Pierwszy krok w kosmos
Krótki opis
Pierwszy krok w kosmos opowiada o początkach amerykańskich lotów kosmicznych, zaczynając od momentu, w którym pilot doświadczalny Chuck Yeager przekracza barierę dźwięku, aż po selekcję i szkolenie siedmiu mężczyzn wybranych do programu Mercury. Gdy Związek Radziecki wystrzeliwuje Sputnika, Stany Zjednoczone ruszają do pogoni, a grupa wojskowych pilotów zostaje poddana rygorystycznym testom fizycznym i psychologicznym, aby sprawdzić, kto udźwignie ogromną presję. Film ukazuje ich publiczne triumfy i prywatne dramaty w wyścigu o miano pierwszych Amerykanów w kosmosie, podczas gdy Yeager – pilot, który wyprzedził ich wszystkich – pozostaje obserwatorem z zewnątrz.
Reżyserem i scenarzystą filmu jest Philip Kaufman, który oparł fabułę na książce Toma Wolfe'a o astronautach programu Mercury. Był to czwarty film w dorobku Kaufmana, po The Great Northfield Minnesota Raid, Inwazji łowców ciał i Włóczęgach, a poprzedził takie produkcje jak Nieznośna lekkość bytu czy Henry i June. W rolach głównych wystąpili Sam Shepard jako Chuck Yeager, Scott Glenn jako Alan Shepard, Ed Harris jako John Glenn, Dennis Quaid jako Gordon Cooper, Fred Ward jako Gus Grissom oraz Barbara Hershey jako Glennis Yeager. W obsadzie wymieniono 67 osób, a nad produkcją pracowało 43 członków ekipy.
Czas trwania filmu wynosi 193 minuty. Koszt produkcji wyniósł około 27 milionów USD, a wpływy z całego świata wyniosły w przybliżeniu 22 miliony USD. Na IMDb obraz uzyskał ocenę 7,8 na podstawie 64 385 głosów, natomiast w serwisie TMDB otrzymał notę 7,4 z około 1 008 głosów. Ocena krytyków na poziomie 8,9 z 53 recenzji plasuje film znacznie powyżej ocen widzów.
Co pozostało za kulisami
- Sam Shepard, który zagrał pilota Chucka Yeagera, w rzeczywistości boi się latać.
- Astronauci uważają, że w filmie nieprawidłowo przedstawiono Grissoma jako panikującego, gdy przedwcześnie odpalono właz. (Niestety, Grissom zginął później właśnie dlatego, że w NASA usunięto możliwość odpalenia włazu, i astronauci nie mogli szybko wydostać się z płonącej kapsuły).
- Większość filmu nakręcono na bazie lotniczej Hamilton na północ od San Francisco.
- Pierwszy scenariusz napisał William Goldman, który w swojej książce nazwał spotkanie z Kaufmanem koszmarem.
- Widoki Ziemi z wysokości lotów kosmicznych zostały stworzone z materiałów archiwalnych, pochodzących zarówno z amerykańskich kronik filmowych, jak i z radzieckich zasobów. W grudniu 1982 roku zaginęło (lub zostało skradzione) 2500 metrów taśmy filmowej z nagraniem lotu Johna Glenna ze studia Kaufmana. Taśmy nigdy nie odnaleziono, ale nagrania zostały zrekonstruowane na podstawie dubli.
- Film jest oparty na książce o tym samym tytule Toma Wolfe'a (1979).
- Aktor Ed Harris dwukrotnie próbował dostać się do roli Glenna: za pierwszym razem producenci uznali pracę aktora przed kamerą za niewystarczającą.
- W przeciwieństwie do większości aktorów, którzy zgodzili się na spotkanie z prototypami swoich bohaterów, Scott Glenn odmówił tego, motywując swoją decyzję chęcią samodzielnego zbadania osobowości i charakteru swojej postaci. Po obejrzeniu filmu Alan Shepard wysłał list do reżysera filmu Philipa Kaufmana, w którym wskazał, że Glenn nie jest tak przystojny, jak on.
- Przy tworzeniu skafandrów astronautów kostiumografowie wykorzystali srebrzystą tkaninę i inne materiały, które pozostały po uszyciu ubrań dla piosenkarki i aktorki Cher.
- Dennis Quaid zastąpił Kena Walla.
- Kaufman przekazał aktorom grającym siedmiu astronautów obszerną kolekcję kaset wideo do przestudiowania i przygotowania się do roli.
- Kaskader-spadochroniarz Joseph Swack zginął na planie filmowym podczas wykonywania kasku. Jego hełm wypełnił się dymem, przez co udusił się i nie zdołał otworzyć spadochronu.
- Chuck Yeager został zatrudniony jako doradca techniczny na planie filmowym. Uczył aktorów latania, analizował storyboardy i efekty specjalne, wskazywał na błędy.
- Na planie wykorzystano wiele modeli samolotów, zarówno w skali, jak i pełnowymiarowych. Pierwsze nakręcone efekty specjalne okazały się zbyt realistyczne, więc trzeba było sztucznie pogorszyć jakość materiału, aby wyglądało to jak prawdziwe nagrania z pierwszych raportów NASA. Niemniej jednak Kaufman był niezadowolony z rezultatu i rozwiązał niemal cały zespół zajmujący się efektami specjalnymi. W końcu efekty specjalne zaczęto tworzyć niemal od zera, stosując nietypowe metody, takie jak spuszczanie modelu na linie z góry, albo maszyny dymne imitujące chmury, albo wystrzeliwanie modelu F-104 z dużej procy i nagrywanie lotu z 4 kamer jednocześnie.
- Ellen Barkin ubiegała się o jedną z ról.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
