Rambo III
Bóg się zmiłuje, John Rambo nigdy.
Rambo III (1988)
Produkcja
Budżet
$63 000 000
Opłaty
$189 015 611
Reżyser
Scenariusz
Kompozytor
Producent
Buzz Feitshans
Aktorzy
Sylwester Stałone
John Rambo
Riczard Krenna
Trautman
Mark de Jonge
Coronel Zaysen
Kurtwud Smit
Griggs
Spiros Fokas
Masoud
Sasson Gabaj
Mousa
Doudi Shoua
Hamid
Randy Raney
Kourov
Krótki opis
John Rambo wycofał się z walk i prowadzi spokojne życie w klasztorze buddyjskim, w którym odnalazł wewnętrzny spokój. Jego dawny przyjaciel i mentor, pułkownik Trautman, prosi go o udział w tajnej operacji w Afganistanie. Rambo odmawia, lecz gdy Trautman wpada w niewolę, zmienia zdanie i wyrusza do tego kraju, by go uratować. Na miejscu jednoczy siły z afgańskimi bojownikami i przedziera się przez tereny opanowane przez wojska radzieckie, których dowódca, pułkownik Zaysen, staje mu na drodze do odzyskania przyjaciela.
Rambo III zadebiutował w 1988 roku w reżyserii Petera MacDonalda. Był to pierwszy z czterech pełnometrażowych filmów w jego dorobku, po których nastąpiły Więcej Szmalu, Niekończąca się opowieść III: Ucieczka z krainy Fantazji oraz Legionista. Sylvester Stallone powrócił do roli Johna Rambo i współtworzył scenariusz wraz z Sheldonem Lettichem. W obsadzie znaleźli się Richard Crenna jako Trautman, Marc de Jonge jako Zaysen, Kurtwood Smith jako Griggs oraz Spiros Focás i Sasson Gabai; łącznie w napisach wymieniono 28 aktorów. Producentem filmu w ramach TriStar Pictures i Carolco Pictures był Buzz Feitshans.
Budżet produkcji wyniósł 63 miliony dolarów, a wpływy z całego świata osiągnęły poziom 189 milionów dolarów. W serwisie IMDb film otrzymał ocenę 5,8/10 na podstawie około 149 000 głosów, natomiast w TMDB oceniono go na 6,2/10 przy około 3 600 głosach. Średnia ocen krytyków, wynosząca 4,9/10 na podstawie 38 recenzji, jest niższa od not oceny publiczności.
Co pozostało za kulisami
- To ostatni film o Rambo, w którym Richard Crenna gra rolę pułkownika Trautmana.
- W gabinecie pułkownika Zajcewa do ściany przybite są całe wydanie gazety „Prawda” i portret Lenina. Radzieccy żołnierze ubrani są w mundur, który tylko z daleka przypomina prawdziwy. Na dystynkcjach pułkownika Zajcewa znajdują się „małe” gwiazdki podporucznika.
- W Księdze Rekordów Guinnessa z 1990 roku film ten został uznany za najbardziej brutalny w historii, ponieważ zawiera 221 aktów przemocy i ponad 108 śmierci.
- Prace nad filmem rozpoczynał Russell Mulcahy, ale odszedł z projektu z powodu różnic twórczych. Zastąpił go Peter McDonald.
- Zajcew, będąc dowódcą operacji, sam pilotuje „Mi-24”.
- Pułkownik Trautman w tym filmie mówi z francuskim akcentem.
- Film został zakazany w ZSRR ze względu na wyraźnie antyradziecki charakter.
- Rolę Mi-24 „odgrywa” podretuszowany francuski śmigłowiec SA330 PUMA. Drugi „radziecki” śmigłowiec to SA 341/2 „Gazelle”.
- Czołg T-72 (prawdopodobnie ten czołg próbowano przedstawić w filmie) nie może być obsługiwany przez jedną osobę, która pełni rolę zarówno kierowcy, jak i strzelca (znajdują się oni w odizolowanych przedziałach). Co więcej, czołgi tego modelu nie były używane w Afganistanie.
- Brytyjski morderca i psychopata Michael Ryan, który zabił 16 i zranił 14 osób, twierdził, że do zabójstw zainspirowała go seria filmów o Johnie Rambo.
