Za kilka dolarów więcej
Krótki opis
Dwóch łowców nagród tropi tego samego człowieka: El Indio, brutalnego bandytę, za którego głowę wyznaczono wysoką nagrodę. Pierwszy z nich to samotny rewolwerowiec, który uczynił ze swojej biegłości w strzelaniu sposób na życie. Drugi to były oficer armii, bardziej formalny i metodyczny, lecz równie zabójczy. Początkowo rywalizują o tę samą nagrodę, jednak po pełnym napięcia pierwszym spotkaniu postanawiają współpracować, gdyż El Indio uciekł z więzienia, a za jego schwytanie wyznaczono znaczną sumę. Jeden z nich infiltruje gang, podczas gdy drugi obserwuje operację z zewnątrz. Każdy z nich ma własne powody, by dopaść bandytę, i niekoniecznie są one takie same.
Film wyreżyserował i współnapisał Sergio Leone wraz z Luciano Vincenzoni. Jest to kolejna produkcja po filmie Za garść dolarów, pierwszym z serii westernów, które reżyser tworzył w latach 60. Clint Eastwood wciela się w rolę łowcy nagród Manca, Lee Van Cleef gra pułkownika Douglasa Mortimera, a Gian Maria Volonté wciela się w El Indio. Klaus Kinski pojawia się w roli garbatego członka gangu, a wśród bandytów występuje również Luigi Pistilli. Producentami filmu byli Alberto Grimaldi oraz Arturo González, przy wsparciu firm z Włoch, Hiszpanii, Niemiec i Stanów Zjednoczonych.
Film otrzymał ocenę 8,2 w serwisie IMDb na podstawie około 299 000 głosów oraz 8 w serwisie TMDB z około 4 600 głosów, natomiast recenzje krytyków wskazują na ocenę 8,1, co świadczy o zbieżności opinii profesjonalistów i widzów. Produkcja zarobiła na całym świecie około 15 milionów dolarów, co stanowiło wysoki wynik jak na western nakręcony w połowie lat 60.
Co pozostało za kulisami
- Scenarzysta i reżyser Sergio Leone nie chciał kręcić kontynuacji westernu „Za garść dolarów” (1964), ale studio „Jolly Film” odmawiało mu zapłaty za kręcenie „Za garść dolarów”, dopóki nie zgodzi się na stworzenie kontynuacji.
- Gian Maria Volonté nie mówił po angielsku i na planie filmowym potrzebował tłumacza.
- Pomimo tego, że ponczo Eastwooda nigdy nie prano podczas produkcji dolarowej trylogii, było ono okresowo podszewane i łatane. W ostatniej scenie tego filmu postać Eastwooda jest kilka razy postrzelona z winchestera, w związku z czym na ponczo pozostaje kilka dziur. W tym filmie Clint nosi ponczo na lewą stronę i łatki na miejscu dziur po kulach są wyraźnie widoczne w niektórych scenach.
- Ennio Morricone zaczął pracę nad muzyką do filmu jeszcze przed rozpoczęciem zdjęć, otrzymując precyzyjne instrukcje od Sergio Leone, który często kręcił swoje filmy bezpośrednio pod muzykę.
- Cały film kręcono bez dźwięku, dlatego Clint Eastwood i Lee Van Cleef po zakończeniu zdjęć wrócili do Włoch, gdzie nagrali swoje kwestie, a do filmu dodano efekty dźwiękowe.
- Na początku filmu w scenie na peronie postać Lee Van Cleefa zrywa plakat Gaya, na którym narysowane są dwa zera. Jednak gdy ten sam plakat jest wsuwany pod drzwi w salonie, narysowanych zer już nie ma.
- Początkowo Sergio Leone chciał, aby Lee Marvin zagrał Douglasa Mortimera.
- Na potrzeby filmu malarz Carlo Simi zbudował w Hiszpanii miasteczko El Paso. Reżyser i scenarzysta Sergio Leone nakręcił je później w westernie „Dobry, zły i brzydki” z 1966 roku. Miasteczko stoi do dziś i jest obecnie znane jako „Mini-Hollywood”.
- Fraza „Żywy lub martwy, ale pójdziesz ze mną!”, a także sztuczka z wkładaniem pistoletu do kabury zostały wykorzystane w filmie o Robocopie.
- Na rolę pułkownika Douglasa Mortimera pretendowali Henry Fonda i Jack Palance.
- Film ten jest drugim z „dolarowej trylogii”, w którym pojawia się drugi główny bohater – „zły”.
- Człowiek Bez Imienia nazywa siebie Monco. Z włoskiego „Monco” tłumaczy się jako „jednoręki”, co jest dość logiczne, biorąc pod uwagę nawyk tej postaci do walki, picia, palenia itp. lewą ręką, podczas gdy prawa ręka zawsze znajduje się na pistolecie schowanym pod ponczo.
- Scenarzysta i reżyser Sergio Leone proponował rolę pułkownika Mortimera aktorowi Henry’emu Fondzie, ale ten ofertę odrzucił. Leone zwracał się z tą samą propozycją do Charlesa Bronsona, którego oferta nie zainteresowała, i do Lee Marvina, który również odmówił, ponieważ niedawno zgodził się na udział w zdjęciach u Eliotta Silversteina w westernie „Cat Ballou” (1965). Dopiero po tym Leone zwrócił się do Lee Van Cleefa, który nie występował w filmach od czasów westernu „Rio Bravo” (John Ford, Henry Hathaway, George Marshall, Richard Thorpe, 1962), choć w telewizji pracował. Aktor myślał początkowo, że oferują mu rolę w kilku scenach i był bardzo zaskoczony, gdy okazało się, że tak nie jest.
- Podczas kręcenia Sergio Leone ciągle wydawało mu się, że Gian Maria Volontè gra zbyt „teatralnie”, i wielokrotnie kręcił wiele dubli tej samej sceny, po prostu po to, żeby zmęczyć aktora i wykończyć go. Pewnego razu Volontè w gniewie opuścił plan zdjęciowy, ale kręcenie odbywało się pośrodku pustyni, więc nie mógł wyjechać i wrócił do zdjęć, ale złożył przysięgę, że nigdy więcej nie zagra w westernach.
- Lee Van Cleef przeżywał niełatwy i niezbyt udany okres w swoim życiu z powodu nadmiernej skłonności do alkoholu. Zarabiał na życie malując i był bardzo wdzięczny za propozycję zagrania w tym filmie, po czym jego kariera aktorska znów nabrała rozpędu.
- Według Lee Van Cleefa, wyciągał rewolwer z kabury szybciej niż Clint Eastwood.
- Postać Aldo Sambrella nazywa się Cohelio. Jest to angielska transkrypcja hiszpańskiego słowa „cuchillo”, co oznacza „nóż”.
Auditions in India
Casting calls in USA
Castingi w Polsce
Кастинги в Україні
