Mary Poppins
Kraj
Produkcja
Budżet
$4 650 000
Opłaty
$103 100 000
Witryna internetowa
Reżyser
Aktorzy
Scenariusz
Producent
Operator
Edward Colman
Kompozytor
Artysta
Casting
Instalacja
Krótki opis
Poznaj Mary Poppins, najlepszą nianię świata. Właśnie ona sprawi, że najbardziej nudny domowy obowiązek zamieni się w niezwykłą grę, a każdy dzień w pełną przygód wyprawę do fantastycznego świata magii i wyobraźni. Razem z Mary Poppins przywitasz się z niesamowitymi osobami, w tym z niepowtarzalnym kominiarzem Bertem oraz odwiedzisz magiczne krainy. Nie czekaj! Otwórz wrota wspaniałej przygody! Zobacz Mary Poppins!
Co pozostało za kulisami
- Film został nakręcony na podstawie opowiadania P.L. Travers „Mary Poppins” (Mary Poppins, 1934).
- Autorka książki, P.L. Travers, zatwierdziła obsadzenie aktorki Julie Andrews w głównej roli po wysłuchaniu jej tylko przez telefon.
- Walt Disney próbował kupić prawa do stworzenia filmu od P.L. Travers już w 1938 roku. Dopiero w 1961 roku autorka zgodziła się na tę transakcję. Film „Ratując pana Banksa” (2013) ujawnia szczegóły tej historii.
- Walt Disney próbował kupić prawa do nakręcenia filmu od Pameli Lyndon Travers już w 1938 roku. Dopiero w 1961 roku autorka zgodziła się na tę transakcję.
- Walt Disney wybrał na rolę głównej bohaterki aktorkę Julie Andrews, widząc jej grę w broadwayowskim musicalu „Camelot”. Andrews poinformowała Disneya, że jest w ciąży, i on zgodził się przesunąć początek zdjęć na czas po porodzie, a nawet zaproponował jej ówczesnemu mężowi, Tony’emu Waltonowi, pracę nad tworzeniem kostiumów i niektórych dekoracji do filmu. Disney osobiście zorganizował parze wycieczkę po Disneylandu. Andrews tak bardzo spodobała mu się w „Camelocie”, że rozkazał animatorom filmu „101 dalmatyńczyków” rysować Anitę właśnie na jej wzór (głos Anicie podarowała aktorka Lisa Davis).
- Przesąd, że podanie ręki kominiarzowi przynosi szczęście, ma następujące podstawy: podczas pracy kominiarz wdycha węgiel, przez co jego życie jest zazwyczaj krótkie, a ostatnie lata (kiedy nie może już pracować) spędza w nędzy. Uważa się, że szczęście, którego pozbawieni są sami kominiarze, może przejść na innych ludzi.
- Taniec kominiarzy na dachach do piosenki „Step in Time” musiał zostać ponownie nakręcony z powodu porysowanej kliszy filmowej. Na nagranie tego epizodu poświęcono cały tydzień.
- Kiedy Dave Smith, odpowiedzialny za archiwum w firmie Walta Disneya, postanowił odnaleźć szklaną kulę (wewnątrz której umieszczono model Katedry św. Pawła, a wokół latały ptaki), która pojawiła się w filmie, okazało się, że kula znajduje się w pomieszczeniu sprzątacza. Okazało się, że sprzątacz zobaczył tę kulę w koszu na śmieci i uznał, że jest zbyt piękna, żeby ją wyrzucać.
- Role wielu kandydatek na stanowisko guwernantki, pokazanych w kolejce na początku filmu, zagrali mężczyźni w perukach.
- Za każdy dubel sceny popołudniowej herbaty Matthew Garberowi, który grał Michaela, płacono dodatkowe dziesięć centów. Młody aktor bał się wysokości, więc zaproponowano mu ten swoisty bonus.
- Dick Van Dyke przeczytał scenariusz filmu dopiero po tym, jak został obsadzony w roli Berta, ale rola pana Dawesa Seniora tak mu się spodobała, że zwrócił się bezpośrednio do Walta Disneya z prośbą o powierzenie mu tej roli, a nawet zaoferował zagranie jej bez wynagrodzenia. Disney spełnił prośbę, ale najpierw przetestował aktora w roli Dawesa Seniora, a następnie poprosił o datkowiznę na Kalifornijski Uniwersytet Sztuki (jedną z najlepszych uczelni w USA w dziedzinie nauk o sztuce, założoną z inicjatywy Disneya w 1961 roku).
- Scena, w której pan Dawes Senior (w którego rolę wcielał się Dick Van Dyke) schodzi po stopniu do sali konferencyjnej banku, nie znajdowała się w scenariuszu. Pewnego razu Walt Disney z projekcji zobaczył, jak aktor wygłupia się przed członkami ekipy filmowej, a zwłaszcza udaje staruszka, który nie może się zdecydować na zejście z chodnika ze strachu przed upadkiem. Ten epizod przekonał Disneya do powierzenia aktorowi, oprócz roli Berta, także rolę prezesa banku. Co więcej, poprosił robotników o zbudowanie wysokiego stopnia w dekoracjach sali konferencyjnej, aby Van Dyke mógł powtórzyć numer ze staruszkiem na chodniku.
- Do odtworzenia konturów dachów Londynu z 1910 roku wykorzystano technikę matte painting (łączenie w jednym kadrze rzeczywistych ujęć z dorysowanym obrazem, czyli jedną z technologii efektów specjalnych).
- Pokazywane w filmie kwiaty wiśni były plastikowe, sprowadzono je z Francji i Portugalii. Na drzewach mocowano je ręcznie.
- Linki, dzięki którym latała Mary Poppins, specjalnie posmarowano pastą do butów, aby nie odbijały się w reflektorach.
- Twierdzi się, że autorka książki i scenarzystka P.L. Travers aprobowała wybór Julie Andrews do roli Mary Poppins, jednak sam film tak jej się nie spodobał, że opuściła premierowy pokaz w łzach. Mówi się, że najbardziej rozdrażniła ją decyzja o przedstawieniu Mary Poppins nie jako chłodnej i przerażającej, a ciepłej i przyjaznej.
Podobne filmy
7.7/10
7.7/10
7.6/10
7.6/10
7.5/10
7.4/10
7.3/10
7.2/10
7.2/10
7.2/10
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