- Koń, na którym galopuje John Rambo, później brał udział w zdjęciach do filmu „Indiana Jones i Ostatnia Krzyżowa Przygoda” (1989), gdzie Indiana Jones jeździł na nim.
- W niektórych scenach radzieccy żołnierze z niewiadomych powodów noszą czarne berety marines.
- W scenie, gdy Rambo z jeńcami ulega awarii śmigłowca, po eksplozji śmigłowiec spala się w ciągu kilku sekund, podczas gdy Rambo rozmawia z jeńcami.
- W oryginale pułkownik Zajcew nazywa się Zajsin (Zaysen). Jednak wszyscy krajowi tłumacze „przemianowali” go na Zajcewa.
- W momencie premiery film był najdroższym w historii.
- Radziecki sprzęt bojowy reprezentowany jest przez amerykański półgąsienicowy transporter opancerzony M3 z czasów II wojny światowej, wozy bojowe Alvis FV603 Saracen, BRDM-2, BTR-60, pojazdy UAZ-469 i Daimler Ferret Scout Car MkI, wojskowe ciężarówki ZIL-157, GMC M-135, AIL M-325[4], samobieżną artylerię przeciwlotniczą „Szyłka”, czołg T-55, a także niezidentyfikowany czołg przypominający amerykański M26 „Pershing”. Patrolowane przez radzieckie samoloty granice z Pakistanem reprezentowane są przez F-15. Helikoptery Armii Radzieckiej występują w dwóch wariantach: średni i ciężki. Oba pochodzenia francuskiego. Jeden przypomina Mi-24 i jest do niego odlegle podobny. Zamontowano na nim dodatkowy karabin maszynowy dla strzelca pokładowego produkcji Browning Arms Company. Na AKSu i AKM zamontowano amerykański granatnik podlufowy M203 i celownik kolimatorowy. W jednej ze scen radziecki strzelec prowadzi ogień z angielskiego karabinu maszynowego „Lewis” wz. 1916.
- W scenie ostatniej prośby o poddanie się, w rękach Trautmana znajduje się węgierski klon AKM — AMD-65, który nigdy nie był używany przez armię radziecką.
- Na niektórych płytach DVD dostępna jest alternatywna końcówka filmu, w której Rambo pozostaje w Afganistanie, aby pomagać mudżahedinom. Ponadto, w ostateczną wersję filmu nie weszła kolejna seria wyciętych scen.
- Słynny „nóż Rambo” stworzył projektant Gil Hibben, przy czym w tym filmie nóż znacznie różni się od swoich odpowiedników w poprzednich filmach.
- W scenie walki z radzieckim Specnazem, obok pionowego wejścia/wyjścia z jaskiń, podczas wyciągania przez Johna Rambo pierścienia z zabezpieczeniem z granatu F-1 wiszącego na piersi Specnazowca, wyraźnie widać atrapowy zapalnik z na stałe przymocowanym dźwignią zabezpieczającą, która nie jest połączona, jak powinno być, z pierścieniem przez otwór w zapalniku.
- W finałowej bitwie radziecki czołg (przedstawiony jako T-72) strzela z działa pociskami przeciwpancernymi do afgańskiej kawalerii. Mudżahedini zatrzymują czołg „koktajlem Mołotowa” i miną moździerzową kalibru 50 mm. Jednak natychmiast po tym, po zabiciu załogi złożonej z trzech osób, Rambo wsiada do uszkodzonego czołgu i jak gdyby nic się nie stało kontynuuje walkę.
