Asteriks i Obeliks kontra Cezar
Krótki opis
Akcja toczy się w 50 roku p.n.e. i opowiada o mieszkańcach niewielkiej galijskiej wioski, która opiera się rzymskiej okupacji dzięki magicznemu napojowi przygotowanemu przez druida Panoramixa. Mikstura ta daje każdemu, kto ją wypije, nadludzką siłę. Gdy rzymski oficer Lucius Detritus dowiaduje się o istnieniu eliksiru i przejmuje go dla siebie, wioska traci swoją ochronę. Asteriks i jego potężny przyjaciel Obeliks wyruszają, aby go odzyskać, choć uwagę Obeliksa odciągają sprawy sercowe.
Film jest aktorską adaptacją serii komiksów René Goscinny’ego i Alberta Uderzo w reżyserii Claude'a Zidiego, który napisał również scenariusz. Jest to kolejna pozycja w jego dorobku komediowym sięgającym początku lat 70., obejmującym takie tytuły jak Les Fous du stade, Skrzydełko czy nóżka oraz Les sous-doués; późniejszą produkcją reżysera był film Skorumpowani 3. Producentem został Claude Berri, a w licznej obsadzie znaleźli się Christian Clavier jako Asteriks, Gérard Depardieu jako Obeliks i Roberto Benigni jako Detritus, a także Michel Galabru, Claude Piéplu i Daniel Prévost spośród osiemdziesięciu pięciu wymienionych w napisach wykonawców.
Przy budżecie wynoszącym około 49 milionów dolarów, film zarobił na całym świecie mniej więcej 102 miliony dolarów, co stanowiło solidny zwrot z inwestycji przy produkcji tej skali. W serwisie IMDb film otrzymał ocenę 6/10 na podstawie około 48 000 głosów, a w TMDB również 6/10 przy około 2 000 głosów, co wskazuje na umiarkowane, lecz spójne przyjęcie przez widzów na obu platformach.
Co pozostało za kulisami
- Asteriks to lekko zmodyfikowany termin typograficzny „asterisk”, a Obeliks to „galski” wariant zapamiętanego terminu „obelisk”.
- Zdjęcia do filmu rozpoczęły się 26 stycznia 1998 roku i odbywały się w Monachium (Niemcy) oraz w Bretanii (Francja).
- W jednej ze scen wymagano, aby aktorzy tła krzyczeli z całych sił, dopingując bohaterów. Początkowo wszystkie te okrzyki brzmiały niewiarygodnie. Wtedy reżyser podzielił aktorów tła na dwie grupy kibiców różnych niemieckich klubów piłkarskich i kazał im „kibicować” swojej drużynie. To zadziałało.
- W filmie wykorzystano około 100 prawdziwych pająków. Ich szczęki zostały zabezpieczone woskiem, aby nie gryzły. Każdego wieczoru owady były przeliczane, ale pod koniec filmu kilku pająkom udało się uciec. Prawie wszystkie zginęły z zimna, ale jeden pająk przeżył i został znaleziony na planie filmowym. Lokalna straż pożarna postanowiła uczynić go swoim maskotką.
- W filmie wykorzystano jednego prawdziwego aligatora i kilka atrap aligatorów. Aby uspokoić aligatory, umieszczono je w zimnej wodzie. W jednej ze scen dubler Gerarda Depardieu miał wskoczyć na grzbiet atrapy i przejechać się nią po wodzie. Jednak dubler popełnił błąd i wskoczył na prawdziwego aligatora. Na szczęście szybko zorientował się, co się dzieje, zeskoczył z grzbietu aligatora i uszedł z lekkim przestraszeniem.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
