Mary Poppins powraca
Krótki opis
Akcja filmu toczy się w Londynie w latach 30. XX wieku i skupia się na dorosłych już rodzeństwie Banksów. Michael pracuje w tym samym banku, w którym niegdyś zatrudniony był jego ojciec, i mieszka w rodzinnym domu przy Cherry Tree Lane wraz z trojgiem dzieci – Annabel, Georgiem i Johnem – oraz gospodynią Ellen. Jane z kolei angażuje się w działalność społeczną. Gdy rodzina przeżywa osobistą stratę, w ich życiu ponownie pojawia się tajemnicza niania Mary Poppins, a wraz z nią Jack, pełen optymizmu latarnik, oraz inne niezwykłe postaci. Dzięki magicznym wyprawom Mary stara się przywrócić rodzinie poczucie zachwytu nad światem.
W rolę Mary Poppins wcieliła się Emily Blunt, natomiast jako Jacka wystąpił Lin-Manuel Miranda. Ben Whishaw i Emily Mortimer zagrali dorosłych Michaela i Jane. Reżyserem filmu jest Rob Marshall – jest to siódma z ośmiu pełnometrażowych produkcji, które zrealizował do tej pory. Scenariusz napisał David Magee na podstawie historii opracowanej przez Marshalla, Johna DeLuca i Marca Platta, którzy pełnili również funkcje producentów. Film jest produkcją studia Disney z wysokim budżetem.
Obraz zadebiutował w grudniu 2018 roku i przyciągnął widzów na całym świecie, zarabiając w box office około dwa i pół raza więcej niż kosztowała jego produkcja. Na IMDb film uzyskał ocenę 6,6/10 przy około 101 000 głosów, a na TMDB 6,5/10 przy około 3 500 głosów. Z kolei ocena krytyków na poziomie 7,3/10 z 377 recenzji wskazuje, że profesjonaliści ocenili film nieco wyżej niż szeroka publiczność.
Co pozostało za kulisami
- Kiedy pisano scenariusz do pierwszego filmu „Mary Poppins” (Robert Stevenson, 1964), Walt Disney osobiście zaproponował rolę głównej bohaterki aktorce Julie Andrews. Ona odpowiedziała, że jest w ciąży i nie będzie mogła wziąć udziału w zdjęciach. Disney (1901-1966) tak bardzo chciał, aby rolę Mary Poppins zagrała właśnie Andrews, że przełożył początek zdjęć do momentu, gdy aktorka będzie mogła wrócić na plan. Podobna historia wydarzyła się również przy tym filmie. Kiedy projekt został ogłoszony, zdjęcia musiały zostać przełożone z powodu ciąży Emily Blunt, zatwierdzonej na rolę głównej bohaterki.
- Nad scenami animacji przez 16 miesięcy pracowało ponad 70 animatorów, przy czym niektórzy z nich dawno już przeszli na emeryturę (niektórzy mieli ponad 70-80 lat, a jednemu animatorowi było 90).
- Dickowi Van Dyke zaproponowano do wyboru cztery wersje sceny z tańcem o różnym stopniu trudności. Aktor wybrał najtrudniejszą wersję i na planie filmowym odmówił czyjejkolwiek pomocy. Udało mu się to po prostu wspaniale, a widzowie na pokazach podobno bili brawa, widząc tak dobrze tańczącego aktora w jego wieku.
- Autor scenariusza, producent i reżyser filmu Rob Marshall od samego początku marzył o wykorzystaniu w filmie tradycyjnej animacji rysowanej ręcznie – po prostu dlatego, że tradycyjna animacja mu się podobała i w pamięci o swoim pierwszym filmie. Kierownictwo „Disneya” z kolei nalegało na animację komputerową, co doprowadzało Marshalla do furii. Długo kłócił się z kierownictwem studia na ten temat, ale ostatecznie przekonał oponentów o konieczności zastosowania tradycyjnej animacji rysowanej ręcznie.
- Scenarzystce i twórczyni Mary Poppins, Pamelii Lyndon Travers, bardzo nie podobał się musical Roberta Stephensona z 1964 roku zatytułowany „Mary Poppins” – szczególnie numery muzyczne i wstawki animowane. Pod koniec życia wyraziła zgodę na stworzenie scenicznego musicalu (który wyprodukowali Cameron Mackintosh i firma „Disney”, bazując na filmie i jej książkach), ale pod warunkiem, że nikt z ekipy twórczej filmu z 1964 roku, a w szczególności bracia Richard M. i Robert B. Sherman, nie będzie brał udziału w realizacji. Travers zmarła w 1996 roku, a premiera scenicznej inscenizacji odbyła się w 2004 roku. Później firma „Disney” prowadziła negocjacje z właścicielami spuścizny twórczej Travers, co doprowadziło do powstania tego filmu.
- Papuga mówiąca Mary Poppins była animatroniczną lalką, którą sterowało dwóch techników: jeden odpowiadał za ruch dzioba, a drugi – za ruch oczu i głowy.
- Budowa sklepu bohaterki granej przez Meryl Streep zajęła 7 miesięcy. Sklep stał się najbardziej złożoną scenografią filmu. Scenograf Gordon Sim wraz ze swoim zespołem przeczesywali antykwariaty i pchle targi w Wielkiej Brytanii w poszukiwaniu przedmiotów, które można było wykorzystać w scenografii. Znaleziono w ten sposób 538 przedmiotów, niektóre zostały wymyślone i stworzone przez samych scenografów, a niektóre – nabyte w inny sposób. Na stworzenie scenografii opuszczonego parku potrzeba było 26 tygodni. Wykorzystano łącznie 8 planów zdjęciowych w „Shepperton Studios”.
- Tuż przed rozpoczęciem zdjęć Joele Dawsonowi wypadły mleczne zęby i musiał nosić sztuczne.
- W filmie „Mary Poppins” z 1964 roku aktor Dick Van Dyke zagrał rolę kominiarza Berta i Douza-starszego. W filmie „Mary Poppins powraca” gra Douza-młodszego.
- Zdjęcia utworu „Trip a Little Light Fantastic” i towarzyszącego mu tańca zajęły 2 tygodnie, a na planie bywało nawet 50 tancerzy. Uliczne sceny ośmiominutowego klipu kręcono w Londynie. Pawilon filmowy miał 5 poziomów, w tym fontannę, most, szklarnię i 25 latarni (gazowych i elektrycznych). Scenę kręcono pięcioma kamerami, w tym stacjonarną, dwiema kamerami na żurawiach, kamerą z powietrza i kamerą na szynach. Zbudowano 28 obrotowych latarni ulicznych i 18 schodów. Zakupiono i postarzono również 100 rowerów.
- Podczas kręcenia sceny w wannie, pod samą wanną w podłodze wywiercono otwór, który prowadził do piwnicy.
- Fabuła oparta jest na dziełach Pamelii Lyndon Travers (1899-1996).
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
