Dżannetto De Rossi (Giannetto De Rossi)

Dżannetto De Rossi (Giannetto De Rossi) - Charakteryzator, Główny charakteryzator, Charakteryzator efektów specjalnych, Kierownik charakteryzatorów, Efekty specjalne, Supervisor efektów specjalnych, Efekty wizualne, Kierownik charakteryzacji, Projektant charakteryzacji, Grafik VFX, Kierownik protetyki charakteryzatorskiej znany z pracy przy tego typu projektach: «Once Upon a Time in the West» (1968), «Pewnego razu na Dzikim Zachodzie» (1968), «Dune» (1984), «Diuna» (1984), «Rambo III» (1988),

Giannetto De Rossi (8 sierpnia 1942 – 11 kwietnia 2021) był włoskim charakteryzatorem i artystą efektów specjalnych w kinematografii. W swojej karierze pracował dla wielu uznanych reżyserów, w tym Bernardo Bertolucciego, Sergio Leone, Federico Felliniego, Franco Zeffirelliego i Davida Lyncha, a także współpracował z twórcami kultowych horrorów, takimi jak Lucio Fulci i Alexandre Aja. Zasłynął przede wszystkim z niezwykle szczegółowych i realistycznych protez, co było szczególnie widoczne w jego produkcjach z gatunku horroru. Został nominowany do nagrody BAFTA w kategorii najlepsze efekty specjalne za oscarowy film „Ostatni cesarz” (1987).

Jedną z jego pierwszych ról w dziedzinie efektów specjalnych była praca jako charakteryzator dla Joe D'Amato, którego film „Emanuelle w Ameryce” wymagał szczegółowych efektów do kontrowersyjnych sekwencji imitujących snuff movie. Makabryczne efekty stworzone przez De Rossiego, w tym scena odcinania piersi kobiety oraz liczne biczowania, były tak przekonujące, że wielu uważało je za autentyczne nagrania, a jedna z aktorek skarżyła się na traumę wywołaną przez te efekty.

Na początku swojej kariery De Rossi współpracował z wieloma znanymi włoskimi reżyserami, w tym z Sergio Leone i Federico Fellinim. Szczególnie godna uwagi była współpraca z Lucio Fulcim przy horrorze „Zombi 2”. De Rossi pracował z Fulcim także przy dwóch innych filmach: „The Beyond” oraz „Dom nad cmentarzem”.

Dino De Laurentiis zatrudnił De Rossiego do stworzenia praktycznych efektów planowych do dwóch produkowanych przez niego w Meksyku filmów: „Diuny” oraz „Konana niszczyciela”. De Rossi stworzył w tych produkcjach szereg zapadających w pamięć efektów, w tym przypominającego płód Nawigatora Gildii Przyprawy unoszącego się w zbiorniku w „Diunie” oraz kostium potwora Dagoth, który nosił André the Giant w „Konanie niszczycielu”.

Pod koniec lat 80. stworzył efekty charakteryzatorskie do filmu „Rambo III”. Do sceny, w której Rambo leczy ranę postrzałową w klatce piersiowej poprzez podpalenie prochu, De Rossi skonstruował urządzenie, które spowodowało jednoczesny wyrzut płomieni z brzucha i pleców Sylvestra Stallone. Stallone był tak pod wrażeniem pracy De Rossiego, że ponownie zatrudnił go do efektów charakteryzatorskich w filmie „Daylight”, który był kręcony w Rzymie; produkcja ta doprowadziła również do kontaktu syna Stallone, Sage’a, z Lucio Fulcim.

De Rossi stworzył potwora z filmu „Zabójczy krokodyl”, a także wyreżyserował kontynuację tego filmu, „Zabójczy krokodyl 2”.

Znany jest również jako projektant maski użytej w filmie „Człowiek w żelaznej masce”.

De Rossi tworzył efekty specjalne dla kina włoskiego i amerykańskiego aż do swojej śmierci 11 kwietnia 2021 roku (przypadkowo tego samego dnia, co jego współpracownik z filmów Lucio Fulciego, Enzo Sciotti).

Najważniejsze dzieła Dżannetto De Rossi (Giannetto De Rossi)

Cała filmografia Dżannetto De Rossi (Giannetto De Rossi)