Dick Van Dyke (Dick Van Dyke)

Richard Wayne Van Dyke (urodzony 13 grudnia 1925 r.) to amerykański aktor, artysta estradowy i komik. Jego wielokrotnie nagradzana kariera trwa od siedmiu dekad i obejmuje film, telewizję oraz teatr. Van Dyke jest laureatem wielu wyróżnień, w tym Złotego Globu, nagrody Tony, Grammy, Daytime Emmy oraz czterech Primetime Emmy. W 1995 roku został wprowadzony do Television Hall of Fame, a w 2012 roku na Aleję Gwiazd w Hollywood. W 2013 roku otrzymał nagrodę za całokształt twórczości od Screen Actors Guild, w 2021 roku został uhonorowany przez Kennedy Center, a także został uznany za Legendę Disneya.

Van Dyke rozpoczął swoją karierę artystyczną w radiu, telewizji, klubach nocnych oraz na scenach Broadwayu. W 1961 roku wystąpił w oryginalnej produkcji „Bye Bye Birdie”, za co otrzymał nagrodę Tony dla najlepszego drugoplanowego aktora w musicalu. Następnie Carl Reiner obsadził go w roli Roba Petrie w sitcomie stacji CBS „The Dick Van Dyke Show” (1961–1966), co przyniosło mu powszechną sławę. Później wystąpił w musicalach filmowych „Bye Bye Birdie” (1963), „Mary Poppins” (1964) i „Chitty Chitty Bang Bang” (1968), a także w komediodramacie „The Comic” (1969).

Van Dyke pojawił się również gościnnie w programach telewizyjnych „Columbo” (1974) i „The Carol Burnett Show” (1977), a także wystąpił w serialach „The New Dick Van Dyke Show” (1971–74), „Diagnosis: Murder” (1993–2001) i „Murder 101” (2006–08). Van Dyke zagrał także w filmach „Dick Tracy” (1990), „Ciekawość George’a” (2006), „Noc w muzeum” (2006), „Noc w muzeum 3” (2014) oraz „Mary Poppins powraca” (2018).

Opis powyższy pochodzi z artykułu w Wikipedii „Dick Van Dyke”, na licencji CC-BY-SA, pełna lista autorów dostępna w Wikipedii.