101 dalmatyńczyków

One Hundred and One Dalmatians (1961)
7.6/10
382 129
—
brak ocen
7.2/10
6814
7.3/10
196000
Oceń film:
Data premiery
Budżet
$4 000 000
Opłaty
$85 000 000
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Producent
Aktorzy
Zdjęcie Rod Taylor
Rod Taylor
Pongo (głos)
Zdjęcie
J. Pat O'Malley
Colonel / Jasper (głos)
Zdjęcie Betty Lou Gerson
Betty Lou Gerson
Cruella De Vil / Miss Birdwell (głos)
Zdjęcie Martha Wentworth
Martha Wentworth
Nanny / Queenie / Lucy (głos)
Zdjęcie Ben Wright
Ben Wright
Roger (głos)
Cate Bauer
Perdita (głos)
Zdjęcie David Frankham
David Frankham
Sergeant Tibbs (głos)
Zdjęcie Frederick Worlock
Frederick Worlock
Horace / Inspector Craven (głos)
Wszyscy aktorzy i role (10)

Krótki opis

Akcja tej animowanej przygody toczy się w Londynie i skupia się na parze dalmatyńczyków, Pongo i Perdicie, których szczenięta zostają skradzione na polecenie Cruelli De Vil, dawnej koleżanki szkolnej ich właścicielki, Anity. Bogata kobieta z obsesją na punkcie futer planuje przerobić maluchy na płaszcz, a do przeprowadzenia porwania wynajmuje dwóch niezdarnych złodziei. Gdy śledztwo policji utknie w martwym punkcie, Pongo i Perdita wyruszają na poszukiwania swoich dzieci. Po drodze akcja ratunkowa przybiera niespodziewaną skalę, angażując inne zwierzęta z całego miasta.

Film w reżyserii Hamiltona Luske’a, Clyde’a Geronimiego i Wolfganga Reithermana, wyprodukowany przez Walta Disneya, miał swoją premierę w styczniu 1961 roku. Było to piętnaste i ostatnie dzieło w chronologicznym dorobku reżyserskim Luske’a i Geronimiego, poprzedzane odpowiednio przez filmy Zakochany kundel oraz Śpiąca królewna, a także pierwszy obraz Reithermana, który w kolejnych latach wyreżyserował m.in. Miecz w kamieniu oraz Księgę dżungli. W obsadzie dubbingowej znalazło się 34 uznanych wykonawców, w tym Rod Taylor jako Pongo, Cate Bauer jako Perdita, Betty Lou Gerson jako Cruella De Vil oraz Ben Wright jako Roger.

Przy budżecie wynoszącym około 4 milionów dolarów, film zarobił na całym świecie w przybliżeniu 303 miliony dolarów, co stanowiło ogromny zwrot z inwestycji. Na portalu IMDb produkcja uzyskała ocenę 7,3/10 przy 196 000 głosów, a na TMDB 7,2/10 przy 6 778 głosach. Średnia ocen krytyków na poziomie 8,3/10 z 54 recenzji jest wyższa niż obie oceny widzów.

Co pozostało za kulisami

  • Animatorzy podczas pracy nad filmem animowanym po raz pierwszy użyli kserografii do powielania rysunków.
  • Po raz pierwszy scenariusz fabularny nie był pod osobistą kontrolą samego Walta Disneya. W tym czasie Walt Disney zajmował się otwarciem swojego pierwszego Disneylandu.
  • Cruella de Vil była ostatnią pracą animatora Marka Davisa w studio Walta Disneya – po premierze filmu złożył wniosek o zwolnienie.
  • Film jest adaptacją opartej na powieści o tym samym tytule autorstwa Dodie Smith.
  • W filmie animowanym znajduje się jedna scena, która została nakręcona w rzeczywistości. W scenie, w której Cruella zjeżdża samochodem z mostu do rowu, samochód буксует i wyjeżdża z dołu. Specjalnie dla tej sceny zbudowano model samochodu Cruelli z papieru.
  • Mark Davis osobiście animował Cruellę przez cały czas trwania filmu. W scenie, w której Cruella wypisuje czek Anicie, widoczne są niezatarte kontury ołówkowe konstrukcji obrazu.
  • Po raz pierwszy w filmach Disneya pojawia się flirt między dwoma ludzkimi postaciami – Anita i Roger zaczynają do siebie zalecać po pierwszej wizycie Cruelli.
  • W domu Dodie Smith, scenarzystki i autorki książki, która stała się literackim pierwowzorem scenariusza, mieszkało dziewięć dalmatyńczyków, a jednego z nich nazywano Pongo. Pomysł na fabułę narodził się, gdy jedna z jej przyjaciółek, widząc wszystkie jej psy razem, zauważyła, że z nich wyszłoby „urocze futerko”.
  • Walt Disney groził, że w przypadku klapy finansowej filmu zamknie studio, zrezygnuje z animacji i skupi się na filmach fabularnych, programach telewizyjnych i przede wszystkim na rozwoju „Disneylandu”. Film okazał się sukcesem komercyjnym.
  • Z powodu niepowodzenia animacji z 1958 roku „Śpiąca Królewna” konieczne było zmniejszenie wydatków na produkcję „101 Dalmatyńczyków”. W rezultacie „101 Dalmatyńczyków” stał się pierwszym projektem Disneya, w którym zastosowano fotokopiowanie (kserografię, czyli technikę przenoszenia informacji tekstowej i graficznej na papier). Umożliwiło to stworzenie wizualnie skomplikowanego filmu animowanego. To również ustanowiło standard dla wizerunku Disneya (ostre kontury), dopóki technologia nie poszła naprzód, a obrazy nie stały się bardziej miękkie (jak na przykład w animacji z 1977 roku „Koła ratunkowe”).
  • Na realizację projektu zużyto prawie 100 000 litrów specjalnej farby o wadze prawie 5 ton. Wystarczyłoby to do pomalowania 15 boisk piłkarskich lub pomalowania zewnętrznego 135 domów średniej wielkości. Stworzono prawie 1000 różnych odcieni kolorów.

Podobne filmy

Czym zapamiętałeś ten film?

Aby zostawić komentarz, zaloguj się lub zarejestruj. Darmowa rejestracja!

© ACMODASI, 2010-2026

Wszelkie prawa zastrzeżone.
Materiały (znaki towarowe, filmy, obrazy i teksty) znajdujące się na tej stronie należą do ich odpowiednich właścicieli. Zabrania się wykorzystywania jakichkolwiek materiałów znajdujących się na tej stronie bez uprzedniego porozumienia z ich właścicielem.
Podczas kopiowania materiałów tekstowych i graficznych (filmy, obrazy, teksty, zrzuty ekranu stron) z tej witryny, do takiego materiału musi być dołączony aktywny link do witryny www.acmodasi.pl.
Administracja serwisu nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek informacje zamieszczone na tej stronie przez osoby trzecie.