Człowiek w żelaznej masce
Krótki opis
„Człowiek w żelaznej masce” opowiada historię starzejących się muszkieterów – Athosa, Porthosa i Aramisa, którzy od dawna nie walczyli ramię w ramię. Francja cierpi pod twardymi rządami króla Ludwika XIV, który żyje w luksusach, podczas gdy znaczna część kraju głoduje. Król trzyma w Bastylii więźnia, którego twarz ukryta jest za żelazną maską. Gdy okrucieństwo monarchy staje się nie do zniesienia, trzej dawni towarzysze knują plan uwolnienia jeńca, aby wykorzystać go do obalenia tyranii. Na ich drodze staje stary przyjaciel, d'Artagnan, który obecnie jest lojalnym kapitanem w służbie króla, co sprawia, że muszkieterowie nie są pewni, po której stronie opowie się ich kompan.
Film z 1998 roku został wyreżyserowany przez Randalla Wallace'a, który napisał również scenariusz; była to jego pierwsza pełnometrażowa produkcja w roli reżysera. W rolach głównych wystąpili Leonardo DiCaprio, wcielający się zarówno w króla Ludwika XIV, jak i w zamaskowanego więźnia, Gabriel Byrne jako d'Artagnan, Jeremy Irons jako Aramis, John Malkovich jako Athos, Gérard Depardieu jako Porthos oraz Anne Parillaud jako królowa matka. Przy budżecie wynoszącym około 35 milionów dolarów, obraz zarobił na całym świecie mniej więcej 183 miliony dolarów. Oceny widzów są umiarkowane, lecz pozytywne – 6,5 na IMDb przy około 190 000 głosów oraz 6,7 na TMDB. Ocena krytyków, wynosząca 5,5 na podstawie 41 recenzji, jest niższa od obu powyższych.
Co pozostało za kulisami
- Zdjęcia do filmu kręcono głównie w francuskiej rezydencji Vaux-le-Vicomte, w której Ludwik XIV rzeczywiście mieszkał podczas budowy Wersalu.
- Aleksander Dumas ojciec (1802-1870), autor powieści, która posłużyła jako literackie źródło dla filmu, pisał o tajemniczym więźniu Bastylii, który w specjalnych okazjach nosił skórzaną maskę przez dwa lata między uwięzieniem a śmiercią. Myśl, że była to twarz podobna do osoby z królewskiej krwi, należy do historyka z połowy XVIII wieku i została po raz pierwszy wysunięta około 70 lat po opisywanych wydarzeniach.
- W apartamentach Ludwika XIV wisi portret Ludwika XV, mimo że akcja filmu rozgrywa się mniej więcej pięćdziesiąt lat przed jego urodzeniem.
- W scenie błagania kapitana muszkieterów za Raula, d’Artagnan siedzi w obecności króla, podczas gdy taka śmiałość karana była natychmiastową karą śmierci.
- Bal królewski odbywa się w Głównej Sali pałacu Vo-le-Vicomte. W rzeczywistości sala ta była pusta dopiero w połowie XX wieku. Do tego czasu w Głównej Sali znajdowały się różne meble, w tym dziecięce.
- Zdjęcia do filmu odbywały się od 28 kwietnia do lipca 1997 roku.
- Śmierć d’Artagnana nie odpowiada temu, jak jest opisana w jego biografii: w powieści Dumasa „Wizytator de Bragelonne, czyli Dziesięć lat później” d’Artagnan zginął na polu bitwy.
- Pod koniec filmu powiedziano, że Ludwik XIV zapamiętany został jako najłaskawszy z królów. To „stwierdzenie” jest zazwyczaj odbierane przez Francuzów z dużą dozą humoru: we Francji uważa się, że pomimo swojego geniuszu politycznego Ludwik XIV był władcą chłodnym i despotycznym, poświęcającym potrzeby ludu na rzecz swoich awanturniczych projektów.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
