Walta Disneya, „Królewnie Śnieżce i siedmiu krasnoludkach” (1937); wraz z przyszłymi weteranami animacji, Miltem Kahlem i Jamesem Algarem, animował leśne zwierzęta towarzyszące Śnieżce. W 1940 roku został mianowany dyrektorem animacji przy „Pinokio” (1940), gdzie stworzył kotka Figaro, który stał się jedną z jego ulubionych postaci. W „Fantazji” (1940) zaprojektował centaury i konie w segmencie „Symfonia pastoralna”. Do 1942 roku został nadzorującym animatorem przy „Bambiku” (1942), współpracując z Ollie Johnstonem, Frankiem Thomasem i Miltem Kahlem, z którymi pracował już przy „Królewnie Śnieżce”. W „Bambiku” stworzył Sowę Przyjaciela, a w dwóch kolejnych projektach zajmował się ptakami, kreując szalonego ptaka Aracuan w „Trzech kabalerach” (1944) oraz ptaka Sashę w „Make Mine Music” (1946). Larson pracował również przy filmach „Wesoło i fantazyjnie”, „Pieśń Południa”, „Melody Time” oraz „Tak blisko mojego serca” (1949). Później dołączył do Rady Animacji, a Walt Disney mianował go jednym z „Dziewięciu Starców” (Nine Old Men) – grupy zaufanych współpracowników w składzie: Les Clark, Woolie Reitherman, Eric Larson, Ward Kimball, Milt Kahl, Frank Thomas, Ollie Johnston, John Lounsbery i Marc Davis. - z IMDB

Najważniejsze dzieła Eric Larson (Eric Larson)

Cała filmografia Eric Larson (Eric Larson)