Krzysztof Piesiewicz (Krzysztof Piesiewicz) - Scenariusz, Autor, Scenarzysta, Producent wykonawczy, Historia oryginalna, Producent, Autor historii znany z pracy przy tego typu projektach: «Three Colors: Blue» (1993), «Trzy kolory: Niebieski» (1993), «Three Colors: White» (1994), «Trzy kolory: Biały» (1994), «Three Colors: Red» (1994),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Krzysztof Piesiewicz (ur. 25 października 1945 roku w Warszawie) jest polskim prawnikiem, scenarzystą i politykiem, obecnie posłem do polskiego parlamentu oraz przewodniczącym Ruchu Społecznego (RS).
Piesiewicz studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim i rozpoczął praktykę w 1973 roku. Pod koniec lat 70. coraz bardziej angażował się w sprawy polityczne, broniąc przeciwników reżimu komunistycznego, pełniąc funkcję doradcy prawnego „Solidarności” oraz pomagając w skutecznym ściganiu morderców księdza Jerzego Popiełuszki.
W 1982 roku poznał reżysera filmowego Krzysztofa Kieślowskiego, który planował nakręcić dokument o politycznych procesach pokazowych w Polsce w czasie stanu wojennego. Piesiewicz zgodził się pomóc, choć wątpił, czy w ramach ograniczeń systemu sądowniczego uda się stworzyć rzetelny film; rzeczywiście filmowcy zauważyli, że ich obecność w sądzie zdawała się wpływać na wyniki spraw, często poprawiając sytuację oskarżonych, ale utrudniając uchwycenie nadużyć sądowych.
Kieślowski postanowił zgłębić ten problem za pomocą fikcji i obaj po raz pierwszy współpracowali jako scenarzyści przy pełnometrażowym filmie „Bez końca”, wydanym w 1984 roku.
Piesiewicz powrócił do kariery prawniczej, ale pozostał w kontakcie z Kieślowskim i trzy lata później przekonał go do stworzenia serii filmów opartych na Dziesięciu Przykazań. Seria ta, „Dekalog”, zgłębiała wspólne zainteresowanie twórców dylematami moralnymi i etycznymi w współczesnym życiu społecznym i politycznym, zdobywając (z opóźnieniem) uznanie krytyków na całym świecie.
Ich późniejsze wspólne dzieła, „Podwójne życie Weroniki” oraz trylogia „Trzy kolory” („Niebieski”, „Biały”, „Czerwony”), skupiały się na metafizycznych kwestiach osobistych wyborów i wydawały się relatywnie apolityczne, choć ta ostatnia seria opierała się na pomyśle Piesiewicza, by zilustrować francuskie ideały polityczne wolności, równości i braterstwa w taki sam sposób, w jaki wcześniej zinterpretowali Dziesięć Przykazań.
Piesiewicz był współautorem wszystkich projektów Kieślowskiego po „Bez końca”, z których ostatnim była „Nadzieja”, wyreżyserowana przez Stanisława Muchę po śmierci Kieślowskiego. Rozpoczął pisanie nowej serii filmów pt. „Stygmaty”; pierwszy z nich, „Milczenie”, został wyreżyserowany przez Michała Rosę i wydany w 2002 roku.
Kariera Piesiewicza w polityce wyborczej rozpoczęła się w 1989 roku, kiedy zaczął pracować w Ruchu Społecznym Akcji Wyborczej Solidarności (RS AWS), który pierwotnie był skrzydłem politycznym związku „Solidarność” i wiodącą partią w centroprawicowej koalicji AWS. W 1991 roku został wybrany do Senatu RP, gdzie zasiadał przez dwa lata, a następnie powrócił do niego w 1997 roku. W 2002 roku RS AWS zmienił nazwę na RS i wybrał Piesiewicza na swojego lidera.
Jest rzymskokatolikiem.