- Film różni się od książki: W filmie, w przeciwieństwie do książki, Rambo nie wypowiada regularnie imienia Buddy, wyrażając przywiązanie do nowej dla siebie religii. W scenie walki na targu Rambo jedynie powala swojego przeciwnika. W książce scena walki wygląda o wiele bardziej brutalnie, a pokonany zawodnik pozostaje w kałuży własnej krwi. Trautman po pojedynku znajduje Rambo na terenie klasztoru, w przeciwieństwie do książki, gdzie to dzieje się w odlewni w Bangkoku, gdzie główny bohater, przy okazji, zajmuje się również obróbką metalowego blacha. W książce głównym powodem przeprowadzenia operacji w Afganistanie było poszukiwanie zaginionego dziennikarza. W filmie to zostało zmienione. W książce Trautman i Briggs spierają się o los misji powierzonej pułkownikowi. W filmie tej sceny nie ma. W filmie wiadomość o zaginięciu Trautmana Rambo przynosi agent CIA. W książce główny bohater przychodzi do ambasady z chęcią dowiedzenia się o losie przyjaciela i niemal siłą przedziera się do dyplomaty w głąb budynku. Już w drodze do Afganistanu, w filmie brakuje sceny straszliwej burzy piaskowej, przed którą ratuje się karawan wraz z Rambo. Scena, w której Musa nazywa Rambo turystą i pyta o jego doświadczenie wojskowe, jest nieobecna w książce. Podczas pierwszej potyczki z Rosjanami, Rambo niszczy dwa helikoptery niedaleko afgańskiej wioski. W filmie wysadzono tylko jedną maszynę bojową. W filmie potyczka z helikopterami i zniszczenie wioski ma miejsce już po zapoznaniu się Rambo z Afgańczykami. W książce nawet biorą go za Rosjanina i chcą go zabić. W filmie afgańscy żołnierze są pokazani jako bardziej łagodni niż w książce, gdzie brutalnie atakowali i dosłownie rozrywali na strzępy rosyjskich jeńców. W filmie Trautmana po prostu mocno pobili. W książce wybili mu zęby, przez jakiś czas leży w celi w kałuży własnej krwi. Następnie został zraniony w ramię podczas ucieczki. Rambo niesie go na sobie, podczas gdy pułkownik balansuje między życiem a śmiercią. W jaskini po ucieczce Rambo oddaje swoją krew do przetoczenia Trautmanowi. W filmie tego nie ma. W filmie występuje rosyjski dezerter, który znajduje się na bazie Afgańczyków jeszcze przed przybyciem Rambo. W książce takiej postaci nie ma. Razem z nim jest jeńiec, żołnierz Andriejew. To on wprowadza Rambo w tajniki rozmieszczenia sił na bazie i razem włamują się do fortu. Andriejew dopiero z czasem mówi, że chce przejść na stronę walczących muzułmanów. W filmie całkowicie brakuje postaci zastępcy Zajsena – majora Azowa. Cały czas wątpi w wojnę, rozkazy swojego dowódcy. W jednej scenie w książce nawet nie strzela do uciekającego Rambo, tłumacząc się chybnym strzałem. W filmie Rambo dwukrotnie przedziera się do twierdzy. W książce za pierwszym razem wyzwala swojego przyjaciela Trautmana. W filmie całkowicie brakuje postaci kobiecej, Michelle. W filmie brakuje sceny, w której w pojedynku z rosyjskimi wojskami Rambo strzałem z granatnika wywołuje na wroga lawinę śnieżną. W filmie pokazano wyłącznie piaski. W książce Zajsin ginie również z rąk Rambo, ale mniej efektownie – podczas próby ucieczki. Rambo dogania go na koniu i zabija ciosem siekiery w głowę. W książce brakuje postaci Hamida z filmu. W filmie Rambo zabija chorążego Kurowa, zawieszając go na lince helikopterowej i detonując granat, w książce pozostaje on żywy i przechodzi na stronę mudżahedinów, ponieważ jest urażony władzą radziecką.
- Na radzieckiej fladze na radzieckiej bazie sierp i młot znajdują się na środku, a nie w rogu przy drzewcu.
- Podczas finałowej bitwy Zajcew na helikopterze próbuje zniszczyć zdobyty przez Rambo czołg za pomocą nier kierowanych pocisków rakietowych i działek, mimo że na jego rzekomym Mi-24 zamontowane są co najmniej 4 przeciwpancerne pociski kierowane. W realnym starciu pojedynczy czołg lub pluton czołgów bez osłony środków przeciwlotniczych i lotnictwa stałby się łatwym łupem śmigłowca bojowego (np. Mi-24), ponieważ jedynym środkiem przeciwdziałania jest karabin maszynowy kalibru wielkiego zamontowany na wieży, który najczęściej jest nieskuteczny ze względu na ograniczony zasięg.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